#ferhad merde

[karxezal]

"

Dibe ku rojekî ji rojan

Dîsa li ser axa te şîn bibim

Lê bi rengêkî din

"

[aleften-tav-a]

   eğer, konuşursam kelimelerim çığlık olur. fakat, sonra beni dinleyen kulaklar söylemleri çarpıtır diye korkuyorum. zira beni yalan kuyularına atan insandır. içinde tanrıların yarattığı gibi bir cennet kurup yaşadığım bir cennet hayalini kurmaktan korkuyorum zira, hayallere kabus katan yine insandır. özgür kanatlı bir şahin gibi ülkemin semalarında uçmaktan korkuyorum. zira, avı ile beni o semalarında vurup indiren yine insandır. bir bülbülün sesini dinlemeye ve kucaklamaya esirim, ama korkuyorum, zira o bülbülü gözlerimin önünde kafese koyup susturan yine insandır. şiirlerimin yönünü semaya çevirip hakikat arayışana giremiyorum, zira, şiirlerime kelepçe vuran yine insandır. olur da gözüm bir aydınlığa rast gelirse, bunu kimseye anlatamam. zira, gözlerimi kör eden yine insandır. kaderin elinde esir düşmüşüm, yetim düşmüşüm, parsellere ayrılmışım. buna rağmen kendimi insan yarasına kurban etmem için sebep olan yine insandır. korkuyorum, belli olmayan bir aşk için aşık olmaya. zira, yüreğime ihanet eden yine insandır. çoğu zaman ölümün peşine düştüm ölmek için. ölümü bana sevdiren yine insandır. nasıl annem mezarımın başına dik gelir, annemin önünü kesen yine insandır. tövbekârım bir daha bu dünyaya gelmemeye! tövbekârım bir daha bu dünyaya gelmemeye!    zira, kendi zenginliğinde beni köle eden yine insandır. eğer insanlık böyle ise, insan yine insandır. hani vicdan, hani yürek? bunlar da insanlık payı değil mi?    nerede bunlar? edit: çeviride eksikler olabilir. çeviren arkadaşımın usuna sağlık. öptük ellerinden. https://www.facebook.com/photo.php?v=407224146075300