#eşik

[uykucupenguen]

Eşikte durulmaz, eşikte beklenir. Durmak, karar vermektir. Eşik, karar yeri değildir. Orada, verilecek karar beklenir. Eşiğin ötesinden gelecek karar, beklemeyi bilene ansızın gelir. Duran, zaten kararını kendi vermiştir.

İnsan her yerde durabilir. Bir parkta, trafik ışığının altında, market kuyruğunda, otobüs durağında. Fakat insan her yerde bekleyemez. Bekleme yapma hakkını kullanacağı en nadide yer eşiktir.

Bekleyen, arayandır. Bekleyen, aradığının ne olduğunu bilendir. Bekleyen, mutlaka ama mutlaka bulacak olandır. Çünkü bulma istidadı olmasaydı, eşiğin ötesindeki onu eşiğine almazdı.

Hakkıyla arayanlar Hakk'ı bulur, demişler. Kimler demiş? Vaktiyle eşikte bekleyenler. Zaten en güzelini de onlar söyler, durmayanlar ama bekleyenler.

Eşikte beklemek, Yağız Gönüler

[fthlc]

23.30

Kaybolmanın eşiğinde... Öyle bir durum ki birisi dokunsa korkarım. Alışkanlık değil bu, kabullenmek. Varlığın eksilliğini kabullenmek...

-- Fatih Alıç - Devrik Cümleler (Eşik)

[afilimeczup]

[muratmesutfan]

Özlemenin o çıldırtan çaresizlik eşiğini aştıktan sonra, özlemiyormuş gibi yaparak yaşamayı da öğretir hayat...

Murat Mesut

[yeryuzugokyuzu]

bir eşikteyim. birşeylerin eşiğinde... birkaç adım sonrası...

[iremzhr]

Biz sevgiliden ayrıyız, ayrılık emri geldi, kavuşmak yasak. Aşkta kavuşmayı talep etmekte yasak, hatırından geçirmek suç sayılır. Peki sen niye sızlanıp duruyorsun o zaman, ben onu anarak şeref buluyorum. Yoksa kavuşmak kim ben kim...

[masumcetin]

Neydi o güneş o sular güneşi cıkı cıkıveriyoruz Ben seni alıyorum seni cumartesi çocuğu soyuyorum Birden bir yerlere gidiyoruz bir yerlerden geliyoruz Bungun, karası, bak diyorum bak acunsuzluk önün diyorum Hiç yokken böyle diyorum böyle güzel diye diyorum Sonra birdenbire sen yoksun işte birdenbire yoksun Bakıyorum Amerikan bir gök sıkılıyorum kalkıyorum        Sen yoksun ya seninle binlerce yerim yok.

Bir sabah uyandım bütün dörtleri beş yaptım. Çıktım bir bir camları, caddeleri indirdim ses yok. İnsan böyle n’apar bilmem seni hele bak hiç bilmem Gidip ağaçları tutuyorum, çocukları çocukları öpüyorum Durdum bir yerden göğü, sokakları hep sokakları dinledim Evlerini deniz yıkayan bir kıyıdan bağırıyorsun bana Bir soluksuzluk bir duvarlar bir duvarlar duyamıyorum Böyle bir uzun karanlıktan bağırıyorum bağırıyorum.

İlhan Berk, Eşik s.238 “Uzun Karanlık” Resim: Xavier Martínez, “Afternoon in Piedmont” 1908.

[edebiyatdemi]

Senin için ötesi yok bir yolculuk düşünüyorum Evimizi barkımızı bırakıp arkamızda Başımızı alıp kaçacağımız bir yer, yok olacak burası…

İlhan Berk