#filipinoproject

[alissonbandalaria]

Kalikasan Ngayon

“Kung mamasdan natin ang kapaligiran natin ngayon, at ikukumpara sa noon, makikitang malaki ang pinagbago ng ating kalikasan. Marami nang mga basurang itinapon at ikinalat sa tabi-tabi na siyang nagpapapangit sa ating kapaligiran na dati’y sobrang kay ganda pagmasdan.”

Dito sa mundong punong-puno ng kagandahan na siyang taglay ng kalikasan, ano nga bang ginawa natin para ito’y dungisan at bahiran ng sarili nating mga dumi at kalat? Mukhang habang tumatagal ang panahon na tayo’y naninirahan dito sa mundong ito ay mas lalo tayong nagiging makasarili sa puntong hindi na natin iniisip kung ano ang mga epekto ng ating mga kilos sa ating kapaligiran.Tulad na lamang ng pagtapon ng basura sa mga ilog na siyang dahilan ng pagiging madumi ng ating mga tubig. Isa sa mga magagandang halimbawa nito ay ang Ilog Pasig. Kay linis at kay linaw ng tubig kung ito’y mamasdan mo, dati. Ngunit ngayon, mandidiri ka na lamang sa dumi ng tubig at mapapatakip ng ilong dahil sa masangsang na amoy na dulot ng Ilog Pasig. Isa pa sa mga problema dito ay ang mga harang at balakid para sa mga Ferry noon, ang mga water lilies. Sa sobrang dami ng mga water lilies ay hindi na makadaan ang mga Ferry kaya’t napilitan na lamang ang gobyerno na ipasara ang Ilog Pasig bilang isa sa mga daanan para sa pampublikong transportasyon. Imbis na napakinabangan pa ang Ilog Pasig, naging madumi ito at hindi na muling nagamit dahil sa mga sarili nating kagagawan. Pwede pa man ding paliguan ang nasabing ilog kung pinapahalagahan ng mabuti ng mga taong sila rin ang makikinabang dito.

Isa pa sa mga malalalang bagay na naidulot natin sa ating kalikasan ay ang mga basurang nakakalat at nakatambak kung saan-saan. May kalat dito, may kalat doon, tapon dito, tapon doon. Oo, isang beses nga lang nagawa ng iba pero kung idadagdag mo sa mga tapong nagawa ng iba nating kapwa, wala ring pinagkaiba. Nakakadagdag lamang sa malalang sitwasyon ang simpleng pagtapon ng kalat sa tabi-tabi. Ang mas masama pa diyan, karamihan sa mga naitatapong kalat ay plastik, na hindi naman agad nabubulok at mananatiling nakatengga diyan sa tabi kung patuloy lang nating hahayaa’t pababayaan. May mga pag-aaral ngang nagsasabing 10 - 1,000 taon bago mawala o ma-decompose ang mga plastik. Isipin mo kung gaano katagal na panahon ang ating hihintayin para lamang mawala ang mga plastik na ating itinapon. Tulad na lamang ng tamabakan ng basura na nasa larawan sa itaas. Halos maging bundok na ng basura ang lugar na puno ng iba’t-ibang bagay na kung titignan ay hindi kaaya-aya sa tingin. Hindi naman sa pagsasabing yung mga nagtatapon lamang ang may sala, tayo rin namang mga bumabaliwala ang mas nagpapalala minsan. Halimbawa na lamang ay ang simpleng pagkuha ng kalat na nakikita na ngunit pilit pa ring binabaliwala dahil sa kagustuhang hindi mag-uwi ng kalat. Masakit ngunit totoo. Aminin natin, lahat tayo ay nakagawa na ng ganito, bata man o matanda. Ngunit kapag dumating ang panahon na si Inang Kalikasan naman ang gumanti dahil sa ating mga masasamang gawain, tayo rin naman ang nagrereklamo. Kaya naman kung mas gusto nating ng mas magandang tirahan para sa lahat, mas mabuting kumilos na ng maaga at gumawa ng aksyon para dito.

