#graffiti writer

[radicalgraff]

"Class War!"

Seen in Minneapolis

[knotnotknowing]

“peel away layers, flavor of an onion when undoing what’s subtle, something about savoring a new in from what decayed then feel a maze, fresh deal today, this meal, a plate served” - G.

it’s weird when I envision the way things look and what’s written, I just caught a glimpse of the visual to these lyrics I just wrote. I’m yawning, but the initial hit of inspiration and insight gave me what I needed. we’ll see what transpires from that flash, it definitely opened up my eye to a different approach with this art that is in development.

^ simply writing this and taking note is building upon something I saw for myself long ago, so this is actually pivotal and major. even if I’m not feeling a bliss or ecstasy, the knowing is what moves me. I’m not much of an emotional person, really, so I go off of a different vibe to understand what’s for me or not.

I’d be working out these things in my head, so to put it on paper is both refreshing and feels like a seed in the soil. breathing again. doing art feels like giving birth, each creation, it takes a lot of energy, personally, to conceive something draws out every ounce of my being because all of myself goes into.

I sometimes have to approach pieces in segments, the meditative aspect can feel both heavy and light and in other instances it feels like I’m not even there or taken into another dimension where nothing exists.

I often deny myself the joy of creating, it feels like it shouldn’t be this natural or effortless. it doesn’t feel like it should be easy, and it isn’t, idk, the hesitancy to go all out comes from ridicule as a child that still remains in the brain from being called an overachiever or being questioned on whether I think I’m better. when it comes to self-expression, there’s no thought, it’s just being, it has nothing to do with me, I’m just a vessel.

anyway, this drawing is a step closer to realizing the vision(if one can call it that). studying other artists as I pick out the elements that speak to me. 🧱

I could go on, but I’ll stop right here. 🛕

gonna relish in this moment of where I’ve arrived to with this piece. 🌝😋🌞

[kin-tone]

Kint1r at Kras Festival, Krasnojarsk - Russia

[greekstreetart-talks]

Lune82

A different kind of interview for us since it’s the first time we’ll be talking about style writing with one of the most recognized representatives of this kind in Greece. In other words, lune82 this month in Greek Street Art - Talks.

Have you studied anything in relation to visual arts, how did you got engaged with graffiti? My relationship with graffiti began around 1996 in my school and neighborhood, more seriously and intensively in 1998 with Dan and some other kids from my area. At that time there was no internet and everything was difficult for those getting involved with graffiti. So being influenced by some others associated with the NBW and by the period graffiti magazines we could collect we started getting into its culture while design as maniacs and whenever we could we’d go secretly from our parents to illegal graffiti. My initial studies are around the subject of business and management, no relation to visual arts and as it turned out then they didn’t win me over after all. My last degree though is around graphic design, something I like which continues to influence me in my style along with some visual trends.

You’re interested in styles, how difficult is it to create a piece of this kind and which are the stages of your work process? My main subject in graffiti is style writing and my greatest love letters. To create a style every writer has his own ritual, so I always draw on an A4 with pencil and eraser, if there is time I’ll combine all the elements of the composition (forms of letters - elements - background) with the colors and the effects and details I want, if there isn’t I’ll simply make a clean and calculated drawing with all the forms of the letters, details and background without color and I’ll make the composition of the colors during the creation on the wall.  In case I don’t have an organized color palette, I’ll do the color composition freestyle!

If there was any connection with graphic design we’d be talking clearly about typography. How has your engagement with styles affected your graphic design and vice versa? There’s a connection with graphic design even though the common eye won’t directly see it, however it’s not just about typography, there are elements influenced by visual art movements such as constructivism, optical & kinetic art, pure forms of graphic design and gradients, as well as bold clean lines, symmetries and harmonies. My involvement with styles has influenced me to move more towards the creation of logos, typography and custom lettering, while graphic design to the things I mentioned above but also to deal with digital graffiti, something that not many writers do, which is also the combination of the two things I like.

