An introduction to computer science
Vorige week kwam het uit de hoge hoed: computer science. De aftrap. Elk college volg ik op een beginnersniveau, maar ook ik heb natuurlijk mijn achtergrond en deze bestaat onder andere uit een MA (Nieuwe) Media en Journalistiek.
En misschien had ik dus wel geluk: Computer science lag (deels) in mijn rijtje. Ja, Open College is bedoeld om nieuwe wetenschappelijke inzichten te ontdekken, maar een eenvoudig begin omarmde ik. Rustig van start.
'I am David Evans. I'll be your guide on this journey.' David Evans is een professor aan de Universiteit van Virginia en hij introduceert zichzelf in de YouTube-achtige omgeving van Udacity (naar de Engelse term audacious: brutaal, gewaagd), een initiatief waar ik ontzettend benieuwd naar was. Oorspronkelijk gestart vanuit de Stanford University, maar nu geleid door drie man, waaronder Sebastian Thrun, de man achter de self-driving car van Google.
Evans draait er niet omheen: in zeven lessen leert hij je hoe het systeem van Google is gebouwd en leert hij je programmeren met Python.
Omdat ik niet alle zeven lessen (units) volg, zal ik nooit het hele systeem van Google begrijpen, maar in deze introductie wordt wel een essentieel onderdeel behandeld: hoe vindt Google zo snel mogelijk links? Hoe ziet dat er in programmeertaal uit? Het is hoe Google up-to-date blijft: het gebruikt een Googlebot (spider) om het Internet in zijn compleetheid te indexeren. Nieuwe links moeten gevonden worden en zien waar zij naartoe leiden.
Na een uitgebreide introductie van de opbouw van programmeertaal en de historie ervan, met onder andere Admiral Grace Hopper, de vrouw die de eerste programmeertaal (COBOL) bedacht. Dat het niet allemaal te droog is, bewijst de volgende quote: 'In general if you could eat something, it's not a program.'
Evans legt alles uit met het gebruik van een whiteboard waar op geschreven wordt. De uitleg kan wat langdradig zijn, maar daarvoor bestaan er knoppen als continue en skip.
Udacity houdt je scherp door quizzes en korte opdrachten waarin je kleine stukken programmeert. Waar ze in eerste instantie nog heel eenvoudig zijn, wordt het later steeds ingewikkelder. De laatste drie opdrachten zijn zelfs praktisch onmogelijk, iets wat zij zelf erkennen. 'I admit I got it wrong twice', zegt Evans over zijn eigen test.
Tweeënhalf uur later sluit ik het laatste scherm af. Een blije Evans lacht en ook Thrun maakt nog even zijn acte de présence.
Udacity is een schitterende online omgeving en ook de introductie was boeiend, interessant en voor een beginner leerzaam, maar inspirerend was het niet. Geen seconde overwoog ik door te gaan met unit 2. Introduction to computer science was ook door het gebrek aan interactie met tweeënhalf uur aan de lange kant.
Drie typewriters.
Next up: math.