Nadat het journaal de schokkende beelden van de inval had getoond, bleef het in de huiskamer van Harrie, Trees, Sally en Lotte even doodstil. Zodra de nieuwslezer overging naar het volgende onderwerp, was de beslissing snel genomen. De televisie ging uit. Terwijl de rest van Nederland massaal naar de praatprogramma’s zapte, gunden zij zichzelf de rust om te verwerken wat ze zojuist hadden…
Het VRT-journaal van woensdag 18 uur heeft voor heel wat verontwaardiging gezorgd. Tijdens de uitzending werd expliciete kinderporno getoond. ‘Een vergissi...
Het kinderpornoschandaal van VRT
Op woensdag 14 oktober op het journaal van 18 uur op Eén wordt een vergissing gemaakt. Per ongeluk toont de VRT 20 seconden lang expliciete beelden van kinderpornografie.
De kijkers reageren verontwaardigd en hoofdredacteur Björn Soenens verklaart via Twitter dat de beelden wazig hoorden te zijn. (van de Perre, 2015)
Heidi De Pauw van Child Focus noemt het ‘een misdrijf’. Het bezitten en verspreiden van beelden van seksueel misbruik van kinderen is illegaal in België. In het officiële persbericht dat volgde op het incident staat:’ 'De VRT beging een misdrijf. Onze organisatie zet zich reeds jaren in in de strijd tegen kinderpornografie, daarom hebben we besloten om een klacht voor bezit en verspreiding van beelden van seksueel misbruik van kinderen in te dienen bij de politie van Brussel' ‘
Ze hebben alleszins de politie aan hun kant. ‘Op het verspreiden van kinderporno staan al snel gevangenisstraffen van drie jaar, zelfs binnen het kader van een journalistiek onderzoek.’: verklaren zij. (km, 2015)
Bronnen:
km. (2015, oktober 16). Child Focus dient klacht in voor kinderporno op VRT. Opgeroepen op oktober 2015, van standaard.be: http://www.standaard.be/cnt/dmf20151016_01922280
van de Perre, K. (2015, oktober 16). Kijkers verontwaardigd na expliciete kinderpornobeelden in VRT-journaal. Opgeroepen op oktober 2015, van demorgen.be: http://www.demorgen.be/tvmedia/kijkers-verontwaardigd-na-expliciete-kinderpornobeelden-in-vrt-journaal-b14d59e8/
Ik kijk de laatste tijd veel journaal. Iets wat ik eerst weinig deed. Niet omdat het me niet uitmaakte, juist omdat het me uitmaakte, omdat het me veel te veel raakte en ik niet wist hoe ik daar mee om moest gaan. Maar de laatste tijd kijk ik wel, en het raakt me. Ik hoor over al die oorlogen, en het doet me pijn om zoveel leed te zien. Het maakt me boos, waarom staan we dit toe? Het maakt me bang, waar loopt dit op uit? Ik voel me zo vreselijk machteloos.
Dus wilde ik een blog schrijven. Wat kun je doen tegen oorlog? Over verantwoordelijkheid nemen, demonstreren en banken die niet investeren in de wapenindustrie.
Maar weet je? Ik weet het ook niet. Ik weet niet wat je kunt doen, ik weet niet hoe al deze conflicten opgelost kunnen worden. Ik weet alleen dit: het is oké om de pijn te voelen, om bang boos en verdrietig te zijn. En het is oké om geen journaal te kijken, als het teveel voor je is.