Nick Preusterink

Opmerkelijke en vermakelijke verhalen van over de hele wereld.

[nickpreusterink]

Sonneveld de Musical, een musical waarin de mens en zijn muziek centraal staat

Het is 1974 wanneer Wim Sonneveld vanwege een hartaanval wordt binnengereden in een ziekenhuis in Amsterdam. Daarvandaan blikt hij terug op zijn leven; de keuzes die hij heeft gemaakt, de liefde die hij voelt voor twee verschillende mannen en zijn goede band met Conny Stuart.

De voorstelling die momenteel langs de Nederlandse theaters reist, is een ode aan één van de grote drie naoorlogse cabaretiers. Nadat Toon Hermans al eens werd vertolkt door Alex Klaasen, is het nu de beurt  aan Tony Neef die Sonneveld tot leven wekt. Het is een musical, met veel, heel veel liedjes die als rode draad door de voorstelling lopen en een beeld van zijn leven schetsen. Een opzienbarend leven, met een carrière in Hollywood, de angst voor het publiek en de worsteling met zijn homoseksualiteit.

In de voorstelling zonder grote decors of special effects staat de mens, zijn leven en de muziek centraal. En dat kan je aan deze cast overlaten. Mariska van Kolck zet met haar excellente timing, komisch vermogen en mimiek heel mooi Conny Stuart neer. Al is het Tony Neef die iedereen doet verbazen. Het is alsof je naar archief beelden zit te kijken, zo goed is Neef in zijn rol. Zijn houding, zijn intonatie, alles klopt.

Je waant je tijdens de voorstelling enkele decennia terug, toen de echte Sonneveld nog op het toneel stond. Door de muziek is het een feest der herkenning en tegelijkertijd een kennismaking met de man Sonneveld, die inmiddels al 40 jaar niet meer onder ons is.

Gezien: Sonneveld de Musical, op 22 februari Martiniplaza Groningen. Nog te zien t/m 25 april 2014. Meer informatie: www.sonnevelddemusical.nl Beeldmateriaal: Roy Beusker

[nickpreusterink]

Zuid Zweden; Een fietstocht langs tuinierende prinsessen, fairtrade koffietentjes en dwergwalvissen

Je kunt er walvissen spotten, vindt er meren zo helder dat je de vissen over de bodem ziet zwemmen en je fietst over een oude spoorbaan verschillende landschappen tegemoet. Zuid Zweden heeft het te bieden, en dat op maar een uurtje vliegen van Nederland. Wij maken een fietstocht van Helsingborg naar Mölle. Wanneer je flink doortrapt is de route in een paar uurtjes te maken. Maar dat doen wij natuurlijk niet; wij stoppen bij wijnboeren, bezoeken badplaatsen en gaan duiken. Welkom in Zuid Zweden, welkom in het landschap van Skåne!

Het begin.

Op een uurtje rijden van Malmö ligt de stad Helsingborg. Vanaf hier kun je uitstekend de omgeving verkennen. Je bent zo in studentenstad Lund of Malmö, geliefd om zijn gedurfde architectuur. Maar er vertrekt ook regelmatig een veerboot van Helsingborg  naar de Deense stad Helsingør. Voor ons is deze stad het begin van onze fietstocht naar Mölle, een route die je langs de mooiste plekjes van de regio brengt. Wanneer je zelf geen fiets hebt kan er altijd één gehuurd worden op het treinstation.

Stop 1. De haven van Helsingborg.

In de uitgestrekte haven lijken veerboten en zeiljachten constant aan te meren en te vertrekken, het leuke aan deze haven is dat het een grote aantrekkingskracht heeft op de inwoners van de stad. Elk stukje steiger wordt bij mooi weer benut door picknickende vriendengroepen of spelende kinderen. Tevens zijn, bij mooi weer, alle terrassen vol en vinden er geregeld muziekfestivals plaats die goed worden bezocht. Naast de haven is het stadspark ook erg in trek, een brede trap leidt je van het centrum van de stad naar het hoger gelegen park Slottshagen. De trap geeft een prachtig uitzicht over de binnenstad en de daar achtergelegen zee.

Stop 2. Koffie in Helsingborg.

Het in Zweden bekende koffiemerk Zoega & Son heeft in Helsingborg een café waar al sinds begin vorige eeuw koffie wordt geschonken. De inrichting van het bargedeelte is waarschijnlijk door de jaren heen niet veranderd; ouderwets gezellig. Een ander leuk café is Koppi, iets hipper waar vooral jongere mensen elkaar ontmoeten. Hier schenken ze koffie afkomstig van kleine koffieboeren die zorg dragen voor hun gewassen, personeel en het milieu. En daar krijg je schijnbaar verdraaid goeie koffie van, want ze wonnen er al verscheidde prijzen mee, waaronder die van beste koffiebar van Zweden.

Stop 3. Kasteel Sofiero.

Op slechts 30 minuten fietsen van het centrum van Helsingborg vind je Kasteel Sofiero. Hier woonden Prins Gustaf Adolf met zijn Margareta. Beide hielden ze erg van tuinieren en in de tuin deden ze het liefst zoveel mogelijk zelf. Het verhaal gaat zelfs dat bevriende staatshoofden en wereldleiders die hier kwamen voor zaken, moesten meehelpen. Deze  staatshoofden komen hier nu allang niet meer, want het kasteel is niet langer eigendom van de koninklijke familie. Ze schonken het aan de gemeente zodat de tuin opengesteld kon worden voor publiek. Wanneer je het terrein oploopt komen de geuren van de vele soorten bloemen je tegemoet, overal is een nieuwe geur of kleur te ontdekken. Iedere zomer vinden er tussen de bloemen en planten een handjevol concerten plaats. In de buitenlucht, met het kasteel op de achtergrond luister je dan gezamenlijk naar de muziek.

Stop 4. Kleedhokjes.

We fietsen door, de fietsroute die wij uitgestippeld hebben leidt je grotendeels langs de kust. Bij het plaatsje Viken zie je gekleurde kleedhokjes staan. Die staan er gedurende de zomer en zijn zeer gewild onder de bevolking.

Stop 5. Grand Hotel Mölle.

