HET GROTE Fi:hP DILLYPARCOURS
Zondag
Delv!s. We willen het over muziek hebben, dus laten we de bedenkingen bij die naam achterwege. Ten eerste zat de groove waar hij moest zitten, zo ergens rond mijn pelv!s. Op het vlak van enthousiasme ook geen opmerkingen. Het ontbrak hem enkel aan een paar goeie melodieën. Dankzij zijn uitstekend keelgeluid kon mij dat bovendien zo vroeg op de dag eigenlijk niet veel schelen. Er was drank en de zon scheen. Zondagen kunnen slechter van wal steken.
Even verloren in een boeiend gesprek over wildplassen, miste ik helaas het openingsnummer van Sir Yes Sir. Blijkbaar maakte dat niet veel uit, want veel van hun nummers bleken toch onderling inwisselbaar. De frontman speelt/speelde af en toe bij dEUS en dat was er aan te merken. Goede belpoprock, niet meer, maar ook niet minder. Mijn zondag kon rustig voortkabbelen. Wegens omstandigheden kon ik tussen 17h en 20h30 geen enkel optreden meepikken. Helaas miste ik daardoor het naar het schijnt indrukwekkende optreden van Admiral Freebee, die in zijn eentje de grote tent inpakte. (Ik was er niet bij, dus ik weet niet of hij effectief een Christootje pleegde.)
Nadat ik tot ongeveer 22h alles wat los en vast zat min of meer ritmisch had bewogen, was het tijd om dat te gaan doen terwijl Julian Marley zijn ding stond te doen op het podium. Er is geen enkele plaats waar je sneller in de sfeer komt dan op een reggaeconcert. Het heeft iets te maken met geuren en kleuren enzo. Julian is wellicht blij dat zijn papa zo goed gitaar kon spelen, want met zo'n archief aan hits in de genen is het niet heel erg moeilijk om iedereen blij te maken. Julian doet dat fantastisch. Leve!
Bedankt aan Fi:hP voor alles. Het eten was lekker en de meisjes mooi!
