De jonggestorven broer van starets Zosima - Dostrojevski
Tegen de bedienden zei hij herhaaldelijk: "Lieve vrienden, waarom draven julliue zo voor me en ben ik al jullie diensten eigenlijk wel waard? Als God zo goed zou zijn om met te laten leven dan zou ik ook beginnen met voor jullie zorg te dragen, want wij moeten allemaal zorg voor elkaar dragen."Als moeder dat hoorde schudde zij met het hoofd: "Lieverd dat zeg je allemaal omdat je zo ziek bent."-- "Mamma, lieve mamma," Zei hij, " het is onvermijdelijk dat er heren en knechten zijn, maar laat mij de dienaar van mijn dienaren zijn en voor hen zijn wat zij voor mij zijn. En ik moet je nog wel zeggen, moedertje, dat ieder van ons schuld draagt jegens alles en iedereen, en ik nog meer dan ieder ander." Moeder moest er zelfs door haar tranen om lachen en zei: "En hoe kun jij dan wel schuldig zijn jegens alles en iedereen en dan nog wel meer dan anderen? Er bestaan moordenaars en struikrovers, en wat voor zonden heb jij dan wel kunnen begaan dat je je zelf schuldiger acht dan iedereen ? " "Moeke, druppeltje bloed van me," zei hij (de laatste tijd had hij altijd van dat soort onverwachte kooswoordjes voor haar) " druppeltje hartebloed van me, vreugde van me, geloof me, elke van ons is schuldig jegens iedereen. Ik weet niet hoe ik je dat precies duidelijk moet maken, maar zo voel ik het en ik lijd er vreselijk onder. En hoe hebben we zo maar kunnen doorleven en ons boos maken zonder dat dat tot ons kon doordringen?"