Di naging maayos ang panimula ng bwan na ito. Isang dagok, hindi sa aking buhay kung hindi sa buhay ng aking matalik at pinakamamahal na kaybigan... Si katrina. Namatay ang kanyang ina dahil sa isang sakit. At ako ang unang nakaalam nito sa aming magkakaybgan at sinabi ko ito agad agad sa aking mga kaybigan. Nung una kong narinig ang balita ako'y napatulala.. Marahil hindi ko akalain na ganun na ang mangyayari at marahil dahil hindi ko alm kung anu ang sasabihin ko sknya. Kung panong way ako magrereact sa aking narinig. Pero naisip ko na kailangan kong maging matatag para sa aking kaybgan. Kaylangan kong ipakita at iparamdam sa kanya na kahit gano kahirap at kabigat kaylangan nyang tanggapin at na kahit na anong mangyari ay hnding hndi namin siy pababayaan at iiwan. Lagi kaming nasa tabi nya at gagabayan namin siya dahil ganun namin sila kamahal. Alam naman nia na hinding hindi namin siya pababayaan ganun din sa kanyang kapatid na si Paula.
Maiba naman ako, Pebrero na? Buwan na ng mga puso? Ikaw ba ay umiibig? Hala. Ako din, hndi ko alm kung pano ko ito sasabihin pero.. meroon akong taong gusto at alam kong alam nia yun dahil nasabi ko na sakanya. Dati na syang umamin na gusto niya ko ngunit hndi ko tinanggap ang pagmamahal niyang iyon.. marahil hndi pa ko handa, pero ngayon alm ko na kung ano ang aking nararamdaman. Pagibig na yata?:"> Hala. :| Sana hndi pa huli ang lahat. Sana. Sana. Sana. Ayokong umasa pero kung yun lang ang paraan. Sana sa pangalawang pagkakataon na ito hindi na ko maging tanga, :| hindi na sana ko matakot na ipakita sa buong mundo kung gano ko siya kamahal, pati na rin sa aking magulang, lalo na sa aking ina. Alam kong bawal pero kung kaylangan ko siyang ipaglaban gagawin ko. Nagawa ko na yun at hndi malayong magagawa ko ulit. Lalo na't naging mas matibay ako ngayon?:D Sa tingin mo siya na kaya talaga? SANA?
