“En toen begon er iemand voor mijn neus een joint te rollen”
Dronken huisgenoten, kapotte glazen en drugs: je komt het allemaal tegen als je wel eens vaker op een hospiteeravond bent geweest. In de randstad is het vinden van een kamer op het moment een hele klus, en dat weet Laura (18) maar al te goed. Ze zoekt al sinds de zomer een kamer in Leiden. Nu denk je waarschijnlijk dat het in een studentenstad als Leiden niet al te lastig kan zijn, maar het is lastiger dan het lijkt.
Door: Rhianne Janssen
Laura komt uit Eindhoven maar studeert aan de Universiteit van Leiden. Aangezien je alleen met de trein al twee uur onderweg bent, als je de overstap haalt natuurlijk, en dan ook nog naar de Universiteit moet komen is op kamers gaan wel zo ideaal. Laura is een van de vele studenten die het er tot nu toe behoorlijk lastig mee heeft. Veertien hospiteer avonden later en ze woont nog steeds in Eindhoven. Met een budget van 400,- euro zou je verwachten dat er wel iets te vinden moet zijn, maar er komen soms wel 60 mensen op één kamer af. Dan is er dus al een vrij kleine kans dat jij uit al die studenten gekozen wordt, en dan voelt zo’n avond ook echt alleen alsof je er heen moet om te bewijzen hoe leuk je wel bent. Toen ik haar vroeg naar haar slechtste ervaring was haar antwoord: “Ik ben wel eens naar een heel leuk huis geweest waar ze zeiden dat er buiten gerookt mocht worden, waar ik geen probleem mee heb, zolang het maar buiten is. Maar wat later op de avond begon iedereen in de huiskamer te roken en begon er iemand voor mijn neus een joint te draaien. Het duurde ook nog eens heel lang waardoor ik mijn trein mistte.”
Hospiteren kan op zich best leuk zijn, maar sommige studenten genieten er van om het de toekomstige huisgenoot lastig te maken.
“Hospiteeravonden kunnen ook nog wel eens ongemakkelijk worden, soms word je in een cirkel geplaatst en mag je iets over jezelf vertellen. Net alsof je jezelf probeert te verkopen aan een groep vreemden. Soms lopen de bewoners samen even weg en komen ze later terug om te vertellen wie het geworden is en dus ook wie niet, dat kan ook pijnlijk ongemakkelijk zijn.”
Met nog een paar geplande hospiteer avonden blijft Laura (redelijk) positief en hoopt ze snel een eigen kamer te bemachtigen.
Zonnebril en badkleding worden opgeruimd, de laatste zonnestralen gepakt. De zomervakantie is voorbij. Het is tijd om een nieuwe stap te maken. Next stop: hbo.
Door: Bregje Kop
Bij deze levensgebeurtenis komt een hoop kijken. Meestal moet er worden afgereisd naar een verre ‘onbekende’ stad. Waar het reizen in de eerste paar weken nog als een uitdaging wordt gezien, komt het bij de meeste studenten al snel de neus uit. Bij veel zal de gedachte gaan spelen om er voor te gaan kiezen om een eigen plekje te gaan zoeken in de stad van de studie. Naast bier zuipen en een puinzooi maken van je nét te kleine studentenkrot, zal er ook nagedacht moeten worden over de financiering hiervan.
Ik ben zelf thuiswonend. Iedere dag een prakje voorgeschoteld en gestreken kleding. Een soort hotel, maar dan gratis inclusief mekkerende moeder. De bazen van dit hotel (mijn vader en moeder) financieren mijn zorgkosten, schoolkosten en al het andere waarmee ik in leven blijf. Aan een zorgverzekering en studie zijn zij ongeveer 3.220 euro per jaar kwijt. 1.948 euro aan collegegeld en 1.236 euro aan zorgverzekering. Dit komt neer op 268,30 per maand. Voor mijn kleding hoef ik zelf niets te betalen en papa maakt ook braaf iedere maand geld (ongeveer 45 euro) over voor mijn telefoonrekening. Dit betekend dat het geld dat ik verdien met mijn bijbaan, allemaal mijn eigen zak ingaat. Ik besteed dit geld vooral aan eten, winkelen, stappen en al het andere dat studenten doen. Prima leventje zou je zo zeggen. Toch kan het ook een stuk anders.
Mijn vriend (Lodewijk), 21 jaar en troste eigenaar van een eigen woonruimte, ziet zijn geld op gaan aan andere dingen. Op de eerste plaats de huur. Wil je in een beetje een normale wijk wonen dan tik je al snel zo’n 400 euro per maand neer voor een studentenwoning. Deze zijn vaak wel inclusief gas/water/licht. Val je onder de oude studiefinanciering-regeling, dan ontvang je als uitwonende student 264 euro. Dit bedrag hangt echter wel af van het inkomen van je ouder(s). Hiernaast leent hij 200 euro per maand om zijn huur te kunnen betalen. Zijn schoolkosten en zorgverzekering worden door zijn ouders betaald. Het geld dat hij verdient met zijn bijbaantje moet hij uitgeven aan boodschappen. Per dag is hij ongeveer 13 euro kwijt aan boodschappen. Dit komt neer op 364 euro per maand. Naast het betalen van huur en boodschappen, moet er natuurlijk ook nog geld vrij worden gehouden voor alcohol, de vette snack na deze alcohol en hier en daar een sigaretje.
Ik zie in mijn omgeving dat veel vrienden moeten lenen om hun woonruimte te kunnen betalen. Gemiddeld lenen zij zo ongeveer 300 per maand. Stel je voor dat je dit vier jaar zou doen; 300 euro x 48 maanden = 14.400 euro schuld na vier jaar lenen. Over terugbetalen mag je dertig jaar doen. Een eeuwigheid zou je zeggen. Toch gaat deze ‘onschuldige’ studielening je later ongeveer 40 euro per maand kosten.
Conclusie: Oost west, thuis goedkoopst! Aan jouzelf de vraag: Oost west, thuis best?
