#firstheartache

[justmelissa83]

“D.”

My first letter I am posting! 

“D”, you were the one I wanted in high school. I was head over heels for you. And here we are 18ish years later, and we still somehow always stay in touch. Looking back on my relationships, I would describe you as my first heartache...It  felt like a heartbreak...but worse, because it never just broke in to two pieces...it just lingers. You gave/give me butterflies like no other. Your reasoning was “I’m not good for you”...and I respect that. But just know everything that has happened between the years I have never regretted. I will remember and cherish every 4 hour phone call for those of you who don’t know me.... I am definitely more of a text type person...I don’t like talking on the phone. Other things I will never forget are the silly conversations we have, we always pick up where we left off, you still to this day can tell when I am turning a nice shade of Red over the phone. And that time in the family room at my house.... But also what I won’t forget is how great and on top of the world you make me feel after you call me, but then how shitty you make me feel again when you go months in between talking to me...you just call me when you’re bored..... and usually I give in...because its you! It’s something I am FINALLY coming to terms that we will never be more than whatever it is we are now...and it is what it is. I’ve enjoyed you’re company. I hope you find that someone, if you haven’t already, that makes you happy, and that you are “good for” . I hope you find your Pink diamond.

Tonight we were suppose to get together. But you had an excuse. I started scrolling through previous convos...every time we have planned a night to get together, you bail. And for some unknown, annoying fucking reason I fall for it. You get me so excited to see you, and then fall off the planet until next time. Maybe this is what you meant by “not good for me”.

NEW!!!!!!!!!

It’s you.

MORE TO COME ON THIS LETTER :)

Wish nothing but the best for you.

https://youtu.be/HpEo7OJpOvk

https://youtu.be/duX9agMBJxA

https://youtu.be/iE30rLaDuDQ

https://youtu.be/ND04A2O1yeM

[iamcharleeene]

First Love And First Heartache

Siya si Mike. Second year high school kami nung mga panahong nagkakilala kami. Well oo, siguro napakabata ko manang maginvest ng love at the age of 13 pero totoo. Dun ako unang kinilig. Di mo masasabing naging okay kami. Infact isa siyang gago, ako honor student na nga officer pa. Kumbaga opposite talaga kami. Di namin namalayan na magkakagusto kami sa isat isa nang dahil lang sa aksidenteng napasulyap siya saken at ako din sakanya nung History class namin. Di ko talaga siya pinapansin dati kasi nga gago siya, pero nung natitigan ko siya nung nagkatinginan kami nagbago yung tingin ko sakanya. Ang pogi niya. Yung tipong nakakita ako ng fireworks. Hahaha! Oo fireworks talaga. At dun na nga nagsimula ang lahat.... Isang araw kinuha niya sa classmate ko yung cp number ko. Nagtext siya. Ako naman bilis magtext. Nagkagustuhan hanggang sa umabot sa point na kami na. Hindi kami yung normal couple na sweet. Di kami nagpapansinan. Minsan nga inisip ko ano ba tong pinasok ko. Tama bang makipagboyfriend ako sakanya eh isa siyang malaking sakit ng ulo? Pinagsabihan ko siyang magaral ng mabuti, una ginawa niya. Parang ako yung nagguide sakanya at natuwa naman dun yung mga teachers namin kasi nakikita nilang malaki akong tulong sakanya. December. Unang date namin. Yung dating kinaiinisan ko ngayon pinapakilig na ko. Binigyan niya ko ng tatlong teddy bear nung Christmas party. Tatlo daw kasi di niya alam kung magugustuhan ko daw ba yung iba kaya bumili siya ng madami para may choices ako. Natuwa ako kasi ang sweet niya dun. After ng party, gumala kami ng barkada. Nagpunta kami sa tabing ilog. Katabi ko siya tapos inakbayan niya ko. Sabi niya, "Ang saya ko. Kasama kasi kita." Yung kinilig na lang ako kasi hindi siya ganun saken, pero nageffort siya at nagawa naman niya. After sa ilog, napagkasunduan na maglakad lakad muna so nilakad namin siguro yung sobrang lawak na farm at nung napagod ako binuhat niya ko at nakaangkas na ko sa likod niya. Sobrang saya nang araw na yun... Nang biglang binalita niya saken na magtatransfer siya sa susunod na pasukan. Nalungkot ako sobra kasi akala ko kaya ko.. Nagtransfer na nga siya. Mga unang araw okay pa naman. Sumunod dumadalang na ang communication, hanggang sa wala na siyang text o tawag. Nakakapagod magantay ng wala kang kasiguraduhan kung may hinihintay ka pa ba. Lagi ko siyang hinihintay pero lagi na lang wala. Ako na Lang yung lumalaban sa relasyon namin. Hanggang sa bumitaw na ko... Inisip ko din ang sarili ko. Alam ko nung mga panahong yun bata pa kami kaya mas minabuti kong bitawan siya. Pinabayaan din niya ko eh. Sakit Lang kasi hanggang ngayon may parte pa rin ng puso ko ang nag-aasam na makita siya. 7 long years? Mahabang panahon para kalimutan ka at ngayon nangyari na....