De illusie van objectiviteit
Och, die maakbare wereld. Hoe graag zouden we toch willen dat we echt in de Matrix zaten. Waar 1+1 gewoon 2 is. Waar mensen doen wat je van ze vraagt. En waar je objectieve antwoorden kunt vinden.
Want objectiviteit bestaat niet of nauwelijks. Er zijn maar weinig dingen die echt objectief vastgesteld kunnen worden. Ik kan er eigenlijk niet één bedenken. Jij wel? Denk dan eens goed na: zijn het echt objectieve criteria of hebben wij zelf die criteria bedacht? 1+1=2 omdat wij samen hebben bedacht dat dit zo is.
Te moeilijk? Denk maar eens aan een willekeurig onderzoek. De conclusie die wordt getrokken wordt neergezet als objectief, maar stiekem is deze helemaal niet objectief. Je hebt namelijk te maken met intersubjectiviteit: omdat een heleboel subjectieve meningen hetzelfde zeggen, kunnen we er een conclusie uit trekken. En daarmee benaderen we objectiviteit.
Organisaties gaan nog te vaak uit van objectiviteit, bijvoorbeeld in de vorm van cijfers. Maar bedenk je goed: het is nog altijd subjectief. Communities zijn daarom ook de toekomst. Communities gaan namelijk al uit van intersubjectiviteit. Twee mensen weten meer dan één. En ook die laatste mening is hartstikke subjectief ;-)