Eind 19e eeuw werd Mölle bekend als de badplaats waar mannen en vrouwen gezamenlijk in zee mochten zwemmen. Dat was uniek voor die tijd. Volledig gehuld in badpak kwamen hier mensen van heinde en verre om te baden. Het Grand Hotel staat al ruim 100 jaar te pronken op de berg, het terras van dit witgepleisterd hotel biedt uitzicht op de zee en het kleine haventje van de stad. Je ziet de vissers hun zojuist gevangen vis verkopen.

Stop 6. Adventure.

We stappen pas weer van onze fietsen af wanneer we bij Kullaberg aankomen. Deze plek is alleen voor de thrillseekers onder ons. Je kunt hier namelijk; mountainbiken, kajakken, klimmen, abseilen, de grotten in, duiken, surfen en snorkelen. Leuk en aardig allemaal, maar wat deze plek pas echt bijzonder maakt zijn de dwergwalvissen die in de wateren rondom de Kullaberg voorkomen. Vanaf deze plek vertrekken er dagelijks boottours die een 75% spot kans garanderen.

Stop 7. Wijnboeren.

Zweden is een opkomend productieland voor (voornamelijk witte) wijn. Helaas zal je romantische taferelen van wijnboeren die aan huis hun wijnen verkopen moet vergeten, want vanwege het strenge alcoholbeleid in dit land zal je dat niet aantreffen. Je kunt wel bij wijnboeren Annete en Jonas Ivarsson een rondleidingen over hun wijngaard krijgen. In het bijgebouwde restaurant kun je de wijnen ook proeven.

De terugweg.

Nu de avond valt rusten we even uit met een kop thee in café Flickorna Lundgren. We zitten in een bloementuin dat uitzicht biedt op het water. Wanneer je de energie nog hebt kun je doorfietsen naar het Birgit Nilsson Museum. Dit museum over de overleden operazangeres ontvangt veel fans die er hun hart kunnen ophalen aan haar outfits, boeken en films. Wij gaan echter terug naar Helsingborg, waar we zullen eten bij een restaurant met een terras dat schuin over de zee steekt, wat ervoor zorgt dat je waar je ook kijkt omgeven bent door water: Sillen & Makrillen. We klinken de glazen, die gevuld zijn met Zweedse wijn en we proosten op deze regio: Skål!

Deze route zelf fietsen? Gebruik de digitale fietsmap: http://goo.gl/jq2MFf Voor een groot gedeelte volg je de oude spoorlijn, deze is moeilijk te missen. Daarbij is de bewegwijzering van de fietspaden uitstekend in dit gebied. Link fietsverhuur Helsingborg: www.travelshop.se Meer informatie over wijnboeren Annete en Jonas Ivarsson is te vinden op www.arildsvingard.com

[nickpreusterink]

Beleef de serie Wallander in Ystad

De serie Wallander is al vijf seizoenen een grote hit op televisie. De serie gaat over de cynische Zweedse inspecteur Kurt Wallander, die zijn zaken oplost door te vertrouwen op zijn instinct en soms door gebruik te maken van illegale middelen. De serie heeft ook in Nederland een grote schare fans. Het decor van deze hit serie is Ystad, een middelgrote stad in het zuiden van Zweden. Wanneer je er rondloopt is het net alsof je aanwezig bent op de set, omdat je in elke steeg wel een scene uit de serie herkent.

Om die plekjes te vinden kun je een speciale Wallandertour volgen. Per voet of met een oude brandweerwagen. De gids loodst je in beide gevallen langs de mooiste en bekendste plekjes uit de serie. Zo vind je dicht bij het station Fridolfs konditori, het café waar Kurt het liefst zijn koffie drinkt. Wil je nou liever zonder gids op pad, download dan de gratis Wallander app voor iPhone en Andriod toestellen. Daarin vind je op een kaart alle opnamelocaties, met de bijbehorende aflevering.

Op het terrein van een oud militairencomplex in de stad, is een hangaar omgebouwd tot film studio. Inmiddels zijn er naast Wallander ook andere films en series opgenomen, waaronder die andere hit uit Scandinavië; the Bridge. Naast de studio staat een piepklein museum, waar je nog enkele bewaarde decorstukken van zowel Wallander als the Bridge kunt vinden. Verwacht niet teveel, er zijn maar een paar decorstukken bewaard gebleven.

De stad kent veel leuke straatjes en pleintjes. Op één van die leuke binnenplaatsjes vind je het restaurant van Morten Hos, dat “Hos Morten Café” heet en hij samen met zijn partner runt. Een leuk en gezellig eetcafé gevestigd in een pand uit 1776 in het centrum van de stad. Slapen kan bij het Sekel Gården, wat is uitgeroepen tot één van de meest romantische hotels van Zweden. Wil je er slapen, reserveer dan vroegtijdig, want het hotel zit met haar 24 kamers vaak vol. Ontbijten kan in de sfeervolle binnentuin en ‘s avonds zet de eigenaar eigenhandig de sauna voor je aan.

Ben je nou benieuwd naar Wallander? Wij mogen 3 DVD-boxen van seizoen vijf weggeven. Wil je kans maken op die DVD-box, geef dan antwoord op de volgende vraag; Wat is de naam van Henning Mankell’s eerste Wallander boek?

Mail je antwoord en je adresgegevens naar [email protected]. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd. De winnaar zal door ons gecontacteerd worden.

[nickpreusterink]

Magisch Marrakesh en Agadir.

[nickpreusterink]

Reisverslag Osnabruck "Jongens van de gestampte pot zijn het, die uit Osnabruck. Met een ijsje toe."

In 1961 sloten Haarlem en de Duitse stad Osnabrück een stedenband met elkaar. Zo’n stedenband heeft als doel het versterken van vriendschap, kennis nemen van elkaars culturen en het wederzijds ondersteunen van het bestuur. Hartstikke leuk allemaal, het geeft ons in ieder geval aanleiding deze Duitse stad eens aan te doen. Want ondanks het wat slapende imago heeft de stad heel wat gezelligheid te bieden. Wij van Haarlem dit Weekend stelden een top 10 samen.

10. Rampendahl, wat is Duitsland zonder bier? Precies, ondenkbaar. Zoals “ons eigen” Jopen in de Raaks geschonken wordt, staat er in Osnabrück de bierbrouwerij Rampendahl in het centrum. Waar ze net als bij ons, zelf gebrouwen bier schenken in een sfeervol café.

