Bu satırları gözlerimde ki yaşları tutamazken yazıyorum.
Bir havalimanı bankına iki büklüm kıvrılmış insanların bana bakan gözlerini seyrediyorum.
Ben bu şehirden ayrılıyorum sevgilim.
Seni unutmak için değil yaşadığım her anda seni tekrar tekrar hatırlatmak için.
Keşke demeyi hiç sevmem fakat keşke sende burada olsaydın diyeceğimi biliyorum gittiğim her yerde.
Ben bu şehirden sensiz ayrılıyorum güzel kadın.
Son sözlerim de sana yalvarırcasına haykırıyorum.
Ben bu şehirde döndüğümde gözlerinle karşıla beni.
Aç kollarını sarıl bana sımsıkı.
Annesinin kucağında ağlayan bir bebek gibi göz yaşlarımı dökeyim omuzlarına.
Bak gözlerimin içine o parlayan gözlerinle.
Sil akan gözyaşlarımı yanaklarımdan.
De ki bana; "Geldim işte buradayım,geçti.Değerimi anla diye gitmiştim biraz kendimi özletmek istemiştim ama geldim işte geri ve seni asla bırakmayacağım adam seni çok seviyorum."
Tutayım ellerinden götüreyim yanaklarıma.
Hissedeyim ellerinin sıcaklığını yanağımda ki her hücrede.
Karşılıklı ağlarken bakalım birbirimizin gözlerinin en içine ve diyelim ki "Seni seviyorum".