GÖRÜNMEDİM
Benim çocukluğum yok,
Fotoğraflarım yok,
Anılarım yok—
Sadece küller var,
Babam sayesinde.
Benim sesim yok,
Dinleyenim yok,
Anlayanım yok.
Anlattığımda bakmadılar bana.
Sustum.
Beni gören olmadı,
Yanımda duran da.
Dayanağım olmadı,
Hep ben vardım,
Yalnız başıma.
Benim kimsem yoktu
Çünkü ben görünmedim.
Vardım ama yoktular,
Seslenmediler,
Sarılmadılar.
Ama şimdi,
Ben kendimi görüyorum.
Kendimle konuşuyorum.
Yaralarım var, evet—
Ama ben yaşıyorum, kendi sayemde.











