#ege soley

[uyumsuzunnotlari]

“İnsan bazen yolu sonuna geldiğini, yolun sonunu görmeden anlıyor. Yürüdüğü adımları, yorulduğu anları sayıyor. Hafızasına kazıdığı saniyeleri, hiç bitmesin istediği hisleri, elleriyle büyüttüğü günleri izliyor en baştan. Ne çok yorulduğunu, ne derin nefesler aldığını, arkasında ne kadar uzun bir hikaye bıraktığını o zaman anlıyor.”

[uyumsuzunnotlari]

“Bir sürü insan var içimizde.  Savaşmayı ya da kaçmayı tercih eden. Yürümeyi ya da koşmayı seven Yüzünü ya da sırtını çeviren rüzgara. Bir ayçiçeği gibi güneşe bakan ya da bir kardelen gibi kimsenin tahmin etmeyeceği yerlerde açan. Bir sürü insan var içimizde.  Hepsi bizim, hepsi biziz.  Elinden tutup aydınlığa çıkardığımız, birilerinden utanıp odalara sakladığımız, bir kahraman gibi ortaya attığımız, o yapamaz diye kenarda bıraktığımız, konuşturduğumuz, yarıştırdığımız, savaştırdığımız, korkuttuğumuz, susturduğumuz onlarca insan var içimizde.  Hiçbirimiz, sadece bildiğimiz insandan ibaret değiliz.   Ve kim gibi görünüyorsak uzaktan, aslında o bizim sadece göstermeyi tercih ettiğimiz.”

[uyumsuzunnotlari]

“Bir kabulle başlıyor her şey. Yaşamayı, savaşmayı, düşmeyi, kalkmayı ve tüm bu yol boyunca kendin olarak kalmayı kabul etmek gerekiyor. Herkes kendini, kendi bildiği gibi sanıyor. Oysa kaç sen var senden içeri, aramazsan bulunmuyor.”

[uyumsuzunnotlari]

“Hayat, karşına çıkan tüm olmazların gözünün içine baka baka başkalaşmakta ve gerektiği zaman hiç korkmadan en baştan başlamakla ilgili...”

[asl1nda]

Olan, senin ona kattığın bilinçtir. Herhangi bir şeyin seni üzmesi, sadece sen buna izin verdiğin içindir.