İtilaf devletlerine yaranmak için, İstanbul hükümeti tarafından idam cezasına çarptırılan Boğazlıyan Kaymakam'ı Kemal Bey'in idam edilmeden önceki son sözleri:
"Sevgili vatandaşları, ben bir Türk memuruyum. Aldığım emri yerine getirdim. Vazifemi yaptığıma vicdanım emindir. Sizlere yemin ederim ki, ben masumum. Son sözüm bugün de budur, yarın da budur. Ecnebi devletlere yaranmak için beni asıyorlar. Eğer adalet buna diyorlarsa, kahrolsun adalet!
Benim sevgili kardeşlerim, asil Türk Milleti'ne çocuklarımı emanet ediyorum. Bu kahraman millet elbette onlara bakacaktır. Allah, vatan ve milletimize zeval vermesin. Amin. Borcum var, servetim yok. Üç çocuğumu millet uğruna yetim bırakıyorum.
Fertler ölür, millet yaşar.
İnşallah Türk Milleti ebediyete kadar yaşayacaktır. Yaşasın Millet..."
TBMM’de kanun çıkarılır ve Beşiktaş’ta dört daireli bir apartman, Beyoğlu’nda bir ev ve kayd-ı hayat şartıyla tüm çocuklara maaş bağlanır.
(Kemal Bey, T.B.M.M. tarafından 1922 yılında "Milli Şehit" ilan edilmiştir.)
