De verwachtingen
'Uitverkoren', zei de man met krakende stem en prikte zijn wijsvinger naar voren Ik hoorde wat ik wilde horen, totdat, wat ik denk zijn vrouw was, toevoegde dat ie mentaal door de mangel gehaald was, ofwel krankjorum De man, en ik ook, hielden haar voor verzorgster, wat incorrect overkwam Het algemene beeld was wel duidelijk ondertussen: verwarring alom! Zojuist ontwaakte luiaards begonnen te vermoeden dat ze niet aan boomtakken hingen maar in een kast tussen de kleerhangers De door hen gelokte motten en Star Warsfans waren tekens aan de wand Denkend aan het water dat naar zee gestroomd is sinds ik mijn thuis verliet zou ik moeten dansen, zeker met die rode mieren op mijn benen, maar dat doe ik niet Alle eisen die ik aan mijn gezond verstand heb gesteld, zijn geweld gebleken Stel dat ik uitgekozen was voor iets wonderlijks, maar dat het in de post is verdwenen Mijn bucket list staat onder het lekke dak, centraal in mijn identiteit Laatst ontdekte ik, terwijl ik naar iets anders zocht, de gaten in de bodem Mijn ambities waren jarenlang over de vloer gespoeld, maar niemand die iets zei totdat mijn eigenwaarde volledig opgebroken was in losse atomen Met de juiste instelling zou ik zelfs dan nog een buitenwijk van de hemel kunnen bestormen jeweetwel als sympathiek rebellenleger Of zou een waterput gevonden en weer verloren memoires over geschreven Een muziekstuk voor gitaar en cello gecomponeerd en bij gebrek aan bandleden beide instrumenten bespeeld voor een zich verzamelende steeds enthousiastere gemêleerde menigte Gewoon, wat uitverkorenen doen: het allemaal precies goed, als enige. En nu dan die krakende man en zijn vermeende vrouw, zonder instructies over wat onuitverkorenen doen terwijl de strijd wordt gestreden. Nemen ze een houding aan? Vragen ging me te ver. Ik heb toch een telefoon. De verwarring was neergedaald Ze schuifelden zachtjes weg. Zij duwde zijn rolstoel teder door de winkelstraat
