Mensen die mij kennen weten dat ik niet hou van het geven van kadootjes, gewoon omdat de meeste kadootjes belanden in een doos op zolder of in een la totdat de datum verstreken is om uiteindelijk een jaar of twee later in de prullenbak te belanden. Meestal neem ik als kado mensen mee op avontuur. Één van die avonturen brachten Florianne en mij rond Kerst 2010 in Amsterdam voor een balletuitvoering van Délibes zijn muziekstuk Coppélia. Het is een hedendaags sprookje over een jongen en meisje die verliefd op elkaar zijn en gaan trouwen, maar krachten van buitenaf in de vorm van een boze tovenaar en een perfecte mechanische vrouw beproeven hun liefde.
Ik ervaar het als iets bijzonders, dat Florianne en ik samen naar zo'n voorstelling kunnen gaan en ons helemaal kunnen laten meevoeren in het verhaal. Voor mij is dat intens genieten.
En ja, uiteindelijk overwint de ware liefde en trouwen de jongen en het meisje wel met elkaar. Ze leven nog lang en gelukkig... ;)