This particular form of art in public space is probably the most misunderstood. Most people connect it with vandalism, since such pieces are quite on the streets and are usually created in a short period of time. Are all of them nice? How can a separation be made? This "selfish" form of art has always been and continues to be misunderstood, perhaps even the word “misunderstood” isn’t the proper term. The art of graffiti writing, by its nature, place its object outside of society’s rules and orders, since to begin with you write your name in public view as often as you can in the way you perceive it. This whole process doesn’t take into account both reality and its rules and even visually it creates another one from the perspective of the writer. There are writers who consider vandalism to be something very normal, although this is the ideal original form of graffiti, and there are writers who consider  vandalism as hardcore and most ephemeral, and prefer to make their part in silence.

The world outside graffiti writing culture perceives it as vandalism if it’s done in private property without authorization, or in public buildings, monuments or public transport. There is also the view that when people don’t understand something they dislike or overlook it, so they perceive it as visual violence, something they don’t really enjoy watching. On the other hand, there aren’t plenty good enough pieces, and this is because many writers are ephemeral and don’t know the roots and the history of the culture they are dealing with, so they can’t understand the creation of the style in its entirety. To create a strong personal style, you must certainly  have the talent to do it, but also the knowledge and close occupation to the subject. In the past when street bombing was more difficult and hardcore each writer organized everything much better, from the way they’d spot their place, the all day traffic there, how much time he’d had, to the colors, the style, the photography, everything. Now it feels like going  for a walk, almost everyone who has 5 sprays and has found a spot can do the action, but that doesn’t necessarily mean it will be good. For me a good style, must have personality in the letters, to distinguish who did it without even seeing the signature. A good style stands without its colors and extra features.

Style, wild style and tags. Which are their differences? Style is a general term that encompasses all the features that portray each personality in the letters and stand out from those of others. Also, when a writer says he does style, he means that he does stylewriting, he "writes", he's painting his name on a wall, train, or any other surface, creating through his letters or through whatever he writes about every time.

Wildstyle is the most complex form of graffiti, it contains unreadable forms of letters, which are connected with bars, arrows, stars, haloes and other elements, geometric or personal depending on the writer's artistic background. This form is a kind of code for writers, which is hard for non-writers to decode.

Tags - Signatures are the first graffiti signatures· they were created around the mid-60s in Philadelphia, USA by “Cornbread” and “Cool Earl” who signed their names all over the city, while in 1971 the New York Times published an article about a young guy in the city that signed everywhere under the pseudonym TAKI 183. The appearance of the unexpected name with the strange number next to it, promoted even more the article of the newspaper. He was the first recognized graffiti writer in the history of this newborn culture. In the course of time the tag was enriched with extra features and contours, until it ended up being wild style. The style of a writer is even more visible in a Tag since it's his personal mark.

Exarchia seems to be "bombed"! Infinite visual information and the paradise of style. Personally how do you choose the spots you paint? Exarchia is as you said "bombarded" in the sense of graffiti bombing but for me it’s not the styler’s paradise. Also the infinite visual information doesn’t necessarily  mean it’s a good information too. There’s more visual noise than quality. It used to be a paradise when there were clean and empty spaces, a degree of difficulty existed and everyone had respect for writers and their pieces. Now we can see pieces one above the other and murals with fans’ slogans, toys (writers without experience or respect) and every kind of pedestrian writing whatever someone can think of. If I choose to do an illegal piece (street bomb) I’ll pick a spot where when I do the piece I won’t be so visible, I’ll  be able to do it undisturbed, have as much time as I can and take a good day photo. If I'm going to do a piece (style production) where no one is going to disturb me, then I'll choose the spot based on the design I want to make and my composition. If there isn’t a chance to find the right place, then I’ll adapt my composition to the environment, but there will be times when I’ll just do my piece without any adaptation to the space, I’ll just place it like a sticker on the surface that I paint.

