nienawidzę mechaniki płynów
utopcie się w tych głupich płynach
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Greece
seen from United States
seen from Germany
seen from Pakistan

seen from Canada
seen from France
seen from United States

seen from Pakistan

seen from Australia
seen from Spain
seen from United States
seen from United States

seen from Indonesia
seen from China

seen from Saudi Arabia
seen from China
seen from United States
seen from United States
nienawidzę mechaniki płynów
utopcie się w tych głupich płynach
Jak jesteś szybszy od światła to żyjesz w ciemności.
Kinga Drapiewska
Mam tyle do powiedzenia, ale nie mam głosu. Tyle do napisania ale nie mam słów. Tyle do opisania ale nie mogę sklecić zdań. Czuje się jak podróżnik z innej planety, który rozumie co się dzieje i jak się to skończy ale nie może się z nikim porozumieć, nikt nie wie co mówi.
Jestem podróżnikiem z gwiazd. Kiedy poznasz mój język mogę cisnąć w ciebie kometą albo zdradzić tajemnicę kosmosu.
Jestem czarną dziurą, pochłaniam światło ale nie świecę. Jestem nieprzenikniony ale jakbym w ogólnie nie istniał.
Jestem nieodkrytą planetą, o której istnieniu nie masz pojęcia. Kiedy mnie znajdziesz będziesz chciał mnie zmienić, zaludnić, badać, dostosować ale czy będziesz chciał mnie poznać?
Jestem bezkresnym kosmosem. Nie możesz pojąć jakim cudem istnieję i skąd się wziąłem. Fascynuję cię, ale kiedy zaczynasz czegoś nie rozumieć odsuwasz się i udajesz, że nigdy nie próbowałeś mnie poznać.
Jestem brakiem grawitacji, ciekawię cię i dobrze się bawisz. Jednak na dłuższą metę jestem uciążliwy.
Jestem życiodajnym tlenem w kosmosie. Nie istnieję.
Umie ktos fizykę, potrzebuje pomocy do jednego zadania proszę
Science poetry, 01.2021
Na pracę składa się szesnaście wierszy na tle zamazanych fotografii zachodu słońca, z których każdy przypisany został innemu typowi osobowości wg. MBTI. Celem pracy jest zatem refleksja nad tym, jak zmienia się sens zdań zależnie od przyjętych przez nas założeń. Jeśli będziemy interpretować poniższe wiersze jako opis znanych nam z doświadczalnej rzeczywistości zagadnień, uzyskamy bełkot – wiersze nie opisują czym jest dywan kwantowy czy kiełek funkcji gładkiej i nie taka jest ich funkcja. Dopiero interpretując je jako pewną odrębną, metaforyczną całość uzyskamy nowy, głębszy sens. Trzeba zapomnieć o znanym nam znaczeniu słów i spojrzeć na nie jak na pojęcia zupełnie nieznane – porzucić stary sens, żeby dostrzec nowy.
Podobnie bywa z typami osobowości. By zrozumieć inny typ osobowości, nie możemy postrzegać go podług reguł panujących w naszym własnym. W ten sposób obraz zawsze będzie zafałszowany. By móc zrozumieć fizykę świata drugiej osoby, musimy na moment odseparować się od własnych zasad i przyzwyczajeń. Jako osobie J ciężko będzie pogodzić nam się ze spontanicznym stylem życia P, jak osobie S ciężko będzie zaakceptować śmiałe wizje osób N, ekstrawertykowi ciężko będzie zrozumieć potrzebę odosobnienia, jaką odczuwa introwertyk itd., ale możemy – wyzbywszy się uprzedzeń – wczuć się w sytuację zupełnie odmiennych od nas osób, nie oceniając ich, podobnie jak naukowiec bada zjawiska bez przypisywania im wartości moralnych. Zabieg ów zachodzi tym bardziej prawdopodobnie, im więcej wiemy na temat ludzkiej psychiki. Znajomość MBTI i teorii pokrewnych może pomóc nam być bardziej wyrozumiałymi, poszerzyć horyzonty i lepiej dogadywać się z ludźmi wokół siebie.
Fotografia zachodzącego słońca nad morzem jako tło nawiązuje do Sztuki po filozofii J. Kosutha. Zamazanie symbolizuje przejście od zdania syntetycznego do analitycznego i patrzenie na sztukę/wiersze/osobowość jako na pewną całość, która może być sprawdzalna jedynie poprzez zgodność z jej wewnętrznymi regułami, a nie zjawiskami zewnętrznymi.
Wiersze powstały na bazie opisów zjawisk fizycznych i matematycznych z Wikipedii. Z dotyczących nauk ścisłych artykułów wybrane zostały zdania. Następnym krokiem było usunięcie z nich niektórych słów, pozostałe złożone zostały w wiersze – w kolejności dokładnie takiej, w jakiej były ułożone oryginalnie w artykule (np. Jedność urojona II), w kolejności odwrotnej (np. Fałszywa próżnia) lub wymieszanej (np. Wartość oczekiwana). W niektórych wierszach zawarte są słowa z dwóch artykułów (np. Cząstka w studni potencjału). Deklinacja słów pozostała niezmieniona we wszystkich utworach oprócz Jedności urojonej I. Nie zostały też dodane żadne słowa niepochodzące z artykułów (nawet spójniki). Np. z „Wykres dwuwymiarowej funkcji energii potencjalnej to powierzchnia energii potencjalnej, która może być wyobrażona jak powierzchnia Ziemi w postaci krajobrazu ze wzgórzami i dolinami” zostało skrócone do „powierzchnia w postaci krajobrazu ze wzgórzami i dolinami”. Niektóre wiersze (np. Jedność urojona I) wzorowane były na japońskim haiku. Tytuły utworów to tytuły artykułów.
