#diupa

[konstarnacja]

Klatki schodowe to miejsca magiczne. Z cierpliwością mnichów z Tybetu wysłuchały tysięcy wyznań, pierwszych i ostatnich „kocham cię”, a ile naoglądały się pierwszych pocałunków, pocałunków na pożegnanie, na powitanie, na urodziny, na koniec i na początek!

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

W zasadzie ich plan nie miał większych luk logicznych. Poza jedną. Był idiotyczny.

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

— (…) Zobacz Wiciu, taki brzdąc nie ma oporów, żeby przyznać się do uczucia i ja ich też już nie mam. Najgorzej macie wy – młodzi. Wszystko chcecie ukryć.

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

— Randka? Ja nie przyszłam na randkę. Przyszłam po żuka. Brzydzę się randkami. Tym głupim gadaniem, udawaniem, graniem kogoś. Ja przyszłam poznać nowego człowieka.

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

— Próbowałem z tym załamaniem. Jakieś dwa lata temu. Obraziłem się na wszystkich i wszystko. Zawaliłem szkołę, treningi – całość. Tylko że to nic nie dało. Nie pomogło. Od tego ojciec nie wyzdrowiał.

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

— Dla nich te kraty nie istnieją. Zobacz, jak się przytuliły. Wręcz splotły. One chyba są szczęśliwe — snuł rozważania Wiktor. — Ja myślę, że się kochają. — Kpisz? — Nie. Jeśli nie widzą krat i są szczęśliwe w niewoli, to to musi być miłość. Tak samo z ludźmi. Co za różnica, gdzie są, co się dzieje. Mogą nie mieć nic. Miłość to taki wypełniacz. Zastępuje wszystko.

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

— Byłam dziś w księgarni i kupiłam książkę o papugach. Do nich trzeba mówić, bo inaczej robią się osowiałe i dziwaczeją. — Do każdego trzeba mówić, bo inaczej robi się osowiały i dziwaczeje — wtrącił ojciec.

Ewa Nowak „Diupa”

[konstarnacja]

Co za dwulicowa jaszczurka z tego podłego węża!

Ewa Nowak „Diupa”