#group3b

[4g2011-blog]

Salamat...Goodbye!

Magandang gabi sa inyong lahat. Andito ako sa harapan niyo dahil sa dalwang rason lamang. Upang magpasalamat at magpaalam. Salamat sa aking mga guro na humubog sa akin na maging isang mabuting mag-aaral at tao. Salamat sa aking mga kamag-aral, mawawalan ng kulay ang apat na taon ko dito kung wala kayo. Kung wala kayo, di ko na siguro nakayanan ang pag-aaral ng algebra at physics. Salamat din sa aking mga magulang. Salamat sa walang kamatayang suporta at sa walang tigil na mag-saway sa akin, dahil sa inyo naging mulat ako sa mundo. Heto na, magpapaalam na ako. Paalam sa inyong lahat. Salamat! Goodbye! 

-Baron Calo (Group3B)

[4g2011-blog]

Pamamaalam

Magandang gabi mga panauhin, mga guro, mga Padre, at mga kamag-aral! Mga kamag-aral, ito na ang pinakahihintay na araw natin: ang araw na bunga ng mga paghihirap na pinagdaanan natin para lamang makatungtong sa araw na ito. Isa lamang ang masasabi ko sa inyo, nagtagumpay tayong lahat sa pagsubok na ito.

Sa apat na taon ng pag-aaral natin sa Mataas na Paaralan ng Ateneo, maraming mga pagkakaibigan ang nabuo. Kadalasan, itong mga pagkakaibigang ito ang mga nagsilbing daan o tulay para maabot natin ang tagumpay sa bawat pagsubok na pinagdaraanan natin. Sa bawat problemang ating hinaharap, ang ating mga kaibigan ang tumulong sa atin.

Isa sa mga pinakamahalagang aral na natutunan ko ang gusto kong iparating sa inyo. Iyon ay ang pagbangon mula sa ating mga pagkabagsak. Sa apat na taon ng pag-aaral natin rito sa Ateneo, hindi maikakaila na kung minsan ay bumabagsak tayo, hindi lamang sa pag-aaral, pati na rin sa ating mga personal na buhay. Natutunan ko na kapag bumabagsak tayo, huwag dapat tayong magpalunod o magpalugmok sa ating pagkabagsak. Natutunan ko na sa bawat pagbangon natin mas lalo tayong nagiging matatag na Pilipino. Kaya nga masasabi ko na ang mga pagbangon na ito ang humubog sa ating pagkatao ngayon. Masasabi ko lamang na huwag tayong matakot na bumagsak sapagkat nariyan naman ang ating mga kaibigan na handang tumulong sa atin.

Sana huwag tayong magkakalimutan. Kahit na ang iba sa atin ay tatahak ng ibang landas, sana wag masira ang mga matalik na pagkakaibigang nabuo sa apat na taon ng pagsasama natin sa Mataas na Paaralan ng Ateneo. Sana, kapag nagkita tayo muli sa susunod na panahon ay maalala pa rin natin ang isa't isa.

Iyan lamang ang gusto kong sabihin sa inyo sa gabing ito. Maraming salamat sa pagpapahiram ninyo sa akin ng inyong mga tenga. Binabati ko kayo sa pagtatapos sa Mataas na Paaralan ng Ateneo! Mabuhay tayong lahat!

-David Tamayo (Group3B)

[4g2011-blog]

Talumpati Ko

Pagiging tao para sa kapwa? Tsek na 'yan. Matibay na pagkakaibigan? Tsek na rin 'yan. Pagpapakita ng Magis? Tsek 'yan. Siguro naman lahat tayo ay naranasan na ang mga ito sa ating pamamalagi rito sa Mataas na Paaralan ng Ateneo. Ngunit para sa akin, ang natatanging aral na natutunan ko rito sa Ateneo ay ang pagiging tigas.

Sa bawat taon na lumipas, sinanay ko ang aking sarili na harapin ang lahat ng problema na maaaring ibato sa akin. Natutunan kong dumepende sa aking sarili lamang at wala nang iba. Hindi ko inaasa sa iba ang solusyon sa aking mga pinagdaraanan. Sa aking palagay, ang mataas na paaralan ay hindi lamang pang akademiko. Pinapatingkad nito ang paghubog sa ating sarili.

Ngayong sasabak na naman tayo sa panibagong mundo na tinatawag na kolehiyo, kinakailangan nating maging tigas upang maharap ang panibagong mga pagsubok na ating haharapin sa kolehiyo na kung saan ay wala na tayong maaasahan kung 'di ang ating mga sarili.

