Deze staat ook in ‘Naar Huis’ geloof ik. Keihard werken om weer mooie dingen te zien. (Of keihard; de tijd heelt vooral). En vast te leggen. En schrijven. Ook dat. Vooral dat. 'Leuke dingen doen’. Zeker. Maar ik deed ook leuke dingen. En heb een te gek mooi leven. Maar de waakvlam brandt weer. Nu de rest van het vuur. De baas: 'het werk gaat je niet belemmeren in je herstel, wij zorgen hier. Tot zeker na de zomer. En jij voor jezelf, al duurt het maanden’. Het is een groot voorrecht zo een werkgever te hebben. Volgende week gaan we koffie drinken. Ik voel me verwend. Maar misschien geldt voor deze; wat je geeft, krijg je terug. Want ik heb best wat offers gegeven om de toko te laten draaien, zoals ie draait. Maar dat doe je. Als het bijna als je eigen voelt. Maar fijn, dat zo een zorg wegvalt… ~ Maar als eerste wil ik weer sporten, boksen. Voel zo die drang. En de kuttigheid (bij deze een nieuw woord) als ik ’s avonds op apegapen lig, en de sportkleren al aan heb. Het plan er zo lag. Maar het gewoon niet wil. Dat is zo bizar. Soms doe ik even de handschoenen aan. Ram ik wat tegen de paal hier op de veranda. Gaat nergens over, maar gewoon dat. Even voelen. Bij niks heb ik opstand (soms wel, omdat ik het niet snap) meer, me erbij neergelegd dat tijd en de juiste mensen me wel opknapt, behalve bij dat. Nou ja. Het komt. . ~ Maar die verrotte lichamelijke reacties; die oogmigraine, soms drie x daags, die spierpijn, dat opgejaagde, de tintelingen, het vermoeide, dat doseren; het went niet. Maar straks ben ik alles vergeten. ~ Fijn pinksteren. Het weer zit niet echt mee, maar wat scheelt het, er is genoeg wat wel meezit. ❤ Voel me nog steeds bevoorrecht soms. Meestal. Eigenlijk altijd. ~ Die waakvlam… ik krijg een groter vuur dan tevoren. Die overtuiging heb ik. 🙏 Tjow. #burnout#burnagain#hatseflats#doeg https://www.instagram.com/p/Byc8Mg-oqss426k_Aq9FWyyyevux5BrMpkMF380/?igshid=12e5omrj4nwgl
