Het magische oosten, Marrakesh en Agadir
Het magische en oosterse Marokko, waar de handlezers je de toekomst willen voorspellen, bezweerders in de weer zijn met enge slangen en de zebrapaden er puur als decoratie lijken te liggen. En dat allemaal in een decor van moskeeën en oosterse pracht en praal, Marokko de parel aan de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan.
We lopen door naar het bruisende centrum van de stad met nauwe straatjes waar aan weerzijden handelaars hun waar proberen te verkopen. Van typische oosterse handgemaakte lampen, tot zojuist gelooide tassen en ander pluralia. De verkopers zijn toeristen gewend en daardoor hondsbrutaal. Een praatje maken wanneer je niks koopt zit er niet bij en een foto maken is al helemaal not done, want Marokkanen lijken überhaupt niet op de foto te willen, uit angst om negatief op internet te komen schijnt daarvoor de reden te zijn.
Een fijne plek om de chaos van de stad te ontvluchten, is binnen de paleisomheining. In de tuin van het paleis hoor je de vogels fluiten en eenmaal binnen zie je rijk gedecoreerde vertrekken. Hier leefde ooit een koning die 500 vrouwen onderhield. (Je moet er maar de tijd en energie voor hebben.) Het hebben van meerdere vrouwen was tot 2003 (!) overigens gewoon toegestaan in Marokko, mits je al je vrouwen gelijkwaardig behandelde. Maar omdat zoiets eigenlijk onmogelijk bleek, mag het tegenwoordig niet meer.
Rondom Marrakesh vind je alle seizoenen zeggen ze wel eens. De omgeving kent, zon, zee en sneeuw, want zo kun je skiën in het atlas gebergte en rij je iets verder heb je een prachtige kustlijn. Wil je nou een gids die je begeleid, er lopen 7 gidsen rond in Marrakesh die Nederlands spreken. Wij werden rondgeleid door gids Ahmed Erraki, een spontane en goede gids, hij is te bereiken op 0021266207750. Mocht hij niet kunnen, het Marokkaans verkeersbureau in Brussel kan je aan de telefoonnummers van de andere gidsen helpen.
De Marokkaanse keuken is heel divers, eten is tevens een feestelijke aangelegenheid (en dat ondanks de alcohol die ze veelal niet drinken). Er wordt uitgebreid getafeld rond het middaguur om rond 22:00 uur nogmaals aan te schuiven. Stappen in Marrakesh kan heel goed. De jonge inwoner is te vinden in het nieuwe gedeelte van de stad Gueliz, waar veel grote clubs te vinden zijn, zoals de Lotus Club, waar de DJ vaak ondersteund wordt met live muziek.
Grappig weetje is overigens dat sommige huizen in de oude stad 2 deurkloppers hebben, één voor als een man aanklopt, zodat de man des huizes open kan doen en één voor de vrouw met hetzelfde idee. Tegenwoordig hebben de gebouwen gewoon één bel.
Het grote Djema el Fna plein is de publiekstrekker van de stad. Onder de parasol op dat grote plein zitten vrouwen die brieven voorlezen aan analfabeten in ruil voor een fooitje. Ook zijn er die de toekomst voorspellen en mannen die hun slangen en apen tonen. Die laatste groep zijn hondsbrutaal,wat je fooi je ze ook geeft, ze vinden het te weinig. Zo oosters het land oogt, zo westers is hun mentaliteit. Er lopen vrouwen in zowel boerka, met hoofddoek, of zonder enige religieuze bedekking. En ook hier scheiden één op de drie getrouwde stellen. Vroeger mochten vrouwen niet naar het gerechtshof, inmiddels wel. Er is de laatste jaren veel veranderd, op dit gebied.
We reizen door naar Agadir, de stad van de visserij, haar lange boulevard en omgeven door interessante surfspots. De autoreis van Marrakesh naar Agadir is fijn, in 2,5 uur zie je de omgeving groener worden door het naderen van de zee. Wanneer je de kustlijn van Agadir bereikt, is het eerste wat je ziet de berg met daarop de tekst: “God, land en koning”. De ‘s avonds verlichte letters zijn geplaatst op de plek waar vroeger de stad zelf stond, maar door een aardbeving in 1960 totaal is verwoest. Toen is besloten de stad enkele honderden meters lager opnieuw op te bouwen aan de kustlijn.
Het fijne aan Marokko is dat je merkt dat het niet “nep” is. Mensen doen zich niet anders voor dan ze zijn. De traditionele kleding hebben ze niet aan omdat de toerist dat graag zien wil, maar omdat ze het graag dragen. Anders gezegd; Marokko is geen Efteling, zoals in Azië sommige gebieden nog wel eens helemaal ingericht zijn voor de toerist en haar behoefte aan het kopen van traditionele waar. Hier verkopen ze het sowieso wel, op hun manier, het kan soms bot en agressief over komen, die eerlijkheid is wel zo lekker.
Op fototoestellen is de Marokkaan (zonder uitzondering) niet erg dol. Ze doen er alles aan om niet gefotografeerd te worden, soms met een hevige discussie als gevolg. Vraag daarom altijd eerst of je en foto mag maken en trek desnoods de portemonnee ervoor. Want de Marokkaan is ook niet gek.
Eigenlijk zou ik geen aandacht moeten besteden aan de dierentuin van Agadir. Dit is een vrij trieste bedoeling, die geen aandacht verdient. Kinderen voeren de dieren er popcorn uit de hand, van het geschreeuw en gekrijs van de kinderen worden de dieren ook niet vrolijk en ze zitten er in te kleine hokken. Niet een erg aangename bedoeling. Maar wel een topattractie van de stad wat bezoekersaantallen betert, het is er een drukte van jewelste en iedereen vind het er prachtig. Echt een dagje uit voor het gezin uit Agadir.
Rondom Agadir is het uitstekend surfen. Met haar 3600 km aan kust zijn er veel surfspots te vinden. De ideale tijd van het bezoeken van Marokko is voor- en najaar. Je vind er dan weinig toeristen en de temperatuur is dan aangenaam.
Slapen kun je doen in grote hotels, het fijne is dan dat je na een warme dag gegarandeerd bentvan een verfrissende duik in het zwembad. Maar veel sfeervoller zijn de kleine riad’s die te vinden zijn in de stad. In oude herenhuizen vind je deze kleine hotelletjes,variërendvan luxe tot bescheiden.
Tot zover de reis van Marrakesh naar Agadir, er is nog zoveel te vertellen, over de moskeeën bijvoorbeeld of de homeopathische winkeltjes. Maar goed er is ook zoveel te vertellen over Marokko, ontdek het zelf.