Sa totoo lang ay wala pa sa kalahati ang aking mga naibahagi sa mga impormasyon ukol sa paglala ng sitwasyon ni Inang Kalikasan na tayo rin ang siyang may kagagawan. Ngunit dahil nga sa ating pagiging makasarili at sa pag bubulag-bulagan, mas pinalaki pa natin ang ating mga problema. Isang magandang halimbawa nito ay ang Boracay at ang pagsasara nito dahil sa matinding linisan na kailangang gawin. Dati-rati’y kay gandang pag masdan ng islang ito, ngunit anong nangyari? Dahil sa mga sarili nating kagagawan ay napunta ito sa resultang hindi gusto nino man. Naging madumi ang dating kay linis na Boracay. Maganda sanang ipagmalaki at naisama na sa turismo ng Pinas ngunit dahil sa atin, naipasara ito ng hindi oras. Nawalan ng trabaho ang mga nakatira doon. Sobrang nadismayo dahil yun na nga lamang ang kanilang hanapbuhay, nakuha pa sa kanila, nang dahil sa atin. Hindi natin pinahalagahan at hindi nating iningatan ang bigay ng Diyos. Kundi, inabuso natin at binaliwala ang importansya nito. Para bang mga katutubong nawalan ng tirahan dahil pinagkakitaan ang lugar. Sa kanilang sariling lupa, sila’y pinaalis upang pagpatayuan ng kung ano mang establishimiyento. Kung mas pinamalas na lang natin sa iba ang natural na ganda ng kaliksan, sana ngayon mas umunlad pa ang Pinas, at maaari pa nating matulungan ang mga katutubo (trabaho) o mabigyan man lang sila ng mas matiwasay na buhay sa kanilang isla.

Sa madaling salita, mas magandang ipakita natin sa iba ang natural na ganda ng kalikasan kesa sa papakialaman pa natin ito at kapag nasira, sa atin din naman ang balik ng pinsala. Dapat mas matuto tayong magpahalaga sa kung anong meron tayo, huwag natin itong sayangin at bahiran ng dumi, at panatilihing malinis at kaaya-aya sa mata ng bawat isa. Sa ganitong paraan na rin tayo makakatulong sa ating ekonomiya at sa ikabubuti ng bawat isa. Palaging umpisahan sa sarili ang kalinisan at tiyak na matutulungan pa natin ang ating kalikasan sa pagpapanatili ng nakakabighaning ganda nito.

[facefuturelove-blog]

“Ang Aking Sarili”

          Ako ay isang simpleng istudyante na may malaking pangarap. Oo, ganun ang turing ko sa sarili ko. Ako ay labing anim na taong gulang ngayon na nag - aaral sa University of Cebu o UC na nasa labing - isang baitang. Ito ay aking ipinagmamalaki. Mataas ang pananaw ko sa aking sarili at alam ko na mataas ang mararating ko sa buhay. 

          Lahat tayo ay dumadaan sa mga pagsubok at problema. Mula pagkabata hanggang paglaki may mga pagsubok parin na ating naharap. Problema sa pamilya, pinansyal, pag - aaral at iba pa. Ito ang mga problema na hinaharap ng karamihan. Minsan magaan at kaya pa, minsan mabigat at dahil napakabigat ng problema gusto mo ng sumuko.

           Bilang isang tao nanamumuhay sa mudong ito dapat solusyonan ko ang aking ma problema. Sisimulan ko ito sa pamamagitan ng pag - unawa sa sarili. Pag iiisahin kong solusyonan ang aking problema. Pero hindi mo parin maiwasan ang masaktan ka sa iyong problema. Kaya maniwala sa sarili at harapin ang problema ng buong-buong puso.

          At sa huling hakbang nang aking pagsusulat. Natutunan ko na sa lahat ng problema may solusyon. At nang masolusyionan mo ang iyong problema mas nabibigyan kulay ang iyong buhay. Yong pakiramdam na yong mundo na ang umikoy sayo at hindi na ikaw yong umikot sa mundo. Pero hindi parin maiiwasan na masaktan ka sa iyong problema. Hayaan mo ang problema ang mamroblema sa problema.

[gpprsmtbt-blog]

TROY

Written by David Benioff and directed by Wolfgang Petersen (United Kingdom)  

I. MGA TAUHAN

Aphrodite

Diyosa ng kagandahan at pag-ibig.

Nangakong magbibigay ng pinakamagandang babae kay Paris kapalit ng ginintuang mansanas.

Eris

Diyosa ng Sigalutan

Siya ang nag-iwan ng ginintuang mansanas na may katagang "Para sa pinakamaganda"

Zeus

Diyos ng lahat.

Siya ang nangingibabaw, pinakamakapangyarihan, pinakamataas, o supremong diyos ng sinaunang mga Griyego.

Asawa ni Hera at ama nina Athena at Aphrodite.

Hera

Siya ang reyna ng mga diyos, at tinaguriang diyosa ng pakikipag-isang-dibdib.

Asawa ni Zeus at ina nina Athena at Aphrodite.

Nangakong magbibigay ng kapangyarihan kay Paris kapalit ng ginintuang mansanas.

Athena

Diyosa ng karunungan.

Nangakong magbibigay ng karunungan kay Paris kapalit ng ginintuang mansanas.

Paris

Anak ni Priam, hari ng Troy.

