Kathliptikh και Substack
Έχουμε καιρό να τα πούμε. Περίπου μια δεκαετία πέρασε από τότε που ξεκίνησα αυτόν τον λογαριασμό. Κι όπως συμβαίνει με παλιά ημερολόγια, νιώθω λίγο σκουριασμένη όταν το ξεφυλλίζω.
Πρόσφατα—μετά από πολλή σκέψη, μερικά φιλικά σπρωξίματα, και άλλα όχι τόσο φιλικά—αποφάσισα να ξαναγράψω.
Ίσως κάποιοι με γνωρίσατε όταν ήμουν 15, μέσα από τα κείμενα μου. Άλλοι ίσως απλά σας άρεσαν τα ριμπλόγκς μου. Κι άλλοι, ίσως, δεν έχετε ιδέα ποια είμαι (καλησπέρα—χαίρομαι που βρεθήκαμε εδώ :).
Η Katathliptikh ήταν το όνομα με το οποίο με γνωρίσατε τότε. Σήμερα, στα 25 μου, απλώς ξανασυστήνομαι: kxnnarchiv.
Ο χρόνος πέρασε. Μεγάλωσα. Μεγαλώσαμε. Άλλαξα. Αλλάξατε. Και όμως, θα ήθελα να σας έχω ακόμη μαζί μου, σ’ αυτό το νέο ταξίδι.
Έμαθα τόσα από εσάς. Από τα μηνύματά σας, τα ριμπλόγκ, και τα δικά σας κείμενα. Κι αν με αφήσετε, θα ήθελα να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον.
Από εδώ και στο εξής, τα κείμενά μου—και τα νέα μου zines—θα ζουν στο Substack μου:
I don't want to curate. I want to be curated. I don't want to remember. I want to be remembered.
Εκεί θα συνεχίσω να γράφω. Ελπίζω να διαβάζετε. Να απαντάτε. Να συνδιαμορφώνουμε.
Σας περιμένω στην άλλη πλευρά :)
Μέχρι τότε,
kxnnarchiv ( a.k.a Katathliptikh)