#drowningvanessa

[drowningvanessa]

Öylesine, kafa dağıtmak için bir şeyler yazayım dedim. 95 sayfa kitap yazmışım.. Kafam hala dağılmadı ama yazmak dünyadan uzaklaştırıyor insanı.

~Vanessa 🥀

[drowningvanessa]

Ayna olmak kolay mı sanıyorsunuz? Benim canım yok belki ama gördüğüm onlarca can var. İnsanlar aynalara bakmazlar. Kendilerine bakarlar. Aynalarsa ruhlarını görür onların. Çünkü insan en çok kendine bakarken ruhunu açığa çıkarır. Kimi zaman mutluluğunu yansıtır aynaya, kimi zaman gözyaşlarını siler karşısında. İnsan olmak zor, görüyorum. Ya siz, ayna olmak nedir biliyor musunuz? Her gün gördüğüm onlarca yüz ve ardındaki yorgun ruhlar... Ruhu yorgun olanın yüzüne de çöküyor o karanlık. Gülümsüyor ama nafile. Gözleri, yorgunluğunu maskelemek için kıvırdığı dudaklarının aksine gerçekleri konuşmadan söylüyor. Bir film gibi gösteriyor gözbebeklerinin ardından.

Bazense bir çocuk geliyor karşıma. En sevdiklerim çocukların umutla bakan gözleri oluyor. Yeni izlediği çizgi filmin heyecanını atamıyor bazen üzerinden. Bazense istediği bir oyuncağa kavuşamamanın hüznünü yansıtıyor bana. Peki onları yetişkinlerden ayıran ne oluyor? Çocuklar yalan söylemeye çalışmıyorlar. Oldukları kişiyi, hissettikleri duyguları; gizlemeye, saklamaya ve en önemlisi de kendilerini değiştirmeye çalışmıyorlar.

~ Vanessa 🥀

----------------------------------------------------------

Şimdi bu ne diye soruyor olabilirsiniz. Yazma çalışması yaparken yazdığım şeyleri paylaşmaya karar verdim. Yapıcı olduğu sürece eleştirilere açığım. ^⁠_⁠^

~ Vanessa 🥀

[drowningvanessa]

burada kalamazsın

ve başa dönemezsin

gitmek zorundasın

her şey yetersiz senin için

her şey çok fazla sana

kâbusa dalmak pahasına

- İsmet Özel -

[drowningvanessa]

[drowningvanessa]

Yaparken çok keyif aldığım şeyleri insanlara anlatamadığımı fark ettim. Sanki anlatınca büyüsü yok olacakmış gibi geldi hep. Bir şey yazdım okutmadım. Bir şey söyledim dinletmedim. Bir şey düşündüm anlatmadım.. Çünkü bahsedince hevesim kalmaz, eskisi kadar tat vermez gibi geldi hep..

~ Vanessa 🥀

[drowningvanessa]

Psikolojik olarak zor zamanlar geçirdiğim dönemlerim olduğunda bunu dışarıya olabildiğince yansıtmamaya çalıştım. Kötü durumda olduğumu görmesinler veya benim bu durumum çevremdekileri etkilemesin diye uğraştım belki de bilmiyorum. Ama artık bu uğraşın boşuna olduğuna eminim. (ne yazık ki emin olmam bunu yapmayı bırakabileceğim anlamına gelmiyor.) Çünkü çevremdeki hiçbir insan bunu yapmıyor üstüne başka şeylere sinirlenip üzüldüklerinde acısını benden çıkarıyorlar. Peki ben ne yapıyorum? Bunu onlara söylemek yerine yine onlar üzülmesin diye oturup anonim bir şekilde farklı uygulamalara yazıyorum. Notlar uygulamasının altta kalmış bölümlerinde saklıyorum çünkü onlara kendimden çok daha fazla değer veriyorum. Aman onlar kırılmasın aman onlar kendini yalnız hissetmesin. Ben bunu asla ona yapmazdım dediğim kim varsa onlar bana hiç acımadan yaptılar, en zoruma gideni de bu. Yazmak lanetlidir gidip söyleyemez yazıp okutamazsın ama yazarsın işte. Aklından geçirip söyleyememekten çok daha farklıdır. Yine kendin ağlarsın. İşin sonunda elinde onlarca paragraf kalır anlatılan ama iletilemeyen onlarca düşüncenin yerine.

~ Vanessa 🥀

[drowningvanessa]

"Kaygı ve korku kuzenlerdir ama ikiz değillerdir. Korku bir tehdit görür. Kaygı onu hayal eder."

[drowningvanessa]

Huzursuzluk değil bu. Tanımlanması güç bir boşluk duygusu. Biten ama ne olduğunu ve yerine neyi koyacağımı iyi bilmediğim bir şeyden dolayı duyduğum şaşkınlık, derin hüzün.. Belli belirsiz bir yavanlık var hayatımda, bir solgunluk; içimde bir düşman barınıyor ama nedir, kimdir o, bilmiyorum.

~ İnci Aral