#fitnessbijchemo

[ikjesvanmoon]

Move your ass

"Ga jij eens heel gauw lopen!". Ik heb amper mijn blog gepost over hoe klein mijn wereldje opeens is na de knockout door de Docetaxel of Goede Vriendin grijpt streng in.

Ze vindt dat ik me laat verlammen door mijn angst: “een slechte zaak, daar wil je echt niet zijn, geloof me". Ze weet helaas heel goed waar ze het over heeft. Zonder enige aarzeling ga ik onmiddellijk aan de wandel. Wow, iets wezenlijks overwonnen.

[ikjesvanmoon]

Klein wereldje opeens

Het is heerlijk weer, wat een zomer. Ik wil er graag op uit gaan, ik ben te lang niet buiten aan de wandel geweest. Maar ik zit binnen. In mijn eentje zowel het huis als mijn hoofd koel te houden. Grrrr.

Dat zomaar opeens bewusteloos met mijn hoofd tegen de muur knallen laat niet alleen zichtbare sporen na. Ik durf sindsdien geen stap meer alleen buitenshuis te zetten. Ik verplaats me langzaam, zonder onverwachte bewegingen te maken. Ik beperk het trappenlopen. Ik laat Zoon extra naar de buitenschoolse opvang gaan waar hij nu veiliger is dan bij mij. En ik monitor mezelf continu op kleine veranderingen die misschien een voorspeller zijn van nieuw onheil. O jee, ik moet opeens telkens hoesten.

Deze effecten zijn mede mogelijk gemaakt door Docetaxel.