2021 Masters (day-1): Krasniqi 3x opeenvolgend goud /-48kg
>> 2021 Masters, QAT Doha (live results)
“Indrukwekkend” is toch wel op zijn plaats als je voor de 3de maal op rij de Masters wint (’18 Guangzhou - ‘19 Qingdao - ‘21 Doha). Proficiat dus aan Distria Krasniqi (°95; Kos; 1°WRL).
- in 2018 versloeg ze Ami Kondo (°95): de Japanse, wereldkampioene seniors toen ze 19 was; op haar 20 had ze al 3x de GSL Japan gewonnen; won ook de Masters in 2016, maar “faalde” dan in Rio met slechts brons op de Spelen; ondanks winst nog in Paris’19 lukte het niet écht meer zoals vroeger, moest ze in eigen land bovendien Funa Tonaki (°95) laten voorgaan en besliste eind 2020 dan maar te stoppen om zich te storten op een andere passie: kleuterjuf zijn ! much respect!
- in 2019 versloeg Distria, Narantsetseg Ganbaatar (°95; Mgl; 18° WRL);
- nu dus wint ze overtuigend van Funa Tonaki (°95; Jpn; 3° WRL); Tonaki stond altijd in finale van een WTour waaraan ze deel nam sinds eind-2018 toen ze de GSL Osaka won, en vertegenwoordigt allicht ook daarom Japan op de komende Spelen.
Veel kans trouwens dat dit podium /-48kg, ook het podium van de Spelen wordt; al heb je ook nog atijd Frankrijk met Melanie Clement natuurlijk (versloeg Bilodid op de GP Tbilisi’19); en de volgorde van dat podium in Tokyo, dat blijft zo-ie-zo moeilijk te voorspellen.
Daria Bilodid won hier brons met de vingers in haar neus, maar stapte wenend van de mat, allicht haar 1/2-finale indachtig die ze verloor van Tonaki.
>> video (bronze) Bilodid - Catarina Costa (°96; Por; 8° WRL)
>> video (bronze) Munkhbat - Clement (°92; Fra; 5° WRL)
>> video (1/2-fin) Bilodid - Tonaki : terecht punt, zie slow motion, andere hoek; en voorts is de tactiek duidelijk: de linker-ondermouw van Bilodid...
>> video (1/4-fin) Bilodid - Munkhbat (°90; Mgl; 7° WRL; 3x WK podium);
>> video (final) Distria Krasniqi - Funa Tonaki
Charline Van Snick (°90; /-52kg; 9° WRL): 5° (3 own)
Een verdienstelijke Charline Van Snick gezien op dit officieuze WK (zo mogen we de Masters toch wel noemen), en ze wordt dan ook beste Belgische judoka met een 5de plaats. Méér zat er écht niet in, méér zal er ook nooit inzitten als de wereldtop meedoet.
- Opent tegen Sosorbaram Lkhagvasuren (°01; Mgl; 16°WRL); de goede prestaties bij de jeugd van deze 19-jarige Mongoolse werden bekroond met 3 medailles u18 op de Aziatische kampioenschappen en een wereldtitel in 2019 bij de juniors; datzelfde jaar bevestigde ze trouwens ook al bij de seniors: 2° GSL Düsseldorf ! en 2° op de Aziatische kampioenschappen; en vorig jaar bevestigde ze in Düsseldorf met een 5° plaats; kortom Lkhagvasuren staat niet toevallig 16°WRL; >> video (1/16-fin) Van Snick - Lkhagvasuren : een kamp waarin weinig te beleven viel (enkel de laatste 30″sec) en met dan ook terecht 2 shido’s voor beiden toen ze aan de GS begonnen; na een minuut dan een mooie offerworp van Charline (bijna in slow motion) en door met w-a naar ronde-2.
- De Zwitserse Fabienne Kocher (°93; Swi; 20° WRL), en rivale van de iets oudere Evelyne Tschopp (°91; Swi; 11°WRL), piekte bij de jeugd als junior in de /-57kg met 15 ECup medailles, een Europese titel in 2013 en 2x brons op het WK (2011;2013). in de WTour staat de balans op 3 medailles (2x zilver Budapest: GP °2019 & GSL°2020), en daarvoor moest ze afslanken naar de /-52kg. >> video (1/8-fin) Van Snick - Kocher Als je me vraagt wie het meest domineerde dan kies ik voor de Zwitserse, maar Charline was zowat een minuut voor tijd het meest gevaarlijk: eerst met een sumi-gaeshi; zowat 20″sec later met een score;
- andere koek in 1/4-fin met een duel tegen Ai Shishime (°94; Jpn; 3° WRL): de Japanse won zowat alles wat er te winnen valt: Düsseldorf, Paris, Aziatische kampioenschappen, Masters (’19), wereldkampioene (1° 2017; 2° 2018; 3° 2019), de laatste 4 jaar in finale van de Japanse kampioenschappen (1W/3L), maar... won nog nooit de GSL in eigen land (5x 3° en 1x 2°); de concurrentie was en is moordend natuurlijk: vroeger vooral Yuka Nishida (°85), Misato Nakamuro (°89; 3-voudig wereldkampioene; 2x brons OG), recentelijk Natsumi Tsunoda (°92), en nu natuurlijk Uta Abe (°00);
Shishime zal hier haar 20ste WTour medaille behalen, maar verliest wel de finale van Amandine Buchard (op een diefje, zoals de Française dat wel vaker doet);
>> video (1/4-fin) Shishime - Van Snick
twee maal is Charline gevaarlijk, telkens met haar favoriete sumi-gaeshi: na 15″sec, en 3″sec voor tijd was het écht heel nipt; pas nadat Shishime haar eerste shido kreeg in GS, leek ze het welletjes te vinden, en de eerstvolgende aanval was wél met voldoende power voor een lichte score (uchi-mata);
- Repechage dan tegen Gili Cohen (°91; Isr; 19° WRL); 3-2 in de onderlinge duels in het voordeel van Charline, maar dat zegt dus niet veel; en inderdaad, Van Snick door het oog van de naald: wordt 4′min gedomineerd en dan Cohen gevloerd in GS door haar eigen enthousiasme en een counter van Charline;
>> video (repechage) Van Snick - Cohen
- tenslotte voor brons tegen ... Majlinda Kelmendi (°91: Kos; 6° WRL): regerend Olympisch goud, 2x wereldkampioene, 4x Europees kampioene, 18 WTour zeges... >> video (bronze) Van Snick - Kelmendi ; ervaring genoeg op de tatami, van beiden, maar teveel valse offerworpen van Charline en ook nog eens doorgestuurd, maakten van Kelmendi de logische winnares.
>> video (1/2-fin) Amandine Buchard - Majlinda Kelmendi : beslist op shido na 5′16″min GS.
>> video (fin) Amandine Buchard - Ai Shishime : gedomineerd worden, maar toch winnen, Buchard heeft er een patent op. 3de shido (voor mij zo-ie-zo meer dan twijfelachtig) voor Shishime na 2′54″min GS.
Sinds 2019 betekenen de Masters per gewicht de top-36 uit de wereldranking. En hoewel we volgens zowel hoofdcoach Mark Van der Ham als topsportbaas Koen Sleeckx progressie maken, blijken de versoepelde Masters voor de “meeste” categorieën toch nog duidelijk te hoog gegrepen voor Judo Vlaanderen; 8 Britten, 15 Duitsers, 18 Nederlanders, 22 Fransen (om het bij de buurlanden te houden), en.... 4 Walen + 1 Vlaming. Wees gerust, geen enkele Vlaamse bobo zal ooit zeggen dat we niet goed bezig zijn :-).
Enfin, dus ook in de /-57kg géén Mina Libeer, die 46° WRL staat. Vaak zijn er wel een reeks judoka’s die voor de Masters bedanken voor de eer, en dan gewoonlijk werden vervangen door lager gerankte judoka’s; maar a) in corona-tijden wordt er al zo weinig gekampt, dat nu de meesten wel degelijk willen vechten en b) volgens de versoepelde formule gaat men toch niet véél lager meer dan n°36; ondanks slechts 29 deelnemers, was de laagst gerankte /-57kg die hier op de tatami verscheen Loredana Ohai (°92; Rou; 38°WRL);
Tsukasa Yoshida (°95; Jpn; 3° WRL), die Japan vertegenwoordigt op de Spelen hield een algemene repetitie al had ze haar handen meer dan vol met de getalenteerde Sarah-Leonie Cysique (°98; Fra; 7°WRL), die overigens de n°1 van de WRL klopte in 1/2-fin, nl. Jessica Klimkait (°96; Can); en ook was Christa Deguchi (°95; Can; 2°WRL), die andere Canadees-Japanse wereldtopper, niet van de partij;
>> video (fin) Yoshida - Cysique : fantastische wedstrijd, beslecht in houdgreep na 5′04″min GS.
Overigens, Klimkait vs. Deguchi, of wie gaat er naar de Spelen ? Volgens Nicolas Gill (de baas van Judo Canada) zal dat beslist worden in een “best of three” ergens tussen 20-May <> 03-Jul; een logische approach als je het mij vraagt. Maar wat is logisch natuurlijk: beiden moesten uiteraard toegelaten worden, alleen, een paar assholes van de IJF zijn wellicht de enigen die er anders over denken ! (btw: Jean-Luc Rougé & Jan Snijders, ik kan ze niet zien of rieken die mannen, maar daar kom ik in een apart artikel nog wel op terug)
>> IJF Executive Committee
Heeft u hem trouwens ook herkend ? Arkady Rotemberg ? Judo vriendje van Vladimir Putin, en de man die uiteindelijk onder druk zegt dat híj eigenaar is van het fameuze “Putin Palace”, beschreven door Aleksej Navalny.
Geen Ryuju Nagayama (°96; Jpn; 1°WRL) en geen Naohisa Takato (°93; Jpn; 3°WRL), absolute wereldtoppers; sinds het ‘debacle’ van Rio (slechts 3°), verloor Takato enkel nog van Nagayama, maar pakte ondertussen wel 2 wereldtitels; alleen in 2019 liet hij het opnieuw afweten op het recentste WK (in eigen land bovendien - slechts 5°), maar toch gaat Takato naar de Spelen voor Japan;
Jorre Verstraeten (°97; /-60kg; 16° WRL): out (1 own)
- treft het in zijn 1ste kamp (ronde-2) tegen leeftijdsgenoot Joshua Katz (°97; Aus; 50°WRL) >> video (1/16-fin) Katz - Verstraeten En toch, het werd een allesbehalve gemakkelijke wedstrijd die Jorre enkel kon beslechten op grond op het einde van de kamp dankzij zijn typische omkeerbeweging.
- in ronde-3 tegen de ervaren Sharafuddin Lutfillaev (°90; Uzb; 4°WRL); het stond 1-1 in de onderlinge duels, met winst voor Jorre ‘vorig’ jaar (2019) in Düsseldorf, waar hij toen de vice-wereldkampioen en 3° van de Masters klopte !
>> video (1/8-fin) Lutfillaev - Verstraeten ; genietbare kamp, waarin de Uzbeek iets voorbij halfweg scoorde met uchi-mata; nog één keer was Jorre dichtbij, na goed voetwerk, maar voorts hield Lutfillaev de deur zo goed als potdicht; Sharafuddin zou zelf nog 2x verliezen en dus niet verder komen dan een 7°-plaats.
In afwezigheid dus van de Japanners, toch een Aziatische finale tussen de Koreaanse winnaar Won Jin Kim (°92; Kor; 12° WRL; 2x 3°WK & 16x WTour medaille) en Taiwanees Yung Wei Yang (°97; Tpe; 11°WRL; 3° laatste GSL Japan & 2° laatste GSL Düsseldorf);
Een kamp voor brons tussen 2 Russen werd gewonnen door Albert Oguzov (°91; Rus; 25° WRL) tegen Yago Abuladze (°97; Rus; 7°WRL); de hoogst gerankte Rus Robert Mshvidobadze (°89; Rus; 2°WRL) en net (in Nov-2020) Europees kampioen geworden (tegen Abuladze), werd er in zijn 1ste kamp uitgeknikkerd door Moritz Plafky (°96; Ger; 27°WRL) ! En Tornike Tsjakadoea (°96; Ned; 14°WRL) verloor dan wel van Abuladze (3-1 shido’s na 7′58″min in 1/4-fin), maar stond wel op het podium na forfeit van Walide Khyar (°95; Fra; 22°WRL); Judo kan écht wel onvoorspelbaar zijn, vooral als kwaliteit zó dicht in mekaars buurt ligt als in de /-60kg.
>> video (fin) Won Jin Kim - Yung Wei Yang
Ook hier geen Japanners; trouwens over het duel Joshiro Maruyama - Hifumi Abe later uitgebreid meer. Abe (°97; Jpn; 3°WRL) trok aan het langste eind, maar alweer een schande natuurlijk dat huidig wereldkampioen Maruyama (°93; Jpn; 2°WRL) niet naar de Spelen kan !
Geen enkele West-Europeaan in de top-8; Baul An (°94; Kor; 13°WRL) wint hier de Masters voor een tweede maal, 5 jaar na Guadalajara (Mex, 2016); zeker een verdiende winnaar: zilver in Rio, na.. Fabio Basile en vóór Masashi Ebinuma; oud-wereldkampioen ook (2015); won in 2020 GP Tel Aviv en GSL Paris, en wordt dus een gegarandeerde podium-kandidaat voor Tokyo; verslaat hier Baruch Shmailov (°94; Isr; 8°WRL), overigens voor de 4de maal op rij in een WTour; het brons gaat naar Aram Grigoryan (°92; Rus; 30°WRL), die daarvoor 2 Mongolen moet verslaan, en naar Vazha Margvelashvili (°93; Geo; 5°WRL) >> video (fin) Baul An - Baruch Shmailov
