Day 6 - Een beetje cultuur, een wandeling met de sneeuwschoenen en ijsvissen
Amai wat een verschil zeg, -5 graden en we zijn zelfs tot de 0 graden geraakt. Ne mens begint er spontaan van te zweten zo warm zeg 😂😂😂. In de voormiddag zijn we een beetje cultuur gaan opdoen en zijn we en beetje meer te weten gekomen over de Sami (de echte Lappen). Het ging van hoe ze woonden tot de klederdracht die ze droegen. Het is duidelijk nog een gevoelig onderwerp. Het was leuk en heel interessant, spijtig dat met de grote brand bijna alle huisjes in vlammen zijn opgegaan... buiten de 6 die wij hebben bezocht. In de namiddag was het tijd om te gaan ijsvisssen... het zonneke was ook al door het wolkendek gebroken wat het landschap weer een mooie gloed gaf. Met de sneeuwschoenen zijn we naar een prachtig meer gewandeld. Het was wel een beetje bergop maar het viel al bij al zeer goed mee. Op het meer aangekomen was het tijd om ons plaatsje te zoeken om ons te installeren. En dan een gaatje boren in het ijs... dan heeft Christian onze gids voor mij gedaan... ik was druk in de weer met proberen om de maden aan mijn haakje te hangen. De eerste was er aan voor de moeite en was een beetje spijs maar ik heb er dan nog 2 nieuwe aangehangen en dat ging al wat vlotter... het idee alleen al was toch wa vettig zenne. Hop dan nu naar mijn gaatje in het ijs en wachten. Nu praktisch is dat niet zo'n klein vislijntje... alle visdraad was al snel helemaal in de war. Na het gesukkel met de visdraad tijd voor rust en wachten... pffft om zo te vissen moet ne mens echt wel geduld hebben zenne. Na een poosje voelde ik iets trekken en ik dacht hopla ik heb beet maar de vis was al terug ribbedebie. Allee nog wa wachten en plots was er een vreugde kreet "ik heb beet". Bart had een visje... wel een beetje aan de kleine kant dus dat hebben ze maar terug gegooid. Allee nog wat wachten... en hoppa nu had ik beet. Toch wel ne serieuze vis, maar dan he. Brrrr dat beest had het haakje te ver ingeslikt de slimme dus hij moest er wel aan. Het aperitiefhapje was een feit. Er kwal toch een vlaag van vreugde en fierheid in mij op met mijn allereerste visvangst ooit. En hop ik moest terug zi'ne worm aan mijn haakje hangen. Het ging al een pak beter nu met eentje hing de haak al vol. Ik zwierde mijn haakje weer in het gaatje en ik voelde al terug iets aan den haak trekken. Maar nu was de vis ook weer de pist in. De wind kwam meer opzetten en het werd een pak kouder. Dan viel de beslissing om terug naar de auto te gaan. Het werd ook donker dus een avondwandelingske in het bos. Ikke met mijn visje naar beneden. Weer een geslaagde dag achter de rug! Nu een hapje gaan eten en dan gaan we naar een plaatsje om hopelijk het noorderlicht te zien.
