Het Londense diploma 2
In 1945 kregen zeventwintig hbs’ers en tien gymnasiasten het Londense diploma. Onder de gymnasiasten waren Els Euwe en Didi van Hall.
Els was de oudste dochter van schaakgrootmeester en wereldkampioen Max Euwe die jarenlang als docent wiskunde verbonden is geweest aan het meisjeslyceum en daar zeer geliefd was. Zijn eigen dochters zaten bij hem in de klas.
Didi van Hall was de dochter van beeldhouwer Frits van Hall (1899 -1945), over wie in 2016 een boek verschenen is. Didi is inmiddels overleden, maar heeft een groot aandeel gehad in het boek.
Frits van Hall werd op Java geboren, deed in Amsterdam de Rijksacademie en behoorde tot een groep talentvolle kunstenaars die al vrij snel van hun werk konden leven. Zijn talent heeft zich wel kunnen ontplooien, maar hem was geen lang leven beschoren. Hij is op 45-jarige leeftijd door een SS-bewaker doodgeschoten toen de gevangenen uit Auschwitz te voet moesten wegtrekken voor het oprukkende Rode Leger. De periode tijdens en voorafgaand aan zijn gevangenneming in augustus 1943 moet heel spannend geweest zijn voor het gezin. Didi en haar zus hadden meegeholpen toen Frits ging meewerken in het verzet: eindeloos veel en precies leeuwtjes uitknippen voor watermerken. Ze vergezelde haar moeder naar de gevangenis aan de Weteringschans om kleding voor haar vader te brengen. Frits werd naar Vught overgebracht, daarna naar Dachau en Auschwitz. Toen Didi haar diploma kreeg, was hij al dood.
Het werk van Frits van Hall is de laatste maanden ook weer in het nieuws geweest door de kritiek op beelden en monumenten die kolonialisme en racisme verheerlijken. Hij maakte de beelden en reliëfs van het Van Heutszmonument aan de Apollolaan. Het verhaal gaat dat tijdens zijn leven al kritisch gedacht werd over dit monument voor houwdegen Van Heutsz en dat hij daarover gezegd zou hebben: ‘Als het ooit zo ver komt, dan mag je met een koevoet dat portret verwijderen. Vervang het door de letters Vrijheid, Merdeka of Indonesia, en je hebt een Vrijheidsbeeld.’ Het portret is inderdaad weggehaald en hij zou de transformatie tot Indiëmonument dus toegejuicht hebben.
Door zijn Indische achtergrond had hij een grote affiniteit met de oosterse beeldhouwkunst, zoals de Borubudur. Invloeden daarvan zijn ook te herkennen in de reliëfs van het Indiëmonument, zie hieronder.
De gestileerde vormgeving van de beelden en reliëfs liggen toch ook weer dicht bij de vormgeving van de beelden van Hildo Krop, die ook ons schoolgebouw tooien, zoals de versierde kapitelen in onze voorgevel.
bron: Frits Scholten - Frits van Hall (1899-1945), beeldhouwer van de gereserveerd gratie, Zwolle 2016
