Online lezing van Henk Oosterling
Introductie van de perso(o)n(en) (opleiding, beroep, etc.)
Henk Oosterling is een Filosoof en auteur. Hij is geboren en opgegroeid in Rotterdam. Hij voelt zich aangetrokken tot andere manieren van denken, en stapt graag uit het westerse verlichte denken om in het oosten nieuwe inzichten te vergaan. Hij heeft in het verleden in het oosten vechtkunsten gestudeerd en het Oosterse denken en verlichting tot zich genomen. Henk probeert deze kennis en inzichten te combineren met het westen en de westerse verlichting. Henk gelooft in interculturaliteit. Dit ziet hij anders dan multiculturilaiteit. Vanuit zijn achtergrond uit Rotterdam leeft hij in een gebied waar veel type culturen bij elkaar leven. In zijn ideale beeld leven deze mensen niet naast elkaar als zijnde apart staande culturen, maar ziet hij het liefst alles bij elkaar komen. Dit vertelt hij door middel van een anekdote van een Turkse/Koerdische jongen die chef was in een Aziatisch restaurant. De jongen maakte een opmerking die erg is blijven hangen bij Henk, namelijk op de vraag hoe hij daar beland was. De jongen antwoordde dat hij intercultureel was. Dit vond Henk een perfect voorbeeld van wat hij probeerde te zeggen. Een Turks/Koerdische Nederlandse jongen in een Aziatisch restaurant. De samenkoming van al die culturen dat iets unieks en moois brengt.
Beschrijving filosofische of ethische kwesties die in de presentatie aan bod komen
Die ene specifieke cultuur binnen een bepaalde samenleving in Nederland is verleden tijd. De nieuwe generatie en de komende generaties zullen van allemaal verschillende culturen die samenkomen in Nederland bepaalde dingen oppikken. Datgene wat hun vooral aantrekt en waar hun interesses in liggen zullen ze tot zich nemen en verder ontwikkelen. Deze fusering van allemaal verschillende culturen zullen voor de komende generaties voelen als normaal en ze zullen dit ervaren als de “Nederlandse” cultuur.
Dat de wereld bestaat uit feedback loops. Een voorbeeld hiervan is onze identiteit. Onze identiteit relativeren we als het waren op de wereld, en de resultaten die daar ontstaan en een soort van “feedback” geven aan ons waarbinnen in wij ons positioneren. Als in, stel je wil kunstenaar worden. Je begint het te doen en je komt erachter dat het je niet lukt. De realiteit geeft als het waren feedback op datgene waarmee jij je wou identificeren, kunstenaar. Het resultaat is dat je de mening trekt dat je geen kunstenaar bent. Dit attribuut wordt dan onderdeel van je identiteit, namelijk dat bv Tuana/Elwin geen kunstenaar is.
Drie vragen die je aan deze perso(o)n(en) zou kunnen stellen
Hoe zou je de komende generaties iets willen/kunnen leren zonder er zelf geen kennis/verstand van te hebben?
Op wat voor manier zou het intercultureel denkendoen overgebracht kunnen worden op de gewone burger?
Zijn er ook negatieve punten aan het intercultureel denkendoen en wat zou dit dan zijn?
Koppeling eigen studie of beroepspraktijk
Elwin Alibeyli (Bedrijfskunde) koppeling:
De filosofie waar Henk Oosterling over spreekt gaat vooral om de samenkomst van veel verschillende culturele als etische en filosofische kwesties. Wat ik vooral terug zie komen als een overeenkomst tussen de lezing en mijn studie is dat het beide multidisciplinair is. Bij beide vakken moet je ervoor zorgen dat de juiste informatie uit de juiste bronnen bij elkaar komen en deze kennis helpt bij de vooruitgang van het grotere doel.
Tuana Erdagi (Technische Bedrijfskunde) koppeling:
Ik zie aspecten van mijn studie terug in het verduurzaming verhaal van Henk. Wat de belangen er van zijn en hoe individuen daaraan kunnen bijdragen. Dit omdat verduurzaming een belangrijk onderdeel is van mijn opleiding. Wij moeten vaak processen ontwerpen en het duurzaamheids-criteria waarop onze resultaten worden afwegen kan vaak heel hoog wegen of zelf vereist zijn (Niet-duurzaam is onvoldoende).
Verder zag ik een beetje marketing terug in het filmpje van Henk. Dit in het gedeelte waarin hij het had over de ver-normalisering van het comfort. Dit kan ik me namelijk nog herinneren vanuit school dat wanneer een nieuwe product of service op de markt komt, er bepaalde lagen zijn als het waren van hoe mensen er in positieve maten naar kijken. Ergo, hoe tevreden zijn mensen met je producten. Soms komen er producten die een echte ‘wauw’ factor als het waren met zich mee brengen. Iets dat je niet zag aankomen maar zo goed is dat je zeer tevreden bent. Dit zijn vaak dingen in de dimensie van comfort. Camera’s en internet die verworven zijn in telefoons, radio en tv die bij elkaar gaan etc. Echter is het zo dat na een tijdje de vernieuwingen als het ware “genormaliseerd” worden. Het comfort wordt gewend en datgene dat eerst heel nieuw, luxueus en gevuld met comfort was is nu normaal en misschien zelfs een beetje saai. Dit zie ik terug in wat Henk zei. Hij noemde hierbij voorbeelden van dat hij bijvoorbeeld niet in een oorlog tijd leefde, geen (ernstige) pandemieën heeft meegemaakt etc. Echter is dit zo genormaliseerd dat mensen er niet echt meer bij stilstaan hoe bijzonder dit eigenlijk kan zijn.
Als laatste zag ik nog iets terug in de relatie van het hierboven genoemde met de verlichting van Ford. Dat Ford iets op de markt had gezegd waar iedereen gebruik van kon maken. Iedereen kon het namelijk kopen. Materiele comfort begon op de voorgrond te komen. Dit was een soort van comfort dat hij aan de maatschappij bracht. Op mijn opleiding heb ik voor een vak enigszins wat moeten leren over Ford, wat hij betekende voor de maatschappij maar vooral voor industriële engineers. Hierbij krijg je ook termen als ‘Fordisme’, ‘soldiering’ etc. Dit deed me denken aan wat wij als industriële engineers aan de maatschappij brengen. Het comfort. Producten die steeds flexibeler, kwalitatiever en sneller geleverd worden etc. Maar ook wat de onderliggende gedachtegoed achter is.
Geschreven door Elwin en Tuana.