#objectiviteit

[eltjedoddema]

Format veur n proatpergram

Eltje Doddema

View On WordPress

[jopinie]

Waarom zou je Diederik Stapel vragen hoe de wetenschap beter kan? Hierom. - Reporters Online

Zeven jaar geleden viel het doek voor Diederik Stapel. Als een rotte appel werd de frauderende sociaal psycholoog uit het systeem verwijderd. Gelukkig, merkt hij, wordt er inmiddels onderkend dat er meer mis is met de wetenschap. Hoe denkt de man die symbool kwam te staan voor wat er mis was, over de problemen waar de wetenschap nog altijd mee kampt?

[holistischcentrumgaia]

Door de ogen van een kind leren kijken

Een van de gemakkelijkste en moeilijkste oefeningen: kijken zonder oordeel of kennis. Als kind was iedereen een expert in verwondering maar in de loop van de tijd raken we die gave kwijt.

Op zulke wijze kijken naar onze omgeving is soms nuttig, aangezien de wereld zo behapbaar wordt en gevaar eerder gesignaleerd wordt. Maar het is toch ook jammer dat we de magie van onze eerste jaren verliezen?

Daarom is het leuk om elke dag minimaal 5 minuten met de 'zintuigen van een kind' de wereld te ervaren. Vol verwondering en met een open houding. Ik zeg zintuigen van een kind, omdat wij 5 zintuigen naast onze ogen hebben. En elke binnengekomen indruk categoriseren wij automatisch.

Deze oefening van verwondering brengt ons innerlijke stilte, geluk en verfrissing. Tevens is het een goede manier om objectiviteit te oefenen. Je laat oordelen namelijk achterwege. En dit kan handig zijn in sociale sferen of op je werk. 

Af en toe als een kind de wereld instappen brengt ons dus vele voordelen. Dus trek de kinderschoenen aan en geniet!

[zondereigen]

12

Van 18 november 2010 tot en met 9 januari 2011 liep in De Brakke Grond in Amsterdam de tentoonstelling Expanded Documentary: een samenwerking tussen het KASK en het IDFA. In de bijhorende tentoonstellingstekst staat te lezen:

--Filmpioniers zoals Dziga Vertov zagen het cameraoog als een positivistisch instrument waarmee men niet alleen de realiteit kon representeren, maar dat tegelijk ook als bewijs gold dat de werkelijkheid objectief te representeren was. Hedendaagse documentaire kunstenaars vertrekken daarentegen vanuit het inzicht dat de onmogelijkheid van een objectieve representatie juist een wapen is tegen dogmatische herschrijvingen en eenduidige reducties. In tegenstelling tot de academicus geniet de kunstenaar, als historicus of socioloog, van een creatieve en methodologische vrijheid om te experimenteren met stijlen, beelden en feiten. De kunstenaar kan de geschiedenis bijvoorbeeld heruitvinden of recupereren, of ze als casus hanteren om het heden in een ander, verruimend perspectief te plaatsen.

[sietser]

De illusie van objectiviteit

Och, die maakbare wereld. Hoe graag zouden we toch willen dat we echt in de Matrix zaten. Waar 1+1 gewoon 2 is. Waar mensen doen wat je van ze vraagt. En waar je objectieve antwoorden kunt vinden.

Want objectiviteit bestaat niet of nauwelijks. Er zijn maar weinig dingen die echt objectief vastgesteld kunnen worden. Ik kan er eigenlijk niet één bedenken. Jij wel? Denk dan eens goed na: zijn het echt objectieve criteria of hebben wij zelf die criteria bedacht? 1+1=2 omdat wij samen hebben bedacht dat dit zo is.

Te moeilijk? Denk maar eens aan een willekeurig onderzoek. De conclusie die wordt getrokken wordt neergezet als objectief, maar stiekem is deze helemaal niet objectief. Je hebt namelijk te maken met intersubjectiviteit: omdat een heleboel subjectieve meningen hetzelfde zeggen, kunnen we er een conclusie uit trekken. En daarmee benaderen we objectiviteit. 

Organisaties gaan nog te vaak uit van objectiviteit, bijvoorbeeld in de vorm van cijfers. Maar bedenk je goed: het is nog altijd subjectief. Communities zijn daarom ook de toekomst. Communities gaan namelijk al uit van intersubjectiviteit. Twee mensen weten meer dan één. En ook die laatste mening is hartstikke subjectief ;-)