Şu iki gündür o kadar mutluyum ki mutluluktan kalbim acıyor.Hala inanamıyorum sanki bir rüyaymışta biticekmiş,gözlerimi sımsıkı tutuyormuşum bitmemesi için gibi.1 buçuk sene boşuna beklemişim onu anladım.Siz siz olun keşke dememek için bir şeyleri yapmak için sakın beklemeyin sonra neden önceden yapmadım diye hayıflanabilirsiniz. Kalbim hala acıyor,ritmi bozuk çaktırmıyorum ama dayanamıyor alışık değil çünkü bu kadar mutlu olmaya. O beni ne kadar mutlu ettiğinin farkında değil,her attığı her dediği kelime için tabiricaizse otuziki diş oluyorum. Ha yanlış anlamayın sevgili falan olmadık,sadece konuşuyoruz.Resmen bugün mezuniyeti vardı ve gitmeden önce berberin saçını kötü yaptığını anlattı,ne giyeceğini nasıl olduğunu.Ki ben kantinde göz göze geldik diye sevinen ben bu günleri görecek miydim e Tumblr halkı!