Tüm söylenenleri unut gitsin
Çünkü sen Mayıstan ve maviden
Yağmurdan ve Eylülden daha güzelsin
Dilek akın
seen from India

seen from United States
seen from United States
seen from India

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Brazil
seen from United States

seen from Brazil
seen from United States
seen from Canada
seen from United States
seen from Tajikistan
seen from Argentina

seen from Switzerland
seen from Yemen

seen from United States

seen from United States
seen from Russia

seen from United States
Tüm söylenenleri unut gitsin
Çünkü sen Mayıstan ve maviden
Yağmurdan ve Eylülden daha güzelsin
Dilek akın
Acil durumlarda okunacak şiirler yazan bir kadınla karşılaştım yıllar önce. Adı Dilek. Öyle özgürdü ki, öyle korkusuzdu ki, öyle kemiği yoktu ki kelimelerinin. Kalemini hayranlıkla ve yaralarımla okudum.. Odamın duvarlarına yazdım en sevdiğim şiirlerini, okul defterlerimin sayfalarına..
Orada gördüm Sylvia'yı. Belki de bu yüzden yaz demişti Tanrı Dilek'e bu kitabı.. Araştırdım, öğrendim. Öğrendikçe daha derine indim. Şiirlerindeki vedaları gördüm, kalabalığın içindeki yalnızlığını.. Çocuklarından, onları da kendi kuyusuna çekmemek adına vazgeçişini izledim..
Sonra Nilgün'ü tanıdım. Biliyordum adını, biliyordum edebiyata olan katkısını. Okul sıralarında öğrendim bunları. Ama ben Nilgün'ü sadece biliyordum.. Tanımıyordum. Okul sıralarını sevmediğini öğrendim önce mesela. Aslında çevresine umut saçan bir insan olduğunu ama içinde bambaşka bir dünya kurduğunu. Hayatı sevdiğini ama bu hayatı kabul edemediğini. Belki bir çiçeğin koparılması bile onun kalbine bıçak saplıyordu. Belki bir çocuğun gözyaşı kalemine mürekkep oluyordu. Önce şiirlerini sakladı sonra şiirlerine saklandı.
Gittiler..
İki farklı bedenin içinde yaşayan aynı ruh idi onlarınki. Önce Sylvia gitti sonra Nilgün. Sylvia onu hiç görmemişti ama Nilgün her gün onunlaydı..
•••
Sınırı olmayan sohbet başladı, Sylvia ile Nilgün'ün arasında, aynı gökyüzünün altında.
O gün ağaçlar onlara bir kez olsun dokundu ve onlarla ilgilenecek vakti oldu çiçeklerin..
"Dizelerini kaybetmiş bir şiir gibi anlam arıyorsun hayattan. Ah! Sylvia vazgeç artık." Dilek Akın
Ama siz bayım bir vardınız bir yoktunuz. Hiç vardınız hep yoktunuz.
Olur da bir gün sığınabileceğimiz bir mevsimsizlik bulursak Rose, olur da bir gün ölmeden yaşamayı öğrenirsek Rose, olur da bir gün suretimizden düşen herbir yalnızlık zerresi, olur ya hani yağmur diye bilinmezse ayrılık diyetinde, diyorum ki olur da hani bir gün söyleyecek bir söz bulursak Rose; bana öyle bir yalan söyle ki tüm gerçekleri unutayım! Dilek Akın
Boşluk çok dolu bir kelime.
Hangi renk daha karanlık duruyor avuçlarımda,
tanımsız bir yükseltinin anlamsızlığı sıkıştırıyor içimi.
Göğsümde kabaran ağrının resmi gibi
acının şekli var.
Çünkü bazen silmek istediğin tam olarak yazamadığındır.