How do you choose the words each time? Does their meaning relate to the shape of the piece? If it's a collaboration with other graffiti artists, then the chosen words will be inspired by the central idea of each project along with my own ideas on it. In any case, words are symbolic in a sense beyond the meaning they describe when they’re read. If it’s a personal project or a style of my own, then the words and their meanings, obvious or symbolic, are linked to the whole composition and the form of the piece.

If you chose one of your own pieces not to exist, to be erased. What would that be and why? I’ve never thought of it, graffiti is ephemeral since its birth, so most of these artworks that aren’t paying works or licensed will, of course, be erased. So I never get into the process of thinking whether I ever wanted to erase any of my pieces.

Any partnerships you have enjoyed? With who Greek or foreign artist would you like to work with and you haven’t yet? I've enjoyed murals at festivals along with the friend and partner Billy Gee & Alex Martinez, with whom we are members of the international graffiti crew Color Nomads. Another one in Eresos in 2014, which was a 4-5 hour freestyle production on the main beach and was created thanks to Alex Martinez who organized it all. In the same year, a 2-day production on a basketball court with the view of the whole city, in a suburb of Lucerne in Switzerland, with my friend Ezra one. The mural I made in cooperation with Billy Gee and Alex Martinez in Paphos, Cyprus, when they called us there in 2017 as part of the Pafos 2017 - European Capital of Culture event. And several other freestyle walls with Greek and foreign writers, from time to time. I would like to work with Felipe Pantone, Faust and several other artists who inspire me while give boost and evolve the culture.

In ten years from now? I’ll definitely continue to develop my style in stylewriting, and lettering, and I won’t stop making styles even if this is once in 4 months!

Peace out & props to all my friends and acquaintances inside and outside of the culture.

Follow Lune82 Instagram

_

Μια διαφορετική συνέντευξη για εμάς καθώς είναι η πρώτη φορά που συζητάμε για το style writing με έναν από τους πιο γνωστούς εκφραστές αυτού του είδους στην Ελλάδα. Με άλλα λόγια ο lune82 αυτόν τον μήνα στο Greek Street Art – Talks.

Έχεις σπουδάσει κάτι σε σχέση με τα εικαστικά, πως ξεκινάει η σχέση σου με το graffiti; Η σχέση μου με το graffiti , ξεκίνησε γύρω στο 1996 στο σχολείο και στην γειτονιά μου και πιο σοβαρά και εντατικά το 1998 μαζί με τον Dan και κάποια άλλα παιδιά από την περιοχή μου. Τότε δεν υπήρχε το internet και όλα ήταν δύσκολα για όσους ασχολιόντουσαν με το graffiti. Έτσι επηρεασμένοι από κάποιους άλλους που έκαναν παρέα με τους NBW και από όσα περιοδικά graffiti της εποχής μπορούσαμε να συλλέξουμε, ξεκινήσαμε να ψάχνουμε την κουλτούρα και να σχεδιάζουμε σαν μανιακοί και όποτε μπορούσαμε να πηγαίνουμε κρυφά από τους γονείς μας, για παράνομο graffiti. Οι αρχικές μου σπουδές είναι γύρω από το αντικείμενο του business και του management, καμία σχέση με εικαστικά και όπως αποδείχτηκε μετά δεν με κέρδισαν. Το τελευταίο μου πτυχίο όμως είναι γύρω από την γραφιστική κάτι που μου αρέσει και με είχε και έχει ακόμα επηρεάσει στο στυλ μου, μαζί με κάποια εικαστικά ρεύματα.

