#hospiteren

[chaosgenoeg]

Hi [naam]! Ik vind het heel erg om dit te moeten zeggen, maar we hebben toch voor iemand anders gekozen. We vonden je wel een hele gezellige meid hoor!

Elke hospiteeravond ever

[studentbible-blog]

“En toen begon er iemand voor mijn neus een joint te rollen”

Dronken huisgenoten, kapotte glazen en drugs: je komt het allemaal tegen als je wel eens vaker op een hospiteeravond bent geweest. In de randstad is het vinden van een kamer op het moment een hele klus, en dat weet Laura (18) maar al te goed. Ze zoekt al sinds de zomer een kamer in Leiden. Nu denk je waarschijnlijk dat het in een studentenstad als Leiden niet al te lastig kan zijn, maar het is lastiger dan het lijkt.

Door: Rhianne Janssen

Laura komt uit Eindhoven maar studeert aan de Universiteit van Leiden. Aangezien je alleen met de trein al twee uur onderweg bent, als je de overstap haalt natuurlijk, en dan ook nog naar de Universiteit moet komen is op kamers gaan wel zo ideaal. Laura is een van de vele studenten die het er tot nu toe behoorlijk lastig mee heeft. Veertien hospiteer avonden later en ze woont nog steeds in Eindhoven. Met een budget van 400,- euro zou je verwachten dat er wel iets te vinden moet zijn, maar er komen soms wel 60 mensen op één kamer af. Dan is er dus al een vrij kleine kans dat jij uit al die studenten gekozen wordt, en dan voelt zo’n avond ook echt alleen alsof je er heen moet om te bewijzen hoe leuk je wel bent. Toen ik haar vroeg naar haar slechtste ervaring was haar antwoord: “Ik ben wel eens naar een heel leuk huis geweest waar ze zeiden dat er buiten gerookt mocht worden, waar ik geen probleem mee heb, zolang het maar buiten is. Maar wat later op de avond begon iedereen in de huiskamer te roken en begon er iemand voor mijn neus een joint te draaien. Het duurde ook nog eens heel lang waardoor ik mijn trein mistte.”

Hospiteren kan op zich best leuk zijn, maar sommige studenten genieten er van om het de toekomstige huisgenoot lastig te maken.

“Hospiteeravonden kunnen ook nog wel eens ongemakkelijk worden, soms word je in een cirkel geplaatst en mag je iets over jezelf vertellen. Net alsof je jezelf probeert te verkopen aan een groep vreemden. Soms lopen de bewoners samen even weg en komen ze later terug om te vertellen wie het geworden is en dus ook wie niet, dat kan ook pijnlijk ongemakkelijk zijn.”

Met nog een paar geplande hospiteer avonden blijft Laura (redelijk) positief en hoopt ze snel een eigen kamer te bemachtigen.