#elesi

[rtyj1]

"kumapit ka kaya sa akin nang ikaw ay maitangay sa kalayaan ng ligaya."

[ukhoshekh]

day five : angellic/demonic

[misspeculiar-key]

I might as well include "7:24 Bible."

(Draft)

And "11:24 Bible" too.

(Draft)

I just searched "7:11 Bible" on the internet. 😦🎁

(Draft)

The toy was a "gift" (it was actually from my maternal relatives in the States) given by my first niece to my mom who placed it on the dishwasher.

(Draft)

It took me seconds to go back to the kitchen because I was avoiding someone. 🙃

(Draft)

7:11:24 = 42 or 15 = 6

May 7, 2026 at 7:11pm PHT: I turned on the radio in the kitchen of about an hour ago to listen to news from Bombo Radyo and music from Star FM while doing personal tasks. Moments later, I heard a familiar song which caught me off-guard. It made me run to my bedroom to get my phone. I don't know why I have been preoccupied of Doraemon after finding out what "elesi" meant. 🚁

Seeing the last three digits on the time reminded me of my birthday. The seconds, however, reminded me of February 4, 2000 (a significant date to Pedro and his loved ones) and February 4, 2023 (his first SNL stint). With regard to the numbers on the totals of the time, it respectively reminded me of the birthdays of Pedro, his mom, and special friend. 🙏🏼❤

[portfoleio]

Instagram: @portfoleio The kid in me ☺️ 📸 @babolproduction #portfoleio #elesi #tanay (at Tanay, Rizal) https://www.instagram.com/p/CPNp9PXF77I/?utm_medium=tumblr

[portfoleio]

Instagram: @portfoleio Elesi Road Trip 😅 #portfoleio #elesi #tanay (at Tanay, Rizal) https://www.instagram.com/p/CPNnJw8Fdk1/?utm_medium=tumblr

[cxcox]

Sana 🤗

[renantearcillas-blog]

Performed this at a Rotary Club event in Tanauan. This mini concert aims to promote awareness of the polio disease and the club's effort on how to prevent its spread again. Watch the video: https://youtu.be/aZAE7rrlL1U #polio #rotaryClub #rivermaya #elesi (at Victory Mall & Market - Tanauan) https://www.instagram.com/p/B5U_o3Tj8Pg/?igshid=14ps6ttl35s0e

[cvtiest]

elesi.

sabado, ika-3 ng nobyembre, noon. 

sabado, ika-10 ng nobyembre, ngayon. 

isang linggo na nung iniwan kita sa paliparan sa legaspi. tandang-tanda ko pa ang mga sandaling hindi ko makakalimutan noong nakaraang sabado. 

sabay tayong bumaba ng tricycle at humingi ako sa’yo ng pagkakataong makapag-usap tayo bago ka pumasok sa loob at tuluyang lumisan ng bicol. pinagbigyan mo naman ako. 

naupo tayo at nagsimula akong magsalita tungkol sa mga pangyayaring hindi ko makakaligtaan at pinagtataniman ko ng sama ng loob. pinasalamatan din kita at humingi ako sa’yo ng paumanhin, sabi ko nga, “i’m sorry i wouldn’t be there.” 

nung tinanong kita kung sino yung nagte-text sa’yo, binanggit mo ang pangalang, joy. doon na akong nagsimulang magwika sa iyo ng mga katagang, “i give up.” 

oo, sumuko na ako sa mga oras na iyon. hindi ko alam kung ako ba’y galit o masaya o malungkot. ang katotohanang isiniwalat mo sa akin tungkol sainyong dalawa na inaasam kong malaman ay naibunyag na. hindi ako handa na muling mabatid na naulit nanaman ang nangyari noon. noong mga sandaling ‘yon, kating-kati na akong umalis sa tabi mo, sa piling mo, at sa iyo. 

naaalala kong tumalikod ako’t kumaway habang may sinasabi ka’t hindi na ako nakikinig sa mga kasinungalingang lumalabas sa bibig mo. talagang hindi ko pinaniwalaan ang pag-amin mo na mahal mo na ako. at sa wakas, nagsimula akong maglakad papalayo sa iyo. 

hindi ko na kayang maniwala ulit sa mga kasinungalingan mo. hindi ko inaasahang magagawa mo ulit yung ginawa mo at ngayon, ng palihim. hindi ka pa rin pala nagbabago. kaya ako nawala sa’yo. 

walang iba kung tunay ang pag-ibig na nadarama. 

hindi ko inaasahan na ang mga pahayag ng mga malalapit na tao sa aking puso dahil sabi nila, “you’re brave,” pero sa aking palagay, hindi naman talaga ako matapang ngunit noong araw na iyon, mailalathala kong ang tapang kong iwanan ka roon. 

pero bakit hindi tumitigil ang mga tao sa paligid ko? bakit hindi nila ako kayang pabayaan na lang? halos lahat may pakialam sakin dahil sa’yo. hindi naman ito ang hinihiling ko sapagkat nais kong maging malaya, sa iyo. 

napakaduwag mo para umalis. hindi mo pala kayang harapin ang mga problemang naririto pero kailangan mo ata ng panahon para makapag-isip at magnilaynilay at oras para sa sarili mo. 

magpapatuloy pa rin ito lalo na ako. hindi ako magpaparamdam sa’yo ‘di dahil sa gusto kitang pahirapan at nang maranasan mo ang sakit, ngunit alam kong hindi mo na ako kailangan sa mga darating na panahon sa buhay mo pagka’t kaya mo na ang sarili mo at siguro nama’y may makikilala ka ng bago. 

ang gago gago mo para saktan ako ng ganito pero naniniwala pa rin naman ako sa katiting na kabutihan ng puso mo. 

sa totoo lang, gusto ko lang nama’y maging malaya sa’yo. nais ko ring manumbalik ang saya sa aking mga mata. kaya pakiusap, pakawalan mo na ako. 

nakakasuya ang pagiging babaero mo. sana magbago ka na kasi mali itong dapat iwaksi. sana hindi mo na ito madala hanggang sa pagtanda mo.

tandaan mo na, hindi laruan ang mga babae lalong hindi nakakaguwapo ang lalaking hindi marunong umako ng mga pagkakamali’t kasalanan at madaling umindayog ang nararamdaman para sa iba.

salamat sa napakahalagang aral sa buhay ko. 

john louise develos montecillo, kung nababasa mo ito, sumasaludo ang hinlalato ko sa’yo. biro lang, sumasaludo na ako sa’yo ngayon pa lang pagka’t mapapatunayan mo sa sarili mo na kaya mong abutin ang pangarap mo kahit wala ako sa piling mo. 

au revoir

—  CJ