Siya ang namili ng pagbibigyan ng ginintuang mansanas.

Menelaus

Hari ng Sparta.

Kapatid ni Agamemnon.

Asawa ni Helen.

Naging isang pangunahing tao sa Digmaan sa Troya.

Helen

Siya ang may pinakamagandang mukha sa Griyego.

Siya ang asawa ni Menelaus.

Ang pag dukot sa kanya ni Paris ang naging simula ng Digmaang Troya.

Agamemnon

Kapatid ni Menelaus

Punong komander sa Digmaang Troya

Achilles

Bayani at pangunahing mandirigma ng Sparta.

Hector

Prinsipe ng Troy.

Siya ang pinakamahusay na manlalaban sa Troy.

Siya rin ang naging lider ng mga Trojans sa Digmaang Troya.

Odysseus

Inabot ng sampung taon ago muling marating ang Ithaca makatapos ang sampung-taong Digmaang Trohano.

Siya ang gumawa ng malaking kabayo na gawa sa kahoy na naglalaman ng maraming sundalo.

II. TAGPUAN

Ang tagpuan ng sinaunang Troya ay natagpuan sa kahabaan ng Dagat na Egeo na nasa Maliit na Asya (Asya Menor). 

Turkey

Greece

III. MAIKLING BUOD

Ito ang taon 1250 B.C. Sa panahon ng huli na Bronze age. Nagsisimula ang dalawang umuusbong na mga bansa sa paglalaban pagkatapos ng Paris, ang Trojan prinsipe, kumbinsihin si Helen, Queen of Sparta, na iwan ang kanyang asawa, Menelaus, at maglayag kasama niya pabalik sa Troy. Matapos mapansin ni Menelaus na ang kanyang asawa ay kinuha ng mga Trojans, hinihiling niya sa kapatid niyang si Agamemnon na tulungan siyang maibalik ang kanyang asawa. Nakita ito ni Agamemnon bilang isang pagkakataon para sa kapangyarihan. Kaya't nagsimula silang kumuha ng 1,000 barko na may hawak na 50,000 Greeks sa Troy. Sa tulong ni Achilles, nakipaglaban ang mga Griyego na hindi pa natatalo sa mga Trojans. Ngunit napupunta sila sa paghinto ni Hector, Prince of Troy. Ipinakikita ng buong pelikula ang kanilang mga pakikibakang labanan at ang pag-aararo ng kapalaran sa muling paggawa ni Wolfgang Petersen ng "The Iliad" ni Homer. 

IV. TUNGGALIAN

T vs. T

Nag-umpisa ang digmaang Trojan nang itinanan ni Paris ng Troy (anak ni Haring Priam at Hecuba) si Helen (anak ni Zeus at Leda). Dahil sa ginawang pang-iinsulto ni Paris, ang asawa ni Helen na si Menelaus ng Sparta ay nagupisa ng isang giyera upang makuhang muli ang kanyang kabiyak. Ang hari ng Mycenae at kapatid ni Menelaus na si Agamemnon ang nanguna sa ekspedisyon ng mga tropang Achaea sa Troy. 

V. SULIRANIN

Si Helen na asawa ni Menelaus ay ang pinakamagaling na dalaga sa lahat, siya at si Paris ay nahulog sa pag-ibig at kinuha siya ni Paris upang maging asawa niya. Nang malaman ni menelao, at dahil siya ay isang hari at ang kanyang kapatid ay isang hari ay nais niyang makipagdigma kay Troy. Ang ilan ay nagpunta para sa kaluwalhatian sa digmaan, tulad ni Achilles, at ang ilan ay nagpunta dahil ang mga utos ng kapatid na lalake ng menelaus ay isang hari rin. 

VI. RESOLUSYON

Bumagsak ang Troy, bumalik si Helen sa Sparta at nanirahan sa loob ng isang oras kasama si Menelaus, kung saan siya ay nakatagpo si Telemachus sa The Odyssey. Ayon sa isa pang bersyon, ginamit ng Euripides sa kanyang paglalaro ng Orestes, matagal nang naiwan ni Helen ang mortal na mundo sa panahong iyon, na kinuha sa Olympus halos kaagad pagkatapos na bumalik ni Menelaus.  

VII. PANAUHAN

Unang Panauhan- DahIl ang mga pangyayari sa pelikula ay kinukwento.

Ikalawang Panauhan - Dahil sa pelikula may mga parte o  eksena na sila’y nag-uusap.

VIII. TEMA 

Ang pangunahing tema sa pelikulang Troy ay pag-ibig dahil ang pag-ibig ay kayang lagpasan ang lahat. 

[buhay-nga-naman-blog]

NW: My Kuya's Wedding. :)