#poezja

[fragilepoetry]

The curse of feeling deeply in a world that devours the soft

[janasojka]

moments written in light: water, paper, uncertainty - is a journey through cyanotype landscapes, where words and images merge into fragile, blue moments.

[emocje-dominikii]

Można żyć osobno, a mimo to wciąż należeć do siebie kawałkiem serca

[antypoezja]

dobrze o tobie świadczy gdy pomagasz jak nikt nie patrzy

[puste-slowa]

„Ciężko przewrócić kartkę, gdy wiesz, że kogoś nie ma w kolejnym rozdziale, ale opowieść musi toczyć się dalej”

— Olga Daliga

[polskie-zdania]

Ale wiesz... Nie można kogoś kochać, nie ciekawiąc się nim. Rozumiesz o co mi chodzi?

Ja chcę wiedzieć, dlaczego jesteś, jaki jesteś. Ja chcę rozumieć, skąd biorą się Twoje miny i gesty. Chcę wiedzieć, kim byłeś rok, dwa i trzy temu i jak to się stało, że jesteś tu, gdzie jesteś. Chcę wiedzieć, dokąd uciekasz w dni, w które jest Cię tu wyraźnie mniej. Chcę znać Twoje największe sukcesy i każdego dnia być dumna z tego, co jeszcze przed Tobą. Chcę rozpoznawać twoje tiki nerwowe i najdrobniejsze zmiany w tonie głosu. Chcę się wpatrywać w emocje na Twojej twarzy jak w pełnometrażowy film. Chcę, byś przychodził do mnie ze swoim gorszym dniem i chcę, byś to mnie pierwszej dawał znać, że ten wyjątkowo się udał. Chcę być Twoją osobistą cheerleaderką. Chcę być Twoją ulubioną gwiazdą i najlepszą przyjaciółką. Chcę wiedzieć, co Cię najbardziej na świecie wkurwia. Chcę wiedzieć, co Cię najbardziej na świecie cieszy. Chcę wiedzieć, kiedy potrzebujesz mnie najbardziej i jak mogę nauczyć się to rozpoznawać. Chcę wiedzieć, czego słuchasz, gdy potrzebujesz motywacji. Chcę wiedzieć, czego słuchasz, gdy jesteś na siebie wściekły. Chcę wiedzieć, czego słuchasz, gdy chcesz odpłynąć gdzieś daleko. Pokażesz mi to "daleko"? Odwdzięczę się i pokażę Ci swoje. Zabiorę Cię do siebie. Zabiorę Cię, usiądziemy na skraju i spojrzymy razem 15 pięter w dół. Nikogo tu jeszcze nie zabrałam. Nie mam lęku wysokości, więc odkąd pamiętam, okupuję okoliczne dachy. Lubię wyobrażać sobie, jak spadam i lecę tak nieskończoną ilość godzin. Lecę tak i odpoczywam. Jeśli ciekawią Cię te wszystkie moje abstrakcyjne wizje, to chodź. Z przyjemnością Cię po nich oprowadzę.

A w międzyczasie... Opowiesz mi coś jeszcze o sobie, proszę? Opowiadaj, to mi się nie nudzi. Mów do mnie. Mów. Uwielbiam jak składasz się dla mnie w te wszystkie wciągające zdania. A jeśli nie masz siły mówić - chodź. Schowaj się u mnie. Zaśnij. Obiecuję, że rano nadal tu będę.

Marta Kostrzyńska

polskie-zdania.pl

[nothingspecialjustasoul]

You built the walls high enough to block the storm, but now you can't feel the sun either.