Φρικάσο
Ξεσήκωσε όποιο χρώμα της παλέτας γουστάρεις μωρό μου
-δε θα μου αρέσει
όπως σου αρέσω εγώ
Σκίσε, με τις ξινές γλώσσες των μολυβιών σου, όσους καμβάδες θέλεις αγάπη, μέχρι να πετύχεις το αριστούργημα
δε θα έχει, ούτε ένας, μία χροιά του γέλιου μου, να ξέρεις
Αναμείγνυε τρέλα με πλάγιους συλλογισμούς σε πλάγιο λόγο, σε ορθή γωνία, σε παθητική φωνή
-το πλατάγισμα της γλώσσας μου δεν το αποτυπώνεις με κανένα θεό, το πάθος που ρέει σαν τα λιωμένα χρώματα κάτω από τα πινέλα σου, την ορθότητα της τρέλας μου, σε καμιά εποχή η ζωγραφική σου δε θα είναι αρκετή για τη μουσική που σου αρέσει
-όταν με ακούς να γελώ
-όταν με τσακώνεις να σπαράζω σαν το ψάρι έξω από το νερό γιατί με στεναχώρησε η αγένεια του γείτονα
-όταν το γέλιο μου είναι κοφτό και η γκρίνια μου μακρόσυρτη
-όταν τα φωνήεντα, τα σύμφωνα και τα φωνήματα μου διεκδικούν μία παρουσία στην παρέα, γιατί η μαμά με έμαθε να είμαι το επίκεντρο
-όταν τα χέρια μου παράγουν συρσίματα και συρίγματα στις ξύλινες επιφάνειες, γιατί ο μπαμπάς με έμαθε να κινώ τα νήματα
-όταν νιαουρίζω πονηρά κι όταν γαβγίζω γλυκά
τις μέρες που ήχος δε βγαίνει από τα χείλη μου
τότε θέλω να γουστάρεις τη ζωγραφική σου μωρό
Για να δώσεις και σε εμένα και στα ξεραμένα μου χείλη
ένα λόγο για μειδίαμα μες στην μμμμ αηδία του κόσμου.
