@_kevinpowers “Roddy” out now! Produced by @whitkane_ and I Shot by @kosmicshots #kevinpowers #roddy #la #cali #promotingsounds #musicvideo #newmusic (at Los Angeles, California) https://www.instagram.com/p/COB5C1TAq1s/?igshid=1hyrkw7yh8fe8
seen from China

seen from T1
seen from China
seen from China
seen from Finland

seen from Australia
seen from Denmark

seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States
seen from Malaysia
seen from Germany
seen from China

seen from United States

seen from United States
seen from Russia
seen from United States
seen from China
seen from T1
seen from Mexico
@_kevinpowers “Roddy” out now! Produced by @whitkane_ and I Shot by @kosmicshots #kevinpowers #roddy #la #cali #promotingsounds #musicvideo #newmusic (at Los Angeles, California) https://www.instagram.com/p/COB5C1TAq1s/?igshid=1hyrkw7yh8fe8
Things I already gave for lost but end up arriving #kevinpowers #theyellowbirds #amongclassics #iraqwarnovels #friendshipamidsthorror (en Cartagena, Murcia)
Our Book of the Month. A truly poetic, beautifully observed book. #books #bookofthemonth #yellowbirds #kevinpowers
I knew that at least a few of the stars I saw were probably gone already, collapsed into nothing. I felt like I was looking at a lie. But I didn’t mind. The world makes liars of us all.
Kevin Powers, The Yellow Birds
