#itsabeaulife

[itsabeaulife]

xxx

Beau

[itsabeaulife]

‘It really is a beau life’

Alweer een jaartje voorbij. Een belangrijk en bewogen jaar voor mij. Ik heb gelachen, gehuild en ben ontzettend gegroeid. Ik ben een opleiding gestopt en een nieuwe begonnen. Dat is misschien wel de beste keuze die ik ooit heb gemaakt. In een half jaar tijd ben ik van echt best wel fucking ongelukkig, naar het blijste dat ik ooit ben geweest gegaan.  

Dit realiseerde ik me vorige week zaterdag. Daar stond ik dan in de HMH, Oliver Heldens op het podium en mijn allerbeste vriendinnen aan mijn zij en niks om me zorgen over te maken. Voor het eerst ooit heb ik oprecht 100% in het moment kunnen leven, kunnen genieten. Die lach was niet van mijn gezicht te slaan.

Het was zo leuk en memorabel dat ik een shirt heb gekocht. Het lijkt misschien niet zo, maar we stonden zo fucking dichtbij en de sfeer was geweldig. 

Deze avond heeft me aan het denken gezet. Dat waar ik in dit leven ben goed is. Geweldig zelfs. Ik heb bijna nooit meer last van mijn angststoornis. Ik heb alleen maar vrienden waar ik oprecht om geef en die oprecht om mij geven. (thank you guys for putting up with me). Ik doe wat ik wil. I’m now a writer, a dreamer, a lover of life.

En nee, niet elke dag is geweldig. En ik voel me niet altijd even goed, maar dat hoeft ook niet. Dat kan ook niet. Maar op dit moment, wegen de goede en leuke dingen in m’n leven een stuk zwaarder dan de niet zo leuke dingen.

Dus ja jongens, ik zeg het echt. Na een jaar mijn url te zijn geweest sta ik er helemaal achter. It really is a beau life.

 XXX

 Beau

Ps. Ik wil nog even Jennifer en Tessa in het bijzonder bedanken. Ze zijn er altijd, als ik klaag en als ik lach. Ze zijn met me meegegroeid en hebben mij laten groeien tot wie ik ben. Zij zijn een van de main reasons waarom ik op dit moment zo blij ben. Ik houd van ze en kan echt niet zonder ze. 

Oke genoeg cheesiness nu. DOEI.

[itsabeaulife]

Kleine Beau’tjes worden groot.

Kleine Beau voor mij is het meisje dat heel erg gecontroleerd werd door haar angststoornis. Die kleine Beau met haar sociale fobie zit in mij. Die kleine Beau gaat nooit, maar dan ook nooit meer weg. Dat is ook niet erg, het hoort bij me. Maar soms....

Soms is ze lastig, soms roept kleine Beau heel erg om aandacht. Soms komt dat gevoel van angst om niet leuk gevonden te worden door iedereen weer naar boven. Ik moet zo doen, die moeten me aardig vind en op deze manier ben ik leuk.

Gelukkig heb ik die angststoornis heel goed onder controle en kan ik het weer heel snel weer wegstoppen. Ik hoef niets, ik mag alles. Ik mag alles wat ik zelf leuk vind doen. Ik mag tonen hoe ik echt ben. Niet iedereen hoeft me aardig te vinden.

Want ik geef eerlijk toe, ik ben niet the most normal person on earth en ik ben zeker niet de meest like-able persoon op aarde. Maar het belangrijkste, ik ben mezelf. Ik blijf mezelf. Door kleine Beau ben ik mezelf geworden, en ik ben er trots op.

Er was een moment in het leven waarop ik realiseerde dat je voor jezelf moet leven, niet voor anderen. Vanaf die dag greep ik het leven bij z’n ballen. Vanaf die dag kon ik voor het eerst weer oprecht dingen leuk vinden, kon ik weer oprecht lachen.

XXX

(grote) Beau

[itsabeaulife]

..., ik mis je.

5 maanden geleden dacht ik oprecht dat ik … nu niet meer zou missen. Dat wat ik toen voelde minder zou worden. Gelukkig gaat het leven nooit zoals je het in gedachten hebt. Fun fact! Dat wat ik toen voelde is alleen maar erger geworden.

Het kutte aan mensen missen is dat je, meestal, makkelijk weer contact te zoeken. Een paar klikken op je telefoon/laptop en klaar is kees. Maar zo’n kleine moeite voelt ineens aan als een ontzettend grote opgave. Een beetje zoals een spin doodmaken. De kans dat je sterft is nihil, maar toch ren je liever gillend weg dan dat je de spin ‘’bestrijdt’’.

In mijn geval komt het er dus op neer dat ik een ontzettend fucking watje ben, die dit liever in een post typt dan er wat aan te doen. Daarbij komt ook nog dat ik best wel goed ben in denkbeeldige muren bouwen, waarvan ik later niet weet hoe ik ze in godsnaam weer neer moet halen. Altijd ontzettend handig, die eigenschap (kuchkuch).

Ik weet niet hoelang het duurt voordat ik … vertel over waar ik mee zit. Ik weet niet of dat ooit gaat gebeuren. Maar wat ik wel weet, is dat ik echt de moed probeer te verzamelen.

 XXX

 Beau