Ruh Olmak Gerek
-I-
Anlaşılacak kadar yaşayamayız dünyada,
Anlatacaklarımız hep yarım kalır, tıpkı sevgilerimiz gibi.
Mimik bir çocukken yüzümüzde beliren gülümseme,
Hep saklı kalmış hüznünüzüm gölgesinde büyürler...
* * *
-II-
Karanlık odanda düşlediğin geceleri,
Hiç kimse görmez, yüzündeki çizgileri.
Zihninde kalan onca hoş seda varken,
Hep aklına gelir, onun güzel gülüşleri…
Uyursun unutmak için gözlerindeki neşeyi,
Daldığın hülyalar yine ona götürür seni.
Ellerinde kalan sadece gecenin matemi,
Anlatmak mümkün olmaz içindeki hisleri…
* * *
-III-
İnanması imkânsız, düşsüz ve huzursuz.
Kara bulutlar gibi, karamsar ve de mutsuz.
Ruhuma sinmiş sanki, mesnetsiz ve gurursuz.
Anlayamadığım hayat, renksiz, neşesiz ve de ruhsuz..