Cok fazla ozlem duygum yoktur aslinda.
Istanbul’a karsi duydugum derin ozlem disinda, ozlemekten kirilip dokulmem.
Ailemle surekli iletisim halinde oldugumdan belki, ozluyorum pek tabii ama dramatik boyutlarda olmuyor.
Dedemi ve Ananemi daha cok dusunuyorum mesela. Ozlem degil de, yanlarinda olup vakit geciremedigime uzulmek daha cok onlarla ilgili duygum.
Ama dostlarim... Bak onlari cok ozluyorum.
Ozgur, bir insanin hayatinda yapmayacagi tum abuk subukluklari, bir fiil, bile isteye yaparken yaninda olup, karnima agrilar girene kadar gulmeyi ozluyorum.
Serdar, kocaman ve kaya gibi sert goruntusunun ardindan, kirik kalbini actiginda gozgoze gelip gecer be demeyi, koskocaman sarilmayi, muzipliklerini ozluyorum.
Murat, yine bir baska koskocaman adam. Yine efsane sert bir goruntu disardan, kendisi benim universite’de edindigim ilk arkadas... Su anki arkadas grubumuz benim ve onun arkadaslarinin kaynasmasi ile olustu dogal olarak bende yeri hep ayri.. bir nasilsin deyisi var ki, utanir insan kotu olmaya.. nasil ozledim oturup saatlerce konusmayi, kizdirmayi.
Ersin, iyi kalplilikten catlayacak, kosulsuz, limitsiz, konu dostluga geldiginde en kiymet bilen, bir kol boyu mesafede oturup, nasil kisa yoldan zengin oluruz muhabbeti yapmayi cok ozledim.
Miray, delim, akli eserikli dostum benim.. anlasmasi en zor olan kisi kendisi su grupta.. en cadalozu ama en sevimlisi, ara sira mantikli oldugu da olmuyor degil.. soyle karsilikli otursak bir anlatsam.
Melike, en cilgini, en beklenmedigi, her an supriz yapabilecek kapasitedeki... iyiysen ve kotuysen de hep destek tam destek.
Ve Sevgul, Can Sevgul..95′ten beri arkami kollayan Sevgul. Benim mantikli dostum, beni benden cok dusunen insan.
Tugce, melek, kanatlari yok bir tek...95′ten beri dert ortagim, sirdasim, kahkahamdaki ses, bende ki yeri cok ayri cok...
Cigdem, yine bir 95′ten kalan... tum cilginliklarimin bir numarali destekleyicisi.. asla ve katha hayir kelimesi olmayan.. dussem, kalksam orada.
Ceylan, koruyup, kollayip, akil vermek icin buralarda hep oyleydi, dedigini yapardin yaptigini asla, o da 95′ten bana armagan.
Mete, 95′ten 2002′ye kadar ki sira arkadasim... yanlis kelimesi olmayan adam.. keyif almanin ne kadar kolay oldugunu bana gozteren yegane dost, simdi otursak karsilikli fasil esliginde icsek rakilari...
Ve evet hepsini cok ozledim.
En buyuk uzuntumdur, sunlarla beraber yapilabilecek onca sey var iken, hayat kosturmacasi icerisinde darma dagin ve bunlardan uzakta gecen omrum.