9. Het lijkt wel eens dat in heel Duitsland geen film te zien is die niet is nagesynchroniseerd. Maar filmhuis “Cinema Art House” laat heel af en toe het origineel zien, het café ernaast is erg gezellig en ook zonder kaartje toegankelijk.

8. In het centrum van de stad vind je een leuk winkeltje met hebbedingetjes; L'artiste. Maar wanneer je met de trap naar de kelder afdaalt kom je uit op een binnenplaatsje. Een verborgen parel in de stad waar koffie geschonken wordt geserveerd met een fijne taartpunt.

7. In het centrum bevind zich een erg leuke lunchroom, “StadtgalerieCafé”. Hier werken mensen in de keuken en bediening met het syndroom van down en maken er de lekkerste omeletjes voor je.

6. In het Felix Nussbaum Haus, had Jeroen Krabbe twee jaar geleden nog een expositie. In dit museum hangen nu weer enkel de werken van de Joodse schilder, Felix Nussbaum. Veel werken hebben te maken met de vervolging, en ook zijn laatste schilderij hangt er. Hierop paste hij dagelijks de datum aan, tot het moment dat hij werd opgepakt door het nazi regime. Dat maakt het schilderij nog aangrijpender.

5. De inwoners van Osnabrück houden van ijsjes, althans dat ga je wel geloven wanneer je al die ijssalons in het straatbeeld ziet.

4. Op nummer vier staat het Osnabrücker Kartoffelhaus an de Dominikanenkerk. Dit restaurant kent een fijn terras en bevind zich net buiten de drukke winkelstraten. Ze serveren er stevige maaltijden, als aardappel ovenschotels en stamppot. Een echte aanrader is het gerecht: “Oma’s Bratkartoffelpfanne” met  spek, ui en gebakken ei.

3. Vertaald uit het Duits is “See” niet zee, maar meer. Net buiten de stad vind je de Rubbenbruchsee. Een heerlijke plek waar je kunt kajakken, zwemmen, picknicken, of gewoon op een terrasje de kajakkende en zwemmende mensen voorbij zien komen. Bij mooi weer is deze plek erg de moeite waard om erom heen te lopen of te fietsen.

2. Freiraum Petersburg, achter het station telen jongeren op dit braakliggende terrein groente en fruit. Maar goed dat is vandaag, morgen kan er net zo goed een voorstelling georganiseerd worden, of is er een expositie of muziekvoorstelling te bewonderen. Een spannend terrein in elk geval. www.freiraum-petersburg.de

1. De stad kent geen grote musical producties, maar heeft wel meerdere leuke theaters, zo is er het poppentheater, waar tevens overnacht kan worden. In het Emmatheater zijn mooie artistieke voorstellingen te zien en het Theater Osnabrück is alleen vanwege haar jugendstil gebouw al erg de moeite waard om te bezoeken.

Kortom een partnerstad waar wij als Haarlemmers blij mee kunnen zijn en wat zeker een bezoekje waard is. Wanneer het je nou aanspreekt, ieder jaar verloot de Duitse stad een studiebeurs onder geïnteresseerde Haarlemmers. Met deze beurs kun je gratis deelnemen aan de jaarlijkse Duitse taalcursus aan de lokale hogeschool. Meer informatie hierover vind je op de website van Hogeschool Osnabrück. http://www.hs-osnabrueck.de/722+M549e209680c.html

Met dank aan Anna-Maria Schwarze voor haar tips (oud stadsambassadeur van Haarlem in Osnabrück). De huidige stadsambassadeur in Osnabruck is Barbara Willemsen. Meer reisverhalen vind je op www.nickpreusterink.nl

[nickpreusterink]

Het magische oosten, Marrakesh en Agadir

Het magische en oosterse Marokko, waar de handlezers je de toekomst willen voorspellen, bezweerders in de weer zijn met enge slangen en de zebrapaden er puur als decoratie lijken te liggen. En dat allemaal in een decor van moskeeën en oosterse pracht en praal, Marokko de parel aan de Middellandse Zee en de Atlantische Oceaan.

We lopen door naar het bruisende centrum van de stad met nauwe straatjes waar aan weerzijden handelaars hun waar proberen te verkopen. Van typische oosterse handgemaakte lampen, tot zojuist gelooide tassen en ander pluralia. De verkopers zijn toeristen gewend en daardoor hondsbrutaal. Een praatje maken wanneer je niks koopt zit er niet bij en een foto maken is al helemaal not done, want Marokkanen lijken überhaupt niet op de foto te willen, uit angst om negatief op internet te komen schijnt daarvoor de reden te zijn.

Een fijne plek om de chaos van de stad te ontvluchten, is binnen de paleisomheining. In de tuin van het paleis hoor je de vogels fluiten en eenmaal binnen zie je rijk gedecoreerde vertrekken. Hier leefde ooit een koning die 500 vrouwen onderhield. (Je moet er maar de tijd en energie voor hebben.) Het hebben van meerdere vrouwen was tot 2003 (!) overigens gewoon toegestaan in Marokko, mits je al je vrouwen gelijkwaardig behandelde. Maar omdat zoiets eigenlijk onmogelijk bleek, mag het tegenwoordig niet meer.

Rondom Marrakesh vind je alle seizoenen zeggen ze wel eens. De omgeving kent, zon, zee en sneeuw, want zo kun je skiën in het atlas gebergte en rij je iets verder heb je een prachtige kustlijn. Wil je nou een gids die je begeleid, er lopen 7 gidsen rond in Marrakesh die Nederlands spreken. Wij werden rondgeleid door gids Ahmed Erraki, een spontane en goede gids, hij is te bereiken op 0021266207750. Mocht hij niet kunnen, het Marokkaans verkeersbureau in Brussel kan je aan de telefoonnummers van de andere gidsen helpen.

De Marokkaanse keuken is heel divers, eten is tevens een feestelijke aangelegenheid (en dat ondanks de alcohol die ze veelal niet drinken). Er wordt uitgebreid getafeld rond het middaguur om rond 22:00 uur nogmaals aan te schuiven. Stappen in Marrakesh kan heel goed. De jonge inwoner is te vinden in het nieuwe gedeelte van de stad Gueliz, waar veel grote clubs te vinden zijn, zoals de Lotus Club, waar de DJ vaak ondersteund wordt met live muziek.

