"Elbet vardır beklenen,
Kapılarda, hayallerde,
Kalplerde vardır gelmesini istediklerimiz.
Ya sesi gelir, ya da sessizliği getirilir.
Bir ses yükselir ciğerlerden,
Bir feryat yükselir evden.
Söylenilecek son söz kalır,
VATAN SAĞ OLSUN."
One Nice Bug Per Day
occasionally subtle

No title available
Show & Tell
$LAYYYTER
Misplaced Lens Cap
Cosimo Galluzzi

❣ Chile in a Photography ❣

Product Placement

if i look back, i am lost
Noah Kahan

@theartofmadeline
KIROKAZE
NASA
The Bowery Presents
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
🩵 avery cochrane 🩵
Monterey Bay Aquarium
todays bird
Interview Vampire Daily

seen from United States

seen from Sweden
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from Albania

seen from Malaysia
seen from South Korea

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Türkiye
@mavininhuzuru
"Elbet vardır beklenen,
Kapılarda, hayallerde,
Kalplerde vardır gelmesini istediklerimiz.
Ya sesi gelir, ya da sessizliği getirilir.
Bir ses yükselir ciğerlerden,
Bir feryat yükselir evden.
Söylenilecek son söz kalır,
VATAN SAĞ OLSUN."
Kalabalıkta Yalnızlık
Kalabalığın içinde yalnızlıkla boğuşmak, ne garip...
Etrafın insan dolu, ama seni ne anlayan var
Ne de gerçekten gören biri.
O kalabalığın ortasında,
Kendinden başka kimsen yoktu.
Yaralarını kendin sardın,
Ağladığında, kendi sesinle avundun.
Her şeyle tek başına savaştın.
Kimse seni senin kadar düşünmedi,
Dinlemedi, anlamadı...
Çoğu, üç maymunu oynadı.
Gözlerindeki çöküşü GÖRMEDİLER,
Ağlayışlarını DUYMADILAR,
Dertlerini ANLAMADILAR...
Ve sen...
Yalnızca sen anladın kendini.
Yalnızca sen iyileştirebilirsin kendini.
Çünkü sana,
Senden başka kimse yardım edemez.
Bazen düşlediğin bir çok şeye cümle kuramazsın. çünkü kalbe rânâ olan gözlerin önündedir..
GÖRÜNMEDİM
Benim çocukluğum yok,
Fotoğraflarım yok,
Anılarım yok—
Sadece küller var,
Babam sayesinde.
Benim sesim yok,
Dinleyenim yok,
Anlayanım yok.
Anlattığımda bakmadılar bana.
Sustum.
Beni gören olmadı,
Yanımda duran da.
Dayanağım olmadı,
Hep ben vardım,
Yalnız başıma.
Benim kimsem yoktu
Çünkü ben görünmedim.
Vardım ama yoktular,
Seslenmediler,
Sarılmadılar.
Ama şimdi,
Ben kendimi görüyorum.
Kendimle konuşuyorum.
Yaralarım var, evet—
Ama ben yaşıyorum, kendi sayemde.
Çocuktu O
Çocuk evin neşesidir,
derlerdi.
Şimdi sessiz evlerin
duvarlarında çığlık var.
Kaç çocuk öldü, bilmiyorum.
Kaç tanesi
oyun oynarken son nefesini verdi…
Kaç tanesi
sırf gülümsediği için hedef oldu.
Bir çocuk neyin bedelini öder?
Ne yaptı da
doğduğu an bomba sesiyle tanıştı?
Ne yaptı da
oyunları susturuldu,
sessiz kaldı evler?
Bir bebek,
gözlerini açtığı dünyada
bu kadar çabuk
koparılmayı hak eder miydi?
Bir anne,
yavrusunun kefenini tutarken
nasıl hayatta kalır?
Sorular çok,
cevap yok.
Ama o çocuklar vardı.
Ve biz…
sessizliğimizle onları unutmadık,
unutmadık ama koruyamadık.
Ya olduğumuz gibiydik,
Ya olacağımız gibi…
Sayende
Hiçbiri olamadık.
Daha gençliğimin baharındayken
Omzumdaki bu yükler de neyin nesi?
Artık ne senleyim,
Ne de sensiz.
Artık yalnızca kendimleyim,
Olduğum yerdeyim,
Olacağım yerde...
Anlamazmış
Benim onu sevdiğimi anlamazmış,
Hiç anlamaya çalışmadı zaten.
Zorlayamam…
Ama
Başkasını sevmesine de katlanamam.
Ben seni hayalimde yaşatırken,
Sen beni yüreğinde bitirmişsin.
Ben Seni Beklerken
Ben yol bilmem, iz bilmem,
Bir tek seni bilirim;
Senin gidişini,
Beni terk edişini bilirim.
Yalnızlığıma ortak olan geceleri,
Sensizliğin akıp gittiği zamanı...
Durdurabilsem de durduramam artık,
Kalbim seni beklemekten başka ne bilirdi ki?
Ben seni beklerken,
Sen çoktan unuttun beni.
Yerim senin yanınken,
Şimdi başkasını kollarındasın.
Ben seni yüreğimde yaşatırken,
Sen başkalarının yolundasın...
Ne resmin kaldı, ne sesin,
Ne de deniz gözlerin...
Her şeyi sildim içimden,
Ama gözlerinde takılı kaldım.
Ben yokluğuna alışmaya çalışırken,
Sen benim yokluğumu
Başkalarıyla kapattın.
Artık iki yabancıdan da yabancıyız.
Ağladığında insan rahatlar mı?
Acılar teker teker süzüldüğünde hafifler mi kalp?
Gözyaşlarıyla ruhu ferahlar mı insanın?
~MW~
Ey benim naçizane yüreğim,
ne çok kırıldın,
ne çok kırdılar seni.
Sen ise hep sevdin.
Sevmekle güzellik olmuyor işte;
bunu çok geç öğrendin.
~MW~
Lütfen ölme
Ölürsen ölürüm
Bendeki seni alma
Sendeki beni yalnız bırakma
Mesafeler olmasaydı
Uzaktan sevmek olur muydu ?
Yürekler olmasaydı
sığınacak yer olur muydu ?
Yâr olmasaydı
Sevmenin bir anlamı olur muydu ?
Dünyadan uzaklaşmamı sağlayan tek şeydir müzik ve kitap ikilisi
Müzik duymayışımı
Kitaplar soyutlanışımın
Kaynaklarıdır.
Kimdi bu gözlerime yabancı bakan
Sen miydin?
Yoksa
Sen sanan ben miydim?