Şükretmem gereken bir sey varsa o da bosluga dusmemis olmam. Issizligimin 3. Haftasini bitirip 4. Haftasina girerken arkadaslarim, ailem ve bekledigimden cok erken baslayan is gorusmeleri ile zamanin nasil gectigini gercekten anlayamadim. Dun kurumsal adi sani bilindik bir yerle gorusmeye gittim. Genelde çıktığımda hakkimda ne dusunduklerini sorgulayan ben bu defa onlarin ciddiyetsiz, plansiz ve amator mulakatina sovdum. Donus yaparlar yapmazlar kendileri bilir deyip Istanbul'un tadini cikarmaya devam ettim. Dun gelen bir mesajla bugun beklemedigim bir görüşmeye gidecegim birazdan. Su an sonuclardansa gorusme sureclerine odakliyim. (Issizlikten sıkılacak kadar bos kalmadim sanirim daha)
Istanbul hatiralar sehri hala benim icin. Dun aksam irish pub diye bir mekana ugradim. Taksim'in artik hoslanmayacagim bir aurasi var bundan emin oldum. Oralar,o ara sokaklar en cok hatiralarimi animsatiyor bana.
Gonul mevzularına gelecek olursak gecmisin etkilerinin silinememesi ne fena bir sey, yada bilemiyorum tecrube deyip kendimi korunakli bir bolgeye aldigim icin mutlu mu olmaliyim? Tarifsiz bir ikilen yasadim dun gece. Bu sehirden cikip onun yanina gitmek.. Bir yanim bunu isterken diger yanim korktu. Ilk kez sonunu merak edip yasamak yerine korku ve gecmis karar mercimde etkili oldu. Bunu kendime yediremedim yalan yok. (Ben her zaman dimdik, kendi ayaklari uzerinde duran, yikilmayan ve icinden geceni sonuna kadar yapan insandim ne oldu simdi? Belki yoruldum) Bunu dile getirdim. Yasadigimiz korkunc seylerin etkisi oldugunu anlattim. Anlayisla ve biraz soguk karsilandim. Bir yanim hala çık git, ne olacak, ne degismis gor sonra konus diyor. Diger yanim o kisi ile bir gun daha hayal kirikligi yasarsan.. Cok ama cok kirilacaksin yapma diyor. Gitmek mi beklemek mi.. Kararsizim.
En gec pazar gunu icin de aileme bir surpriz planim var. Aniden habersiz yanlarına gidecegim. Sevineceklerdir epey, zaten ben de ozledim. (Bakalim annem blogumu okuyor mu? Bu arada bunu da test etmis olacagiz)
Istanbul'dan bildiriyorum. Ne olursa olsun yasamayi hala seviyorum!