Cząstka w studni potencjału – ISTJ
Warunkiem istnienia jest znikanie
powierzchnia w postaci krajobrazu
ze wzgórzami i dolinami
W jednowymiarowej studni
cząstka jest swobodna
Relacja rozmyta – ESTJ
Niech będą niepoliczalnymi obszarami rozważań
Iloczyn jest zdefiniowany
Suma jest zdefiniowana
Projekcja jest zdefiniowana
Zamiast supremum które jest niezbędne
operuje się stosując maksimum
Zapis jest prostszy
Niech będzie zbiorem rozmytym
Wtedy kompozycję stanowi zbiór
utworzony za pomocą minimum
Zamiast minimum można użyć dowolnej normy
Splot – ESFJ
Przestrzenna wtedy, gdy jest przemienna
jest zwartą, gdy jest dyskretna
Splatanie skończonych
utożsamia się z nieskończonymi
Sygnał można interpretować jako próbkę
Kiełek funkcji gładkiej – ISFJ
W otoczeniu różnica jest równa zero
Zachodzi relacja
Z ciągłości wynika istnienie
Punkt przegięcia – ENTJ
Zachodzi zmiana
Zwykle wymaga się ciągłości
W miarę zbliżania rośnie do nieskończoności
Warunkiem koniecznym i wystarczającym jest ekstremum
Fałszywa próżnia – INTJ
Mimo możliwości
stan ten nie jest trwały
Wszechświat rozpadł się
tworząc taki nowy
w którym pozornie z niczego
powstałyby nowe cząstki
Jednak inne wszechświaty leżą poza zainteresowaniem
Minimum musi być głębokie
Ideał – INFJ
Suma ideałów nie musi być ideałem
Przeciwobraz ideału
jest ideałem
Jest ideałem trywialnym
Jest ideałem niewłaściwym
Ideały które są różne nazywane są właściwymi
Postać jest oczywiście prostsza
Ogólny obraz ideału jest ideałem obrazu
Jedność urojona (I) – ENFJ
Różnica znaku
Zbiór postaci tworzy
ciało domknięte
Jedność urojona (II) – ISFP
Dwa pierwiastki różniące się znakiem
mówiąc ściśle – wzajemnie przeciwne
które ze względu na niejednoznaczność należy traktować jako symbol
powtarzają się cyklicznie
Ciało – ESFP
Materia, bryła, organizm, przedmiot
Traktowany jako całość
Struktura formalizująca własności
Każde ciało skończone jest polem
nie zawiera zera
Każdy niezerowy element jest odwracalny
Mnożenie wiąże argumenty silniej
niż dodawanie
W ciele są dokładnie dwa ideały: ideał zerowy i całe ciało
Jeżeli bowiem ideał ciała nie jest zerowy, zawiera element odwracalny
Ciała skończone mogą być uważane za jednakowe
Dywan kwantowy – ESTP
Wzór rysowany przez ewolucje
Po rozpływaniu się początkowo dobrze
części zaczynają się przekrywać i wzajemnie zaburzać
Geometria wyznaczona przez ożywienie
Zmiana w czasie prowadzi do wygaszeń
Orientacja – ISTP
Intuicyjnie określenie strony wierzchniej lub spodniej
Jednakże wybór nie zależy od skrętności
Jeżeli nie jest orientowalna nie jest możliwe wyróżnienie stron
Unifikacje – INTP
Dwa warunki pozornie różne
są w rzeczywistości identyczne
albo po prostu równe
Można próbować rozwiązać problem
Celem jest znalezienie warunku zastępczego
Hesjan obrzeżony – ENTP
Używana do rozwiązywania problemu ekstremów
Wielu zmiennych
Poszerzona o dodatkowy wiersz
Warunek przekształcamy do postaci
Następnie tworzymy
Definiujemy
Jeśli warunek jest spełniony
Przyjmuje minimum
Przyjmuje maksimum
W przypadku dwóch zmiennych
wystarczy wartość
Sytuacja nie jest rozstrzygnięta
Wartość oczekiwana – INFP
Spodziewany wynik doświadczenia losowego
Pierwszy zwykły moment
Oczekiwanie
To przeciętna nadzieja
Kompleks łańcuchowy – ENFP
Dwa cykle są równoważne, jeśli ich różnica jest brzegiem
Gdy nie prowadzi to do nieporozumień, często opuszcza się indeksy
Elementem nazywamy równoważność cykli
Połączony morfizmami
zwanymi operatorami brzegu
spełniającymi tożsamość
Przekształcenie łańcuchowe przeprowadzają
cykle na cykle
i brzegi na brzegi
Wszystko jest energią. Dostrój się do częstotliwości tego czego pragniesz, a w nieunikniony sposób stanie się to twoją rzeczywistością. To nie filozofia, to fizyka.
D. Anka
Coraz więcej wyszarpujemy naturze, a my żyjemy dzięki naturze
prof. Szymon Malinowski