Waar het begon..
Zoals het voor velen vroeger begon; zo begon het voor mij ook op de basisschool. Tot groep 7 was er niet veel aan de hand. Ik had altijd al wel gemerkt dat ik aan de mollige kant was en jongens mij niet zo aantrekkelijk vonden, maar dit drong niet zo tot mij door. Op natuurlijk ‘die ene lelijke jongen’ na, die maar handkusjes bleef geven, zodat ik ze vervolgens onder de kraan af kon wassen. Ik had vriendinnetjes, kon het goed met de jongens vinden en haalde goede resultaten op school. Met mijn beste vriendin Floor deed ik daadwerkelijk alles.
Mijn eerste besef kwam na de GGD in groep 8. Ja… juist, datgene waar vrijwel iedereen een hekel aan had. Ik mocht mijn schoenen, sokken en kleren uit doen en op de weegschaal gaan staan. 1.45 meter lang en langzaam keek ik hoe de teller van de weegschaal omhoog bleef gaan. ’45 kilo meid.. dat zit wat aan de ruime kant’. Ik hoefde nog net niet op een tweede afspraak te verschijnen, omdat ik nog jong genoeg was. Hier werd de basis gelegd. Dit was tevens de laatste keer dat ik ooit naar de GGD ben gegaan, want dit had me genoeg vernederd. Mijn moeder wist van haar jeugd hoe vervelend het was en ik kreeg toestemming om niet meer te gaan. We hebben zelfs nog brieven gekregen van de GGD over de ‘bezorgdheid’ dat ik niet meer kwam. Dus. Zodoende....
De basisschool was in veel opzichten leuk, maar in anderen dus niet.