Claimen
De afgelopen paar weken heb ik best veel vrij gehad. Ik werk zo'n 24 uur per week en voor de rest zit ik thuis op de bank, een beetje naar buiten te staren. Best relaxed zou je zeggen, maar voor mij is het eigenlijk nog niet voldoende. Ik wil meer! Of beter gezegd, minder. Maar om dit te bewerkstelligen, moet ik natuurlijk wel eerst een goedgevulde sok geld achter de hand hebben.
Ik zou iets geniaals kunnen uitvinden, en daar m'n hele leven lang op teren. Zo erger ik me al tijden mateloos aan potten pindakaas, jam of mayo die halfvol of, voor de negativo's onder ons, halfleeg zijn waardoor ik altijd met het mes en vaak ook met m'n vinger diep die pot in moet, met als gevolg dat m'n mes en vinger onder de drap zitten. Nu zou ik een langer mes kunnen kopen, of die pot gewoon het raam uit kunnen flikkeren, maar veel handiger zou het zijn als op de een of andere manier de bodem naar boven gedraaid zou kunnen worden, en ook alle troep die aan zijkant van de pot zit mee naar boven komt. Scheelt mij vieze vingers en ik gooi niet constant de helft van de inhoud van de pot weg.
Het toeval wil echter dat ik niet zo goed met m'n handen ben. Ik bel de woningbouw nog als ik een lamp in de badkamer moet vervangen (da's niet verzonnen). Maar vanochtend bij het lezen van de Volkskrant schoot er iets briljants bij me binnen. Ik ga claimen.
Er schijnen namelijk mensen in Nederland te bestaan die, zonder hierbij direct betrokken te zijn geweest, na alle gebeurtenissen in Apeldoorn afgelopen Koninginnedag claims indienen, omdat ze zich benadeeld cq. getraumatiseerd voelen. Zo legt de lokale horecavereniging binnenkort een schadeclaim bij de gemeente neer, omdat de festiviteiten aldaar door de burgemeester werden afgelast nadat Karstje T. zijn Suzuki had aangezien voor Carmageddon-voertuig. Hoe durft die burgemeester, de laffe hond!
In feite zegt de horecavereniging dus dat het gelal en gezuip door had moeten gaan die dag. Carmageddon of niet. En daar ben ik het, in principe, volkomen mee eens. Ik zat hem ook te knijpen voor de tv die dag, in de angst dat alles in Amsterdam afgelast zou worden. Ik had net een meter bier en een fles vodka in m'n knapzak gestopt. Voor je het weet moet je die zooi allemaal alleen opdrinken.
Als de cafés in Apeldoorn echt ballen hadden gehad, dan hadden ze alle festiviteiten door laten gaan. Er worden elke dag wel mensen doodgereden door Suzuki Swifts. Maar vier maanden na dato alsnog een claim indienen, omdat halverwege het jaar waarschijnlijk de omzetcijfers tegenvallen, is pure lijkenpikkerij. Volgens de vereniging is trouwens bewust zolang gewacht, omdat het hen niet netjes leek 'in zo'n situatie, als er doden te betreuren zijn, over geld te beginnen.' In feite zegt de horecavereniging dus dat ze wel aanvoelden dat het allemaal niet aan de haak was, maar ze gewoon op het juiste moment wachten om over rug van een paar doden alsnog hun zakken te vullen. Het mooiste verhaal vind ik nog dat er claims zijn binnengekomen van tv-kijkers die na het zien van de beelden zó geshockt waren dat ze niet meer normaal konden functioneren. Als je zoiets doet functioneer je in mijn ogen sowieso niet optimaal, maar ik vind het wel een interessante theorie. Dit wetende ga ik Ajax ook maar aanklagen met terugwerkende kracht. Als iets mij het afgelopen decennium, 34 zondagen per jaar énorme shockschade heeft toegebracht, dan is het die club wel. Met dat geld koop ik dan twee clubs op en begin mijn eigen competitie, zodat ik in ieder geval elk jaar kampioen word. Ken jij nog personen of gemeentes die jou enorme emotionele schade hebben toegebracht en zonder twijfel een claim verdienen? Ik hoor het graag. Ik trek me nu maar weer terug naar m'n klushok. Die uitvinding komt er! Ps. Wat ik me trouwens afvroeg vandaag, al zittende in een kookhete metro; gaan daklozen, zwervers en drugsverslaafden eigenlijk gebukt onder de kredietcrisis? Maar dit geheel terzijde.