-Jose Fernandez (Group3B)

[4g2011-blog]

Pagtatapos

Mabilis talaga ang paglipas ng panahon. Noong nakaraang apat na taon, sabay-sabay tayong pumasok sa mataas na paaralan. Marami man ang nawala sa ating batch, nakatayo pa rin tayo dito sa binubungang palaruan para sa pagtatapos natin. Marami na ang pinagdaanan natin. Nagkaroon ng bagyong Ondoy at sakit na AH1N1 noong 2009, nagkaroon tayo ng Junior's Prom at Graduation Ball, nagpuntarin tayo sa E.K. para sa lakbay-aral. sa kabila ng malulungkot at masasayang mga karanasan natin, kailangan na nating magpaalam sa pinakamamahal nating mataas na paaralan. Tayo ay nagsisimula nang mahanap ng papasukang unibersidad. Maraming mga nalulungkot dahil hindi sila nakapasok sa Ateneo college. Pero 'ika nga ni Mr. Brazal, isa sa mga magagaling na guro sa Tulong Dunong, may buhay pagkatapos ng Ateneo. Malay natin, ang mga ibang unibersidad pala ay naghahanap ng mga estudyanteng galing sa Ateneo na may angking talento. Kung iisipin natin, hindi na tayo mga "totoy". Mga binata na tayo. May kakayahan na mag-isip para sa sarili. Kaya na nating gumawa ng mga bagay na magapabuti sa bayanat eskuwelahan natin. Dapat mag-iwan tayo ng magandang alaala sa mga susunod na henerasyon at sana makita nila na kahit iniwan na natin ang mataas na paaralan, haharapin natin ang mga pagsubok bilang isang magaling na batch.

-Neil Roque (Group3B)

[4g2011-blog]

Ang araw na ito ay isang araw ng tagumpay, kasiyahan, ay para sa ilan sa atin, kalungkutan. Sinisimbolo ng araw na ito ang apat na taon natin dito; apat na taon ng paghihirap, pagsisikap, pagdusa, pauluha, pagtawa, at pagsasama-sama natin dito sa Ateneo High School. Apat na taon king kailan hinubog tayo ng ating mga guro, magulang, at mga kaibigan para sa aring hinaharap; para sa magiging buhay natin.

Lahat tayo, pantay-pantay ngayong araw na ito. Tayong lahat, aking pinakamamahal na mga kamag-aral, ay nakapag tapos ng ating huling taon dito bilang estudyante ng Ateneo High School, kasapi sa Graduating Batch 2w011. Nagtagumpay tayong lahat sa pag-abot natin dito.

Naaalala ko ang mga gabi noong unang taon sa AHS. Naghihirapan na sa pagsagot ng mga takdang-aralin, at pag-aaral para sa mga pagsusulit kahit unang taon pa lamang. Noon pa lang ay alam ko na na ipagbubuti ko ang aking mga aralin, na sisikapan ko ito, para masigurado na makakapagtapos ako sa paaralang ito.

Naaalala ko ang unang taon, ikalawang taon, at ikatlong taon natin dito. Simula noong unang araw ng unang taon hanggang ngayon, ang huling araw natin dito, lahat ng mga pangyayari, mga kasiyahan, kalungkutan, kasawian, at tagumpay natin ay humubog sa kung sino tayo ngayon. Ang bawat isa sa atin ay tumulong humubog sa isa't isa, tumulong humubog ng taong handang ipakita at ipagmalaki sa mundo.

Maraming salamat at, ulit, isang maganda at matagumpay na araw sa inyong lahat.

-Lorenzo Miguel Soriano (Group3B)

[4g2011-blog]

Pagsisimula

Apat na taong magkakasama. Apat na taong nagdadamayan. Apat na taong nagkasubukan at nagtawanan. Apat na taong may ngiti sa'ting mukha. Ito ang buhay natin sa loob ng Mataas na Paaralan ng Ateneo.

Isang paglalakbay, kung saan tayo minsa'y nadapa ngunit umahong muli. Dito sa paaralang ito tayo naging mas mabubuting tao. Tinuruan tayong maging responsable at makisalamuha sa kabilang panig ng mundo. Tinuruan tayong maging disiplinado at tao para sa kapwa. Kung wala ang ating mga guro, mga kuya at ate natin sa caf, at ating mga kaklase't kaibigan, 'di tayo magiging kung sino tayo ngayon.

Ngayon ay ang pagtatapos natin sa Mataas na Paaralan. Marahil ay iniisip nating ito na ang katapusan ng pagkakaibigan. Ito ay isang pagpapaalam sa mga nakasama natin sa apat na taon. Ngunit, para sa akin, ang pagtatapos natin ay isang pagsisimula.

Bagong kapaligiran. Bagong mga mukha. Bagong mga gawain at aralin. Ngunit, kailanma'y 'di magbabago ang pagkatao natin, na hinubog ng Mataas na Paaralan ng Ateneo. Ang mga naging bahagi ng ating apat na taon dito ay bahagi na rin ng ating buhay, kahit sa kolehiyo.

Hindi ko matatawag na pagtatapos ang pagdiriwang na ito. Ito lamang ay isang pagsisimula. Isang simula ng panibagong paglalakbay. Dahil ang mga karanasan ko, at marahil mga karanasan ninyo rin sa apat na taon nating magkakasama, ay walang katapusan.

-Mari Mendoza (Group3B)

[4g2011-blog]

Kasama, Kapatid, Kapamilya.

   Nandito ako upang magpahayag tungkol sa aking pinagdaanan sa Ateneo High School. Naging mahirap sa akin ang transisyon mula grade school patungong high school. Nahirapan akong masanay sa mga guro dahil sa paraan ng pagtuturo nila. Nahirapan akong masanay sa aking mga kaklase. Halos lahat kami ay may ibang pinanggalingan. Doon ko lamang talaga natutuhan ang kahalagahan ng pakikisama. Nagtulungan kami. Walang nauna, walang nahuli. Lahat kami ay tapat sa isa't isa. Mahal namin ang isa't isa na parang magkakapatid.

   Sa mga susunod na buwan, magkokolehiyo na tayo. Makakaranas tayo ng isang pagbabago. Makakaranas tayo ng isa pang pagkakataon upang mapatunayan na magaling tayo. Magaling tayo hindi lamang sa labas na aspekto ngunit sa kaloobang aspekto rin.

   Hindi tayo pupunta sa iisang lugar, ngunit magkakahiwalay-hiwalay na tayo. Kung pupunta man tayo sa Ateneo, sa U.P. o kaya sa ibang bansa, dapat huwag nating kalimutan na lahat tayo'y isang batang agila kahit anong mangyari.

   Mahal tayo ng Diyos, mahal tayo ng kapwa, at higit sa lahat mahal tayo ng ating mga magulang. Ipinadala nila tayo sa Ateneo hindi lamang para makapag-aral, ngunit para ring makagawa ng diperensya, upang makibahagi.

   Salamat sa inyong lahat at nagtagumpay tayo. Makakaapak na tayo sa susunod na hagdan ng ating buhay. Aking masasabi na lahat tayo ay mga binata, mga tunay na binata na nagsikap mula unang araw sa high school hanggang sa kasalukuyan. Lahat tayo ay hindi makakatapos dito kung hindi sa bawat isa. Kung hindi sa bawat isa sa inyo hindi ako makakasalita sa inyo ngayon. Kaya salamat mga magulang, salamat mga guro, at higit sa lahat salamat sa inyo, mga kapwa Atenista. Tayo'y nagtagumpay.

-Juan Gabriel Garcia (Group3B)

[4g2011-blog]

Huling Salita

Nakakagulat isipin na lahat tayo'y nandirito na at pupunta sa kolehiyo sa susunod na pagpasok natin sa paaralan. Naaaala ko pa noong unang taon dito sa Mataas na Paaralan na parang tayong napakabata at napakatotoy na talagang matatawag tayong "freshmen". Ngunit, makikita natin ngayon na tayo'y tumanda na at may sapat sa pag-iisip. Totoong matatawag nating binata na ang ating sarili. Tingnan mo naman, yung iba may bigote na.. Biro lang. Pero sa totoo, naging mas malawak ang ating buhay sa pag-iisip, sa pakikipagkaibigan at lalo na sa pagiging mas makatao at 'di pagiging makasarili.

Marami akong natutunan dito sa Ateneo, at ang pinakamahalaga ay ang pagiging masipag, masunurin at pagkakaroon ng tiwala sa sarii. Sa unang taon, nakabilang ako sa Ateneo Basketball Varsity kung saan maraming nagsabi na imposibleng mapasok ako. Ngunt, sa pag-araw-araw kong pang-ensayo, gumaling ako at naipakita ko sa mga tao na kaya ko rin maging magaling. Hindi dapat mahinto ang iyong potensyal dahil sa ibang tao, nasa iyo ang pagiging magaling o mahina.

Isa ko pang natutunan ay ang pagiging masipag sa pag-aaral. Noong Mababang Paaralan pa ako, parati akong honor student.Ngunit, dito sa Mataas na Paaralan matagal akong nasanay sa pamamaraan ng pag-aaral. Sa unang dalawang taon, naging tamad ako, at ang resulta ay mababang grado. Nagalit ang aking magulang at nabukas ang aking mata. Sa huli kong taon, ikatlo at apat na taon, naging honor student ulit ako. Hindi ito naibigay lamang, pinaghirapan ko sa pang-araw-araw na pag-aaral at pagsikap ko. Mahirap nga, ngunit, mabuti ang resulta.

Napakabuti ng mga karanasan ko sa Ateneo at nagpapasalamat ako sa lahat sa pagiging bhagi ng napakagandang Mataas na Paaralan. Totoong masasabi na ang Mataas na Paaralan ay ang pinakamabuting apat na taon sa iyong buhay.

-Alexandro Bautista (Group3B)