Ασχολείσαι με τα styles, πόσο δύσκολο είναι να δημιουργηθεί ένα τέτοιο κομμάτι και ποια τα στάδια εργασίας στην δίκη σου δουλειά; Το κύριο μου αντικείμενο στο graffiti είναι το style writing και η μεγαλύτερη μου αγάπη τα γράμματα. Για να δημιουργηθεί ένα style ο κάθε writer έχει την δική του τελετουργία, έτσι κι εγώ, πάντα σχεδιάζω σε καθαρό Α4 με μολύβι - γόμα, αν υπάρχει χρόνος θα βάλω όλα τα στοιχεία της σύνθεσης ( φόρμες γραμμάτων - στοιχεία - φόντο ) με τα χρώματα και τα εφέ και τις λεπτομέρειες που θέλω, αν δεν υπάρχει απλά θα κάνω ένα καθαρό και υπολογισμένο σχέδιο με όλες τις φόρμες γραμμάτων, στοιχείων και φόντου χωρίς χρώμα και θα κάνω την σύνθεση των χρωμάτων κατά τη διάρκεια της δημιουργίας στον τοίχο. Σε περίπτωση που δεν έχω οργανωμένη χρωματική παλέτα, θα κάνω την χρωματική σύνθεση freestyle! Αν γινόταν κάποια σύνδεση με την γραφιστική θα μιλούσαμε καθαρά για τυπογραφία. Πόσο έχει επηρεάσει η ενασχόληση σου με τα styles την γραφιστική δουλειά σου και το αντίστροφο; Υπάρχει σύνδεση με τη γραφιστική κι ας μην την βλέπει το κοινό μάτι κατευθείαν, παρολαυτά δεν είναι καθαρά μόνο τυπογραφεία, υπάρχουν και στοιχεία που είναι επηρεασμένα από εικαστικά ρεύματα όπως ο κονστρουκτιβισμός, optical & kinetic art, οι καθαρές φόρμες της γραφιστικής και τα gradients, καθώς και οι bold καθαρές γραμμές , συμμετρίες και αρμονίες.Η ενασχόληση μου με τα styles με έχει επηρεάσει ώστε να κινηθώ προς την δημιουργία των λογοτύπων περισσότερο, της τυπογραφίας και του custom lettering , και η γραφιστική σε όσα είπα παραπάνω αλλά επίσης στο να ασχοληθώ με το digital graffiti, κάτι με το οποίο δεν ασχολούνται πολλοί writers και είναι ακριβώς ο συνδυασμός των δυο αντικειμένων που μου αρέσουν. 

Αυτή η συγκεκριμένη μορφή τέχνης στον δημόσιο χώρο είναι ίσως και η πιο παρεξηγημένη. Οι περισσότεροι το συνδέουν με βανδαλισμό μια και τέτοιου είδους κομμάτια είναι αρκετά στους δρόμους και συνήθως δημιουργούνται σε πολύ λίγο χρόνο. Είναι όλα καλά; Πως μπορεί να γίνει ο οποίος διαχωρισμός; Αυτή ή «εγωιστική» μορφή τέχνης πάντα ήταν και είναι ακόμα παρεξηγημένη και ίσως η λέξη παρεξηγημένη δεν είναι και ο σωστός χαρακτηρισμός. Η τέχνη του graffiti writing, από τη φύση της θέτει το αντικείμενο της εκτός κανόνων της κοινωνίας και των θεσμών καθώς γράφεις το όνομα σου σε δημόσια θέα και όσο περισσότερες φορές μπορείς με τον τρόπο που εσύ το αντιλαμβάνεσαι. Όλη αυτή η διαδικασία δεν λαμβάνει υπόψη της τόσο την πραγματικότητα και τους κανόνες της και έστω οπτικά δημιουργεί μια άλλη, μέσα από την οπτική γωνία του εκάστοτε writer. Υπάρχουν writers που θεωρούν τον βανδαλισμό κάτι το πολύ φυσιολογικό αν και αυτή είναι η ιδανική αρχική μορφή του graffiti, και υπάρχουν writers που θεωρούν τον βανδαλισμό κάτι το σκληροπυρηνικό και το πιο εφήμερο, και προτιμούν να κάνουν το κομμάτι τους με την ησυχία τους.