Grappig weetje is overigens dat sommige huizen in de oude stad 2 deurkloppers hebben, één voor als een man aanklopt, zodat de man des huizes open kan doen en één voor de vrouw met hetzelfde idee. Tegenwoordig hebben de gebouwen gewoon één bel.

Het grote Djema el Fna plein is de publiekstrekker van de stad. Onder de parasol op dat grote plein zitten vrouwen die brieven voorlezen aan analfabeten in ruil voor een fooitje. Ook zijn er die de toekomst voorspellen en mannen die hun slangen en apen tonen. Die laatste groep zijn hondsbrutaal,wat je fooi je ze ook geeft, ze vinden het te weinig. Zo oosters het land oogt, zo westers is hun mentaliteit. Er lopen vrouwen in zowel boerka, met hoofddoek, of zonder enige religieuze bedekking. En ook hier scheiden één op de drie getrouwde stellen. Vroeger mochten vrouwen niet naar het gerechtshof, inmiddels wel. Er is de laatste jaren veel veranderd, op dit gebied.

We reizen door naar Agadir, de stad van de visserij, haar lange boulevard en omgeven door interessante surfspots. De autoreis van Marrakesh naar Agadir is fijn, in 2,5 uur zie je de omgeving groener worden door het naderen van de zee. Wanneer je de kustlijn van Agadir bereikt, is het eerste wat je ziet de berg met daarop de tekst: “God, land en koning”. De ‘s avonds verlichte letters zijn geplaatst op de plek waar vroeger de stad zelf stond, maar door een aardbeving in 1960 totaal is verwoest. Toen is besloten de stad enkele honderden meters lager opnieuw op te bouwen aan de kustlijn.

Het fijne aan Marokko is dat je merkt dat het niet “nep” is. Mensen doen zich niet anders voor dan ze zijn. De traditionele kleding hebben ze niet aan omdat de toerist dat graag zien wil, maar omdat ze het graag dragen. Anders gezegd; Marokko is geen Efteling, zoals in Azië sommige gebieden nog wel eens helemaal ingericht zijn voor de toerist en haar behoefte aan het kopen van traditionele waar. Hier verkopen ze het sowieso wel, op hun manier, het kan soms bot en agressief over komen, die eerlijkheid is wel zo lekker.

Op fototoestellen is de Marokkaan (zonder uitzondering) niet erg dol. Ze doen er alles aan om niet gefotografeerd te worden, soms met een hevige discussie als gevolg. Vraag daarom altijd eerst of je en foto mag maken en trek desnoods de portemonnee ervoor. Want de Marokkaan is ook niet gek.

Eigenlijk zou ik geen aandacht moeten besteden aan de dierentuin van Agadir. Dit is een vrij trieste bedoeling, die geen aandacht verdient. Kinderen voeren de dieren er popcorn uit de hand, van het geschreeuw en gekrijs van de kinderen worden de dieren ook niet vrolijk en ze zitten er in te kleine hokken. Niet een erg aangename bedoeling. Maar wel een topattractie van de stad wat bezoekersaantallen betert, het is er een drukte van jewelste en iedereen vind het er prachtig. Echt een dagje uit voor het gezin uit Agadir.

Rondom Agadir is het uitstekend surfen. Met haar 3600 km aan kust zijn er veel surfspots te vinden. De ideale tijd van het bezoeken van Marokko is voor- en najaar. Je vind er dan weinig toeristen en de temperatuur is dan aangenaam.

Slapen kun je doen in grote hotels, het fijne is dan dat je na een warme dag gegarandeerd bentvan een verfrissende duik in het zwembad. Maar veel sfeervoller zijn de kleine riad’s die te vinden zijn in de stad. In oude herenhuizen vind je deze kleine hotelletjes,variërendvan luxe tot bescheiden.

Tot zover de reis van Marrakesh naar Agadir, er is nog zoveel te vertellen, over de moskeeën bijvoorbeeld of de homeopathische winkeltjes. Maar goed er is ook zoveel te vertellen over Marokko, ontdek het zelf.

[nickpreusterink]

Het heerlijk avondje!

Het is bijna weer 5 december, pakjesavond. Bram van der Vlugt heeft er een boek over geschreven, wat zorgt voor een versassend kijkje in het Sinterklaasfeest. En in aanloop naar dit feest pakken ook de winkels traditiegetrouw flink uit. Maar een winkel in Zwolle maakt het wel heel bont!

Een week voor pakjesavond had winkeleigenaar Meine Boonstra nog even tijd voor een interview. “Het is altijd zo druk deze tijd van het jaar!” vertelt hij. Samen met zijn partner heeft hij een winkeltje aan de Assendorperstraat in Zwolle, op loopafstand van het centrum. Ze verkopen er van alles, speelgoed, lampen, wierook en natuurlijk veel Sinterklaas gerelateerde artikelen. Boonstra is namelijk helemaal gek van het decemberfeest. “Op mijn 13e verkleedde ik me voor de eerste keer als de goedheiligman en dat ben ik blijven doen.” Zo kwam hij enkele weken geleden voor het 16e jaar Zwolle binnenvaren als Stads-Sinterklaas.

Het museum in de kelder van zijn winkel is ontstaan door de een uit de hand gelopen hobby. “Sinterklaas is een passie, maar mijn partner vond het niet fijn om iedere ochtend ook naast meerdere zwarte pieten en sinterklazen wakker te worden die opgeslagen stonden in de slaapkamer. Ik had voor mijn hobby dus echt een eigen ruimte nodig, dat was duidelijk. Samen met een vriendin ben ik toen op het idee gekomen om in de leegstaande kelder een museum in te richten, waar ik al mijn spullen een plek kon geven. Diezelfde dag nog stond het op de kabelkrant en stroomden de positieve reacties binnen.”

In een ruimte waar je nauwelijks kunt staan, is nu een heus museum herrezen. Met daarin allerlei attributen van het feest tentoongesteld; langspeelplaten, boeken, beelden van de goedheiligman en oud reclamemateriaal. Zijn bezoekers komen van heinde en verre. “Laatst hadden we mensen uit Denemarken en Engeland. Mijn vader zei altijd “Jij wordt nooit directeur, nou daar heeft hij geen gelijk in gekregen!” Inmiddels hebben al meer dan 15.000 mensen het museum bezocht.

