Iyak pa.
Sabi mo di ka iiyak. Anong nangyare? Mas buong araw ka pang umiiyak eh. Magang maga na mga mata ko, wala man lang nakakapansin. 😢💔
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Japan

seen from Malaysia
seen from Japan
seen from Belgium
seen from Belgium
seen from Belgium
seen from Belgium
seen from Germany

seen from Belgium
seen from China

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Türkiye
seen from China

seen from Malaysia
seen from China
Iyak pa.
Sabi mo di ka iiyak. Anong nangyare? Mas buong araw ka pang umiiyak eh. Magang maga na mga mata ko, wala man lang nakakapansin. 😢💔
Not good enough.
I’m here at my room.. & I just heard them talked about me. Tita.. Lola.. Idk what they were talking about me, but that one word I heard is enough for me to quickly put my earphones on and volume up a music — “disappointed”. It’s funny how we rant everytime sa ibang tao na “Dont talk behind someone’s back.” When we’ll get to the point na… How I wish di ko nalang sana naririnig everytime pag uusapan nila ko, or sana wag na nilang sabihin direkta sakin because I dont know how I would feel. Sobrang durog ko pa sguro pag nagkataon. Sa punto kung saan iwiwish mo nalang na sana pinag usapan ka nalang ng hindi mo narinig.
Oo alam ko naman, na may mga bagay akong nagawa dati na kagalit galit or kadisappoint disappoint talaga. Which is pinagsisihan ko na and realized alot from those. And now I’m trying. I’m trying to be better than who I was before. Siguro sobra sobrang sama ng loob na yung naidulot ko sakanilang lahat. Im so sorry for that. I’m starting to make a better version of myself. Maybe my efforts now weren’t just good enough for all of you to see.
Minsan naiinggit pa ko dun sa mga friends ko na maagang naging mommy. Not in the way of beimg an early moms, pero kasi sila, yes sa una pinagalitan, ganito ganyan. Pero at the end of the day, tinanggap pa din sila ng mga nanay nila. Mas lalo pa silang minahal, mas lalong naging close, mas lalong inalagaan.
Pero ako? Im trying. Siguro kulang pa, pero I’m trying. Mas naging mataas yung dreams ko. Yung mga pangarap ko para sa family ko. Mas lalo akong naexcite na mag graduate, makahanap agad ng work, & mapag aral ko yung little brother ko, mapagtapos sya ng college, mabigyan ng mas magandang buhay si lola, maipagawa yung bahay ni tita para mas maganda na yung titirhan nila, mabigay lahat ng gusto ni lola at mami, mapagawaan ng bahay si mama. Tapos dream ko din yung, for example pag ako naman yung uuwi sa bahay, sobrang excited sila lahat, cousins pati mga pamangkin kase gusto ko pag guminhawa nako, ako naman yung magiging generous sakanila, like how generous kuya elson is.
Siguro hindi lang nila alam lahat ng pangarap ko sa buhay kaya ganon. Sinasarili ko lang kasi yan. Ayoko kasi yung mangangako ako, tapos mapupurnada lahat. I just want to reach my dreams, and payback all of their efforts and sacrifices for me. Share my success to all of them. Sinasarili ko lang kasi baka ma misinterpret nila, akalain masyadong nagmamalaki.
Siguro nga sarili ko lang iniisip ko Siguro somehow, they just dont know the feeling of living in this generation. Or maybe masyado dn akong nagpadala sa flow ng generation na to, for me to forget the need to focus just on reaching my dreams. Their dreams for me.
Siguro nga kulang pa. Kulang pa ako. Maybe I’m just really not good enough for them. For the people I love & treasure most. My family. Maybe I have lots of shortcomings.
