En als je denkt dat het romantisch is, denk dan maar snel anders. Als jij volledig gebroken, in een bolletje op de grond ligt te wenen, volledig kapot en leeg, komt niemand je helpen, zoals in de melige films. Niemand raapt je op en neemt je in zijn armen. Niemand weet wat je doormaakt, want je zegt het niet. Je zegt niet dat het slecht gaat en je wilt niet dat ze zich zorgen maken. En als je iemand hebt om te sturen op dat moment, kunnen ze zich op dat moment niet vrijmaken. Want hun wereld draait niet om jou. Je bent alleen, jij draagt jouw eigen pijn en niemand anders. Zo zit de wereld in elkaar. Dus je leert maar beter jezelf oprapen, hoe hard dat ook is