Niet alleen Meine draagt het Sinterklaasfeest een warm hart toe, ook Bram van der Vlugt doet dat. De raadsheer van Sinterklaas, zoals hij zichzelf noemt, heeft een boek over het feest geschreven, dat door middel van veel foto’s en verhalen een leuk inkijkje geeft in de viering van het feest. Ook komen Erik van Muiswinkel en Jochem Myjer aan het woord, die dan weer een warmere band met zwarte piet onderhouden. Het is een erg leuk cadeau voor pakjesavond, om vervolgens nog langere tijd op de koffietafel te laten liggen en er af en toe een verhaal uit te lezen.

Meer informatie Het Sinterklaasmuseum is het gehele jaar tijdens openingstijden van de winkel geopend. Het bevindt zich in de winkel “Meinesz & Bennesz” op loopafstand van station Zwolle, Assendorperstraat 82. Entree € 0,50, kijk voor meer informatie op www.sinterklaasmuseumzwolle.nl.

Het boek Sinterklaas bestaat! van Bram van der Vlugt, wordt uitgegeven door Uitgeverij Lemniscaat, gebonden 176 pagina’s. En is verkrijgbaar voor €19,95. www.lemniscaat.nl

Beeldmateriaal: www.sinterklaasmuseumzwolle.nl en www.lemniscaat.nl

Geschreven in opdracht van de website van Catherine Keyl. http://www.catherine.nl/column/het-heerlijk-avondje

[nickpreusterink]

Voor Catherine.nl ging ik op reis naar Luik, waar de Design Biënnale plaatsvindt. De stad ziet er op het eerste oog misschien wat ontoegankelijk uit, maar wanneer je de leuke straatjes en plekken even weten, is het een pareltje. Vind het bijpassende reisverslag op: www.nickpreusterink.nl

[nickpreusterink]

Luik. De tien beste tips voor een bezoek aan de grootste stad van Wallonië. (met film en plattegrond)

Luik ziet er wat ontoegankelijk uit, beetje grauw, veel verkeer, een echte arbeidersstad. Wat dat betreft lijkt het wel op die andere stad aan de Maas, Rotterdam. Maar op de sfeer na zijn beide steden echt verschillend, dit is echt Wallonië. En wanneer je de leuke straatjes en steegjes van de stad kent vind je er allerlei verrassende pareltjes. En zeker nu de stad zich wil profileren als design stad staat er veel te gebeuren. Een stad in opkomst, en de grootste van Wallonië. Hier lees je de tien beste tips voor een bezoek aan Luik.

  1) Staat Eindhoven in Nederland bekend als hoofdstad van het design, probeert België dat met haar Luik te bereiken. In oude fabrieken, universiteitsgebouwen, kathedralen en brandweerkazernes vind je verscheidende exposities. Soms prikkelen ze, soms zijn ze wat degelijk, maar altijd de moeite waard vanwege de samenstelling, de manier van presenteren of het schone expositie gebouw.

Een expositie die erg de moeite waard is, is die in de wijk Saint Gilles; Welcome Saint-Gilles. Honderd studenten kwamen met ideeën die de leefbaarheid van hun wijk moesten verbeteren. Zo werd het idee geboren om de vuile was te laten doen door de bejaarde buurvrouw, in ruil voor een klusje of boodschap. Zo help je elkaar en ontstaat er interactie tussen generaties. Een ander idee was om aan elke lantaarnpaal een bezem te bevestigen, zodat er geen excuus meer bestond om nooit de stoep te vegen. “Het is de bedoeling de wijk levendiger te maken.” Vertelt bewoner van de wijk en oprichter van dit idee Lamisse Jorome. “Drie op de vier inwoners van deze wijk zijn studenten, vele van hen zijn er niet in de weekenden en vakanties, het doel van deze actie is de wijk levendiger te maken. De ideeën zijn er nu in ieder geval”

2) We mogen meneer Neuhaus wel dankbaar zijn dat hij exact honderd jaar geleden de eerste praline maakte (praline is een erg Belgisch woord voor bonbon). Want anders konden we bij chocolatier Galler niet de lekkerste chocolade van Luik proeven. Een doosje kost rond de 15 euro, maar een reep chocolade van Galler is een stuk goedkoper, voor één euro vijftig heb je al zo’n reep, die gretig aftrek vindt bij toeristen.

3) Nu we toch aan het eten zijn, lopen we door naar Pollux. Hier vind je de beste Luikse wafels van het land. Het verschil met die uit Brussel is dat bij deze wafels de suiker al in het deeg zit in plaats van dat het eroverheen gestrooid wordt. Het zal weinig moeite kosten deze zaak te vinden, er staat eigenlijk altijd wel een lange rij tot ver in de winkelstraat.

4) Al jaar en dag brouwt de Luikenaar haar eigen drankje, de Peket. In allerlei verschillende smaken is dit sterke likeurtje te koop, van chocolade tot vanille. Sinds 1993 kunnen ze ook in een café gedronken worden. Bij La Maison du Peket heb je verschillende smaken en sommige worden zelfs aan tafel geflambeerd.

5) Je ziet steeds meer leuke kleine hotelletjes in de stad. Een teken dat de stad niet alleen bezocht wordt door zakenmensen, maar ook toeristen. Zo is in juni hotel Neuvice geopend, een leuk hip design hotelletje, moderne meubelen gecombineerd met de ruige bouw van het gebouw zelf.

6) Op 20 kilometer van Luik heb je eens per jaar de Temloux. Een kunstmarkt verspreid over de hele stad Namen (of in het Frans: Namur) die twee dagen lang non-stop duurt. Bekent in binnen en buitenland en vindt elk jaar plaats in het laatste weekend van augustus. Exact, helaas is het net geweest, noteren voor volgend jaar dus! 24 augustus 2013 start hij om 07:00 uur en eindigt om 18:00 uur op 25 augustus. Maar in Luik zelf heb je ook een fijne markt, namelijk de La Batte. Met kleding, meubels, eten, drinken en zelfs levende kippen en konijnen. Elke zondagochtend, langs de kade van de rivier de Maas.

