#ibrabes

[nnbcrn]

Bu şiiri okuyunca Gündoğan geldi aklıma. Saçlarımda deniz tuzu dudaklarımda anason senin kokun, senin sesin sahildeki derme çatma balıkçı ucuz yorucu gürültüsü Ve gün doğumunun sessizliği birlikte kendimizden hoşnut "İnan; mutlu bir yaz akşamında karşılaşacağımıza"

[nnbcrn]

İnsanın evi neresi?

Kızdığım öfkelendiğim üzüldüğüm ne varsa sendin. Sevindiğim, güldüğüm, ağladığım ne varsa sendin. Heyecanlandığım, şaşırdığım, hayret ettiğim ne varsa sendin. Öğrendiğim, anlattığım, gördüğüm ne varsa sendin. Sarıldığım, tutunduğum, umutlandığım ne varsa sendin Sevdiğim, nefret ettiğim, huzur bulduğum ne varsa sendin. Öptüğüm, içime çektiğim, anladığım ne varsa sendin. Şimdi evsiz, öksüz, dul ve yetim bıraktın beni. Benim evim sendin.