Nanay, tita & everyone in my fam. Sorry kung nadisappoint ko kayo for having a boyfriend now. Sabi nyo po kasi dati pag may nanliligaw, ipakilala sainyo. So akala ko okay lang kasi at first.. nanay entertained him. So I thought it’s okay then. Sorry for thinking na okay na sainyo, kasi that’s what you show me. Na go lang kasi mabait naman ganito ganyan. Sobrang bigat sa pakiramdam ngayon everytime na minamata nyo sya. Sobrang sakit nanay na sainyo pa manggaling lahat. Sorry po kung hanggang ngayon kami pa din. I dont know, pero I feel na sya yung dahilan minsan bakit kayo nadidismaya sakin. I dont know if it’s him or just the fact of me having a boyfriend. Please. Not him. Napakabait nya. Sobrang mahal nya ko. Sobra yung respeto nya sa lahat ng tao. Sa lahat. Sorry po kung di ko na sya hihiwalayan. Im sorry po. Sakanya ko lang kasi naffeel na I’m loved. I am good enough. Hindi lang good enough, sobra sobra pa. Wag nyo po sana isipin na porke may boyfriend ako, ibig sabihin hindi sapat yung happiness na binibigay nyong lahat sakin. Lahat po kayo mahal ko. Mahal na mahal ko po kayo at naaappreciate ko po lahat ng sakripisyo nyo para sakin. It’s just me na hindi sapat para sainyo. Ako yung not good enough para sainyong lahat. Parang kulang na kulang lahat ng ginagawa ko. Parang lahat po yata ng ginagawa ko kulang at mali sa paningin nyo. Sorry po. Sorry po kung hindi ko mapantay pantayan yung standards nyo for me. Sorry for still having him beside me. Mahal ko po kayo. Sobrang mahal ko po kayong lahat. Wag nyo po sanang isipin na porke may boyfriend ako, e hindi ko na tutuparin lahat ng pangarap ko, lahat ng pangarap nyo para sakin. Nanay, kayo pa din po yung pinakamahalaga para sakin. Pag aaral ko pa din po yung uunahin ko, kaysa sa love. Kasi yun naman po talaga dapat, never ko pong nakalimutan yun. Sobrang sakit lang po kapag dumadating sa time na sobrang nadedepress nako sa schoolworks, bglang masasabi nyo na “mukang nagpapabaya ka na sa pag aaral mo ha” & other words na parang sumasaksak sakin. Pero somehow I understand, na dahil lang din po siguro sa takot nyo na baka mapariwara ako o ano pa man. Basta po sobrang mahal na mahal ko kayo kahit masakit minsan. Sisikapin ko po na maabot lahat ng dreams natin. I will definitely do my best para maging good enough nako sainyo. Mahal ko po kayong lahat. Sana dumating na yung time na maging proud na kayo sakin. Na maging masaya na kayo for me :)
May 9, 2016
Trying to move on like.... 😂 #sige #iyakpa
Yung pinanuod ko ulit yung One More Chance. Grabe sabi ko di nako iiyak pag pinanuod ko pero hindi e, mas naiyak ako. Ang sakit sakit talaga sa puso nung movie na yun, it never fail to make me cry every time I got a chance to watch it. Grabe kasi yung pain na naramdaman nila both sides, si Basha nag paraya for the better. Pero nag sisi din s'ya sa huli kasi akala n'ya okay na s'ya, akala nya naka move on na sya pero pag kita nya kay Popoy lahat bumalik. Si Popoy naman nag dusa sa pag kawala ni Basha, tagal nya natanggap na wala na talaga sila hanggang sa makahanap s'ya ng iba. Pero sa mga araw, bwan at taon na lumipas yung LOVE pala na naramdaman nila parehas nuong bago sila mag hiwalay, ay hindi pala nag bago. Yung pain na naramdaman nila di rin nawala nung nag break sila. Huhu. Ewan ko na nakakaiyak talaga. Pano pakaya yung Second Chance? Gusto ko talaga mapanuod yun sa 25. 😢 Kaso yung pera ko, naubos ko. Nalimutan ko mag save para dun sa movie. 😂😢 Hay! Sadlife. 😢😢
Minsan kailangan mo magpanggap na okay ka lang.
ilang beses ko na ginawa kaso hindi ko talaga kaya. napakahirap magpigil ng luha sa harap ng mga kaibigan mo. yung simpleng pagtahimik mo kasi alam na nila ibigsabihin. tapos pag umiyak ka pagtatawanan ka sabay sabing "gago ka talaga." pero kahit ganon, nakakatuwa. kasi alam mong may mga taong iintindi at magpapahiram ng panyo sayo. huehue