7) De naam “Chez Stockist Cafe Lequet” is al een mond vol, laat staan wanneer je er gaat eten. In dit café eet je de Luikse gehaktbal met friet. De Luikse siroop die toegevoegd wordt aan de saus maakt deze bal zo typisch Luiks. Je zit tussen de studenten en zakenmannen in pak. En het is er altijd druk, behalve op zondag, dan is het er zelfs uitgeladen en reserveren is dan onmogelijk.

8) De mooiste plek van Luik is misschien ook wel het bekendste. De gigantische trap van Bueren. Met 373 treden ben je bekaf wanneer je eenmaal boven bent, maar dan heb je ook een adembenemend uitzicht over de stad. En tevens vrij rustig, want boven vind je vrijwel geen toerist. Wat wel te begrijpen is met die helse klim omhoog natuurlijk. In 2010 toen er veel sneeuw lag skieden hier mensen vanaf naar beneden.

9) Tijdens de Biënnale zijn veel exposities de moeite waard, maar één die niets met design of de biënnale van doen heeft, maar evengoed een aanrader is bevind zich op het prachtige treinstation van Liege-Guillemins (architect Santiago Calatrava). Een rijk gedecoreerde expositie over de jaren zestig, met veel muziek, film, kostuums en foto’s over het belangrijkste van deze bevlogen jaren. Neem de eerste James Bond film, festival Woodstock, de moord van John F Kennedy of zing mee met de Bealtes en the Rolling Stones. Nog te zien t/m 28 april 2013. www.expo-goldensixties.be

10) Het meest fascinerende lokaal op school is voor veel mensen toch wel die van scheikunde. Op het universiteitscomplex van Luik is dit authentiek scheikunde lokaal omgetoverd tot restaurant. Hier eet je naast de houten wasbakken en gasbranders en je aperitiefje drink je uit een reageerbuis, allemaal aan een tafel waarop het hoofd van Einstein afgebeeld is. In Le Labo 4 voel je je weer even student. Een hoofdgerecht kost er twintig en een menu vierendertig euro. Net als in heel Wallonië is een vegetarisch maaltijd hier moeilijk te bestellen. Een bord pesto met tomaat krijg je dan geserveerd. (weer eens wat anders dan salade die je in andere restaurants steevast voorgeschoteld krijgt). Eten met vlees is hier wel erg goed. Het vinden van Le Labo 4 is echter wat moeilijk, je moet zoeken tussen de universiteitsgebouwen. Mocht je nou goed vegetarisch willen eten, kan dat bij Exki (11) of Tasty World Luik (12).

[nickpreusterink]

Stedelijk museum opening Het heeft te lang geduurd en teveel geld gekost, maar daar werd nauwelijks over gesproken tijdens de pers preview van het vernieuwde Stedelijk Museum in Amsterdam. Met veel nieuwe ruimte voor tijdelijke exposities, uitgebreid met een familiezaal en een auditorium is het Stedelijk Museum klaar voor de toekomst. Met als belangrijkste doel het tonen van verzamelde werken en de vinger aan de pols houden van de hedendaagse kunst. Wanneer dan ook het Rijksmuseum haar deuren opent zal het Museumplein haar naam weer eer aan doen. Zaterdag 22 september zal koningin Beatrix het vernieuwende museum openen en kennis maken met de badkuip zoals de aanbouw in de volksmond al genoemd wordt.

[nickpreusterink]

Nick en Nanne doen verslag van de Amsterdam Gaypride 2012. Ze gaan de leukste en bijzonderste evenementen bij langs, van een theatervoorstelling in het Delamar, een feest in Paradiso tot uiteraard de botenparade.

[nickpreusterink]

Roze Zaterdag in Haarlem, een reportage van Nick Preusterink voor het programma: "Margreet Dolman Begrijpt 't" De toren van de Bavokerk in het centrum van Haarlem kleurde zaterdag 7 juli knalroze voor Roze Zaterdag. De gehele dag waren er activiteiten in de stad: van een multireligieuze roze viering tot een parade en talloze feesten. De organisatoren van Roze Zaterdag willen dat het recht op anders-zijn wordt gerespecteerd en kozen daarom voor het motto 'vier de verschillen'. http://www.bettyasfalt.nl/content/34euitzending

[nickpreusterink]

[nickpreusterink]

Reisverslag New York "I couldn’t think of a better place then where we are right now!"

(Gepubliceerd in de GayKrant)

Nu het Same-sex marriage er is toegestaan, de pride er weer aankomt en in maart de stad haar eerste Gay-hotel opent, zijn er weer genoeg redenen New York aan te doen.

Wanneer je geland bent op JFK International Airport, is de kans groot dat je de kale aankomsthal nog niet betreden mag, omdat je eerst nog verantwoording af dient te leggen aan de zoveelste douanebeambte die je tegenover je krijgt. Deze man wil weten waarom je hier bent, wat je er van plan bent te gaan doen en met wie je dit denkt te zullen doen. Omdat je wellicht een verwelkoming verwacht had en geen verhoor kunnen deze vragen allemaal nogal onverwachts komen. Antwoord dan gewoon dat je de Gay-kant van de stad ontdekken wilt, loop rustig door en laat, door je eerlijke antwoord, een verbouwereerde douanebeambte achter. Eenmaal in een gele taxi op weg naar het centrum wordt haar silhouet met de minuut duidelijker. Je bent aangekomen in New York!

Aangekomen op Times Square betaal je de chauffeur met een stapeltje vers gepinde dollars en loop je een Starbucks binnen om je te warmen aan een kop verse koffie. Alle lichtgevende musicalaankondigingen zorgen ervoor dat een keuze maken nog moeilijker wordt. Een voorstelling bezoeken is misschien wel de best denkbare start van een bezoek aan dit theatermekka van de wereld, er is immers genoeg te zien. Bijvoorbeeld de musical Spiderman (eindelijk te zien), of de nieuwste hit van Joop van den Ende: Sister Act. Maar ook Off-Broadway valt er in de kleinere theaters genoeg moois te zien.

In New York verplaats je jezelf het makkelijkst via het uitgebreide metronetwerk. Zo teleurstellend basic die van Amsterdam is en zo onbegrijpelijk moeilijk als die in Londen, zo prettig en overzichtelijk is die van New York. Je reist er makkelijk mee naar het meest zuidelijke puntje van Manhattan (het eiland waar je aan denkt wanneer je het over het eigenlijk veel grotere New York hebt). Hier kun je op de gratis veerdienst stappen, die recht langs het vrijheidsbeeld vaart op weg naar de overkant van de Hudson rivier. De veerboot biedt een goed uitzicht op het door de fransen geschonken 46 meter hoge beeld. Tip: Ga voor het beste zicht op het beeld op de heenreis rechts en op de terugreis links zitten.

Eenmaal terug op Manhattan kun je een bezoek brengen aan de nabijgelegen Wall Street of een kijkje nemen bij de plaats waar vroeger het WTC gestaan heeft. Maar loop ook eens door naar de wijk Meatpacking district, dat erg in opkomst is. Hier gebeurt veel, de wijk bloeit op met leuke bars, kunstwinkeltjes, koffiehuisjes en restaurantjes. Allemaal nog erg rustig, klein en goedkoop. Underground is er veel te beleven en er heerst een sfeer waar je je niet snel bedreigd zult voelen. Hier woont de jonge vlotte gay.

Wat een fantastische ervaring kan zijn, is het bijwonen van een kerkdienst in Harlem. Grijp op weg naar de kerk een bagel cream cheese mee die op elke straathoek wel verkocht wordt. Aangekomen bij de kerk word je hartelijk ontvangen. De zaal is enkel gevuld met prachtig geklede, donker gekleurde mensen. De pastoor loopt binnen en begint enthousiast zijn verhaal. Hij vertelt dat het hem stoort dat we tegenwoordig steeds minder tijd voor elkaar nemen en dat deze instelling van mensen het leven niet leuker maakt. We zijn vreemden van elkaar geworden en dat hoeft niet! Daarom roept hij op om direct je buurman of buurvrouw te omhelzen en hem of haar te vertellen hoe blij je bent dat hij of zij er is. Terwijl iedereen zijn advies opvolgt, roept hij boven de enthousiaste zaal uit: "Every day above the ground is a good day!" En direct worden orgel en drum ingestart en begint het gospelkoor uitbundig te zingen en op de muziek mee te bewegen. Wat een feest! Wat een warmte! "I couldn’t think of a better place then where we are right now!" hoor je er nog net bovenuit!

Met vernieuwde energie door de kerkdient loop je door Central Park richting het Guggenheim Museum. Dat is ook typisch New York, het is verbazingwekkend hoeveel power je van deze stad krijgt. Het snelle verkeer, de vele mensen, de activiteiten en de hoge gebouwen, het vergt gek genoeg geen energie, maar je krijgt het er van. Wanneer je het park uitloopt zie je het indrukwekkende museum al liggen. Beeldig verlicht en waar de collectie dan gek genoeg altijd een beetje van tegenvalt. Dat geldt niet voor de enkel blokken verder gelegen Frick Collection. In dit prachtige oude museum zie je een willekeur van kunst van Europese meesters, zowel schilderijen als beeldhouwkunst als meubilair. Bekende werken van Johannes Vermeer en Rembrandt van Rijn zijn er te zien in een prachtig pand dat ooit bewoond werd door Henry Clay Frick, een Amerikaanse staalmagnaat met een indrukwekkende kunstverzameling die gelukkig, ook na zijn dood, in het pand te zien is gebleven.

Wanneer je zin krijgt in een drankje kun je gay-bar Stonewall Inn opzoeken. In de jaren ‘60 werden er veel invallen in Gay-bars gedaan door de politie. Maar toen in de zomer van 1969 enkele drag-queens, de barman en de portier van dit café werden gearresteerd kwam de gay-community in opstand. Jaren van opgekropte woede kwam naar buiten en voor het eerst werd er teruggevochten. Dat allemaal voor dit café dat sindsdien een begrip is in de wereld. Een jaar later begon hiervandaan de eerste Gay Pride Parade. Het is 365 dagen per jaar geopend en trekt een gemixt publiek, iedereen komt hier, al is het maar vanwege de comédienne Poppi Kramer die er achter de bar staat. Zij maakt graag haar bekende Upsidedown pineapple cake glaced with resberry sauce voor je. Vroeger woog ze 100 kilo, nu niet meer, omdat ze naar eigen zeggen, haar eigen drankjes inmiddels laat staan.

De dag beginnen ken je goed doen aan Columbus Circle, bij het restaurantje Aq Kafe serveren ze heerlijke oat milk (havermoutpap) met vers fruit als ontbijt. En voor het laatst gaat je blik over de stad, je slaat je koffie snel achterover en begint te rennen om je vliegtuig nog te halen. Wat een fantastische stad is dit, het doet je beseffen dat het leven waard is om geleefd te worden. Al is het in haast, want alles en iedereen heeft hier altijd haast.

  Tips:

In Maart opent het OUT NYC GAY Hotel er haar deuren. Bestaande uit 105 kamers, een sportzaal, 3 tuinen en een heuse Dance club. Kamers beginnen bij $200 per nacht.

New York kleurt ook dit jaar weer even roze. Van 16 t/m 24 juni vindt de Gay Pride plaats.

De stad heeft haar eigen museum voor homoseksuele en lesbische kunst, namelijk het “Leslie & Lohman Museum of Gay and Lesbian Art” Je vind er werken die van de gewaande paden afwijken. Met als doel een veilige haven te zijn voor zowel de kunstenaar als bezoeker.

[nickpreusterink]

Reisverslag Londen "10 tips voor het andere Londen"

(Gepubliceerd in de GayKrant)

Iedereen zal het wel herkennen, je bent op vakantie geweest en alles op je to-do-list heb je weg weten te strepen. De bezienswaardigheden uit het boekje heb je voorbij zien komen, maar je komt erachter dat je de stad niet ervaren hebt. Je was zo gefixeerd op die lijst dat je vergat verder te kijken en de stad te beleven. En Londen is bij uitstek een stad om te beleven! Hieronder 10 tips om Londen niet alleen te bezoeken, maar hem te ervaren en het beste eruit te halen.

1) Het zijn de zijstraatjes die leven.

In Londen lijkt de industrie volledig te zijn verdwenen uit de stad. Waar de industriestad mee groot geworden is, is niet terug te zien. Althans niet in het centrum, in de buitenwijken en zijstraten heb je nog genoeg kansen om oude fabrieken te aanschouwen, omgebouwd tot theater of winkel. De Riverside Studios in de wijk Hammersmith is er een goed voorbeeld van. Het sympathieke theatertje aan de Thames, net buiten het centrum deed voorheen dienst als munitiefabriek, vervolgens huisvestte de BBC zich er enkele jaren en nu is het een theatercomplex. De sfeer in de straat is goed, je kunt er fijn eten met uitzicht op de Hammersmith Bridge. Het is een extra traktatie wanneer je tijdens je maaltijd de artiesten van die avond hoort repeteren in het theater.

2) Blijf gewoon een week.

Wellicht niet voor iedereen weggelegd, maar in Londen moet je altijd even door de zure appel heen bijten, en na twee dagen begin je je er op je gemakt te voelen. Dan begrijp je het metronetwerk en begin je straten te herkennen. Vanaf de vierde dag ga je de stad echt ervaren, heb je verschillende insider tips gehoord en markten kunnen bezoeken die de moeite waard zijn.

3) Kunst Kunst Kunst.

Je hebt vele toonaangevende musea in Londen, die allemaal gratis te bezoeken zijn. Wil je nou meer zien, heb je de vele galerieën in de stad. De beste dag in de maand om rond te kijken en gezien te worden is Gallery Thursday: de eerste donderdag van de maand, waarop alle kunstgalerietjes in Londen van collectie wisselen en dus openingen (met veel drank en drugs) houden. Zeker niet gay, maar twee derde van het publiek is dat over het algemeen wel.

Ook heb de kunstacademies met hun afstudeerexposities. Tickets daarvoor kun je kopen via de site http://www.arts.ac.uk/

4) Brick Lane Market.

De leukste markt van de stad is misschien wel de Brick Lane Market, waar je veel vintage en design vinden kunt. Daarnaast vind je er vele alternatieve boetiekjes en eettentjes. Ga met de metro, zo kun je makkelijk grote aankopen mee terug nemen naar je hotel, stations Liverpool Street en Aldgate zijn nabijgelegen.

5) Ga al etend de dag door.

Overal op straat zie je eettentjes, zoals Pret, Starbucks, Duitse bakkerijen en vele to go supermarkten. Begin in de vroege ochtend met een koffie en bezoek elk moment van de dag een andere eetgelegenheid. ’s Avonds kun je fijn eten bij één van de nieuwe hippe tentjes in Soho, zoals Duck Soup, Polpetto en Polpo. De echte trendy zaken vind je in het verre westen van de stad, rond de Broadway Market en de Bethnal Green Road. Zo is restaurant de Corner Room the place to be, gevestigd in een oud stadhuis, serveren ze gerechten die klaargemaakt lijken te worden door kunstenaars. De prijzen zijn laag, je kunt er niet reserveren, de telefoon nemen ze niet op en mails worden niet gelezen, laat staan beantwoord. Je moet hopen op een plaatsje.

Lemonia in de wijk Primrose Hill is één van Madonna's favoriete restaurants, Ze serveren kleine Griekse gerechten en is zeer betaalbaar, tevens biedt de wijk een mooi uitzicht van de stad.

6) Pak eens de metro.

De metro is een populair en snel vervoermiddel, dat ervoor zorgt dat vrijwel de hele stad binnen handbereik is. Maar neem de metro ook eens als doel op zich, in plaats van vervoersmiddel alleen. De Circle Line, voert als een ring om het centrum en gaat veel bovengronds, wat goed uitzicht biedt over verschillende delen van de stad. En ga je wel ondergronds dan zijn de stations vaak verschrikkelijk mooi, dat ze de moeite waard zijn gezien te worden. En in die Circle Line kun je natuurlijk lekker blijven zitten terwijl je de stad aan je voorbij ziet komen en uitstappen waar je eerder opgestapt bent.

7) Gay stappen.

Wanneer je als toerist in Londen uitgaat, zul je snel uitkomen in de wijk Soho, terwijl de Londenaar zich verplaatst naar het oosten van de stad. Shoreditch en Hoxton zijn er goede buurten voor, al verplaatst de scène zich inmiddels naar Dalston en soms zelfs nog noordelijker.

De beste plekken op dit moment om gay te stappen zijn; Dalston Superstore, Vogue Fabrics en de kroegjes tussen beide in. Verder blijft de Joiners Arms in trek, die tevens tot laat open is (wisselend tussen een uurtje of twee en vier uur ‘s nachts. Wat laat is voor de stad). Zelfde geldt voor East Bloc op City Road, dat iets westelijker ligt, maar meer underground is dan Joiners Arms.

Verder heb je nog het populaire Heaven Gay Night Club voor meer mainstream homo uitgaan.

8) Bezoek elke avond het theater.

Londen heeft met haar West End een immens groot aanbod musicals te bieden. Elke avond kun je wel een andere voorstelling bezoeken. Goedkope tickets vind je bij deHalf Price Ticket Booth op Leicester Square. Zo hou je het betaalbaar en ben je weer helemaal bij wat shows betreft. De Half Price Ticket Booth is open van maandag tot zaterdag van 12.00 tot 18.30 uur en op zondag van 12.00 tot 15.00 uur.

9) Wifi in je hotel.

Boek een hotel met Wifi, zo kun je via Grindr makkelijk contact maken met de lokale gay-community. En dan kun je geregeld de site: Hot Boy Dancing Spot checken. Wat veel minder ordinair is dan het klinkt, je vindt er de beste feestjes van Londen. http://hotboydancingspot.com/

10) Maak contact.

Wil je nou de laatste informatie over de populairste feestjes in de stad, zorg dan dat je snel vrienden maakt. Voeg de mensen die je in de kroeg of theater spreekt toe op facebook en wordt zo op de hoogte gehouden van de laatste events. Veel daarvan worden namelijk maar een dag van te voren, of de dag zelf aangekondigd via het social network. Een netwerk heb je dan echt nodig.

[nickpreusterink]

Het interview dat ik had met Musical-ster Jonas van Geel zit zondag a.s. in de uitzending van Margeet Dolman!

[nickpreusterink]

In mijn hotelkamer in Hilton Kathmandu :P