Ο κόσμος που βρίσκεται εκτός της κουλτούρας του graffiti writing, το αντιλαμβάνεται ως βανδαλισμό εφόσον αυτό γίνεται σε ιδιωτική περιουσία χωρίς εξουσιοδότηση, είτε σε δημόσια κτίρια, μνημεία ή μέσα μαζικής μεταφοράς. Υπάρχει και η άποψη του ότι όταν κάτι δεν το καταλαβαίνουν το αντιπαθούν ή το προσπερνάνε, έτσι το αντιλαμβάνονται σαν οπτική βία, κάτι που δεν κάθεται καλά στο μάτι τους. Από την άλλη δεν είναι και αρκετά κομμάτια καλά, κι αυτό συμβαίνει γιατί αρκετοί writers είναι εφήμεροι και δεν ξέρουν τις ρίζες και την ιστορία της κουλτούρας που ασχολούνται, έτσι δεν μπορούν να κατανοήσουν την δημιουργία του στιλ σε όλο το φάσμα του.Για να δημιουργήσεις ένα δυνατό στυλ με προσωπικότητα πρέπει να έχεις και το ταλέντο να το κάνεις αλλά και να έχεις γνώση και ασχολία στενή με το αντικείμενο. Παλιότερα που το street bombing ήταν πιο δύσκολο και πιο σκληροπυρηνικό ο κάθε writer τα οργάνωνε όλα πολύ καλύτερα, από τον τρόπο που θα τσέκαρε το σποτ, τι γινόταν μέρα ή βράδυ, πόσο χρόνο είχε , τα χρώματα του, το στυλ, την φωτογραφία, τα πάντα. Τώρα που έχει γίνει σαν να πηγαίνεις μια βόλτα, μπορεί να  κάνει το action σχεδόν ο καθένας που έχει 5 spray και έχει βρει ένα σημείο, αλλά αυτό δε σημαίνει απαραίτητα πως θα είναι και καλό.Για μένα ένα καλό στυλ, πρέπει να έχει προσωπικότητα στα γράμματα, δηλαδή να ξεχωρίζεις ποιός το έκανε χωρίς να δεις καν την υπογραφή. Ένα καλό στιλ στέκεται και χωρίς τα χρώματα και τα έξτρα στοιχεία του. Style, wild style και tags. Ποιες είναι οι διάφορες τους; Style είναι γενικός χαρακτηρισμός που εμπερικλείει όλα τα χαρακτηριστικά που αποτυπώνουν την προσωπικότητα στα γράμματα και τα ξεχωρίζουν από αυτά των υπoλοίπων. Επίσης όταν ένας writer λέει ότι κάνει style εννοεί ότι κάνει style writing, "γραφει", ζωγραφίζει δηλαδή το όνομα του στον τοίχο , τρένο ή οποιαδήποτε επιφάνεια, ασχολείται δηλαδή με τα γράμματα του ή και με όποια άλλα γράφει ανά καιρούς. 

Wildstyle είναι η πιο σύνθετη μορφή graffiti, εμπεριέχει δυσανάγνωστες μορφές γραμμάτων, τα οποία ενώνονται με μπάρες, βέλη, αστέρια, φωτοστέφανα και άλλα στοιχεία , γεωμετρικά  ή  προσωπικά ανάλογα με τις καλλιτεχνικές καταβολές του writer. Η μορφή αυτή αποτελεί ένας είδος κώδικα για τους writers, τον οποίο είναι δύσκολο να αποκωδικοποιήσουν οι μη writers. Πολλοί καλλιτέχνες πιστεύουν πως η επένδυση στην πολυπλοκότητα της δομής ενός κομματιού, αποτελεί πρόοδο και εξέλιξη. Η δημιουργία ενός κομματιού ποικίλει από 30 λεπτά έως και μήνες αναλόγως την όρεξη και το σημείο. 

Τα Tags - Υπογραφές αποτελούν τις πρώτες συνειδητές υπογραφές graffiti· δημιουργήθηκαν γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ΄60 στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, από τον ‘’Cornbread’’, και τον ´´Cool Earl´´  υπογράφανε τα ονόματα τους σε όλη την πόλη, με αποτέλεσμα να τραβήξουν την προσοχή της κοινότητας και του τοπικού τύπου, το 1971 οι New York Times δημοσίευσαν ένα άρθρο για έναν νέο της πόλης που υπέγραφε παντού κάτω από το ψευδώνυμο ΤΑΚΙ 183. Η εμφάνιση του απρόσμενου ονόματος με το περίεργο νούμερο δίπλα, προώθησαν ακόμη περισσότερο το άρθρο της εφημερίδας. Ήταν ο πρώτος αναγνωρισμένος graffiti writer στην ιστορία αυτής της νεογέννητης τότε κουλτούρας. Το tag εμπλουτίστηκε στην πορεία με έξτρα στοιχεία και περιγράμματα και έφτασε να γίνει wild style. Στο tag φαίνεται ακόμα πιο καθαρά το style ενός writer, είναι το καθαρό προσωπικό του αποτύπωμα.

Τα Εξάρχεια μοιάζουν να είναι «βομβαρδισμένα»! Άπειρη εικαστική πληροφορία και ο παράδεισος του style. Προσωπικά πως επιλέγεις τα σημεία που βάφεις;  Τα Εξάρχεια είναι "βομβαρδισμένα" όπως είπες ναι μεν με την έννοια του graffiti bombing αλλά για μένα δεν είναι ο παράδεισος του styler. Επίσης η άπειρη εικαστική πληροφορία δεν σημαίνει πως είναι και καλή πληροφορία. Περισσότερο οπτικός θόρυβος παρά ποιότητα. Παράδεισος ήταν παλιότερα που υπήρχαν καθαρά σημεία, είχε κ ένα βαθμό δυσκολίας και υπήρχε σεβασμός προς τους writers και τα κομμάτια τους. Τώρα μπορείς να δεις πατημένα κομμάτια και murals από οπαδικά συνθήματα, από toys (ανέμπειρος ή ασέβαστος writer), και από κάθε λογής περαστικό που γράφει το μακρύ και το κοντό του.Εάν επιλέξω να κάνω ένα παράνομο κομμάτι (street bomb) τότε θα διαλέξω ένα σημείο που όταν κάνω το κομμάτι δεν θα είμαι και τόσο ορατός, για να το κάνω με την ησυχία μου και να έχω όσο περισσότερο χρόνο μπορώ στην διάθεση μου, και να βγάλω μια καλή φωτογραφία ημέρας.Εάν πρόκειται να κάνω ένα κομμάτι (style production) όπου δεν θα με ενοχλήσει κάποιος, τότε θα επιλέξω το σημείο με βάση το σχέδιο που θέλω να κάνω και την σύνθεση μου. Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα να υπάρχει το κατάλληλο σημείο, τότε θα προσαρμόσω την σύνθεση μου στο περιβάλλον, αλλά θα υπάρξουν και φορές που απλά θα κάνω το κομμάτι μου χωρίς καμία προσαρμογή στο χώρο, απλά θα το τοποθετήσω σαν αυτοκόλλητο επάνω στην επιφάνεια που βάφω. 

Πως επιλέγεις τις λέξεις κάθε φορά; Συνδέεται το νόημα τους με την φόρμα του κομματιού; Εάν πρόκειται για συνεργασία με άλλους graffiti artists, τότε οι λέξεις που θα επιλεχθούν θα είναι εμπνευσμένες από την κεντρική ιδέα του εκάστοτε project  σε συνδυασμό με τις δικές μου ιδέες πάνω σε αυτό. Σε κάθε περίπτωση οι λέξεις έχουν συμβολική σημασία πέρα από την έννοια που περιγράφουν όταν διαβάζονται.Εάν πρόκειται για προσωπικό project ή κάποιο δικό μου style, τότε οι λέξεις και τα νοήματά τους, προφανή ή συμβολικά, συνδέονται με το σύνολο της σύνθεσης και την φόρμα του κομματιού.  

Αν επέλεγες ένα από τα δικά σου κομμάτια να μην υπάρχει, να σβηστεί. Ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;  Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ, το graffiti από την γέννηση του έχει εφήμερο χαρακτήρα, οπότε τα περισσότερα κομμάτια που δεν είναι επί πληρωμή ή με άδεια, νομοτελειακά θα σβηστούνε. Έτσι δεν μπήκα ποτέ στην διαδικασία να σκεφτώ αν θα ήθελα ποτέ να σβηστεί κάποιο από τα κομμάτια μου.

Συνεργασίες που έχεις απολαύσει; Με ποιον έλληνα ή ξένο καλλιτέχνη θα ήθελες να έχεις συνεργαστεί και δεν έχει τύχει ακόμα; Έχω απολαύσει murals σε φεστιβάλς μαζί με τον φίλο και συνεργάτη Billy Gee & τον Alex Martinez, με τους οποίους είμαστε μέλη του διεθνούς graffiti crew Color Nomads. Ένα άλλο στην Ερεσό το 2014 το οποίο ήταν ένα freestyle production 4-5 ωρών στην κεντρική παραλία και δημιουργήθηκε χάρη στον Alex Martinez που τα διοργάνωσε όλα. Την ίδια χρονιά ένα 2ήμερο production σε ένα γήπεδο μπάσκετ με θέα όλη την πόλη, σε ένα προάστιο της Λουκέρνης στην Ελβετία με τον φίλο μου τον Ezra one. Το mural που έκανα σε συνεργασία πάλι με τον Billy Gee & τον Alex Martinez στην Πάφο της Κύπρου, όταν μας κάλεσαν εκεί το 2017 στα πλαίσια της διοργάνωσης Πάφος 2017 - Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Και  αρκετά άλλα free style τοιχάκια με Έλληνες και ξένους writers, ανά καιρούς. Θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Felipe Pantone, τον Faust και άλλους αρκετούς καλλιτέχνες που με εμπνέουν και δίνουν ώθηση και εξέλιξη στην κουλτούρα.

Σε 10 χρόνια από τώρα? Σίγουρα θα συνεχίσω να εξελίσσω το style μου στο stylewriting,και στο lettering, και δεν θα σταματήσω να κάνω styles ακόμα και αν αυτό είναι μία φορά στο 4μηνο!

Peace out & props σε όλους τους φίλους και γνωστούς μου εντός και εκτός κουλτούρας.

[archi-hseok]

I find it quite ironic that he loves making graffiti art of black people, because meanwhile many of us non-korean kpop/kmusic fans especially black kpop fans, spend so much of our time or are just particularly fond of drawing portraits of our favorite kpop biases. We’re often questioned by our non-kpop fan peers, family members, or a few haters here and there, why we’re always making drawings or sketches of people “who look nothing like you ” or supposedly “who dont like black/non-Korean people ”. And just like Royaldog said in the interview, its something that he loves doing. Im pretty sure people ridiculed him for spray painting black women wearing hanboks on buildings, but that’s what he loves doing and he’s amazing at that.

The lesson here: Do what you love to do, and do your absolute best at it. It might be tough at the start and there may be some people who wont appreciate what you do, but there will be many others who will. :)

[melburnnegatives]

Burner

[streetartsf]

A Birds Eye View.

Geso.

Olive Alley @ Larkin St in San Francisco, Ca

See other Geso

https://www.streetartsf.com/tag/geso/

[radicalgraff]

"Free Abortion!"

Seen in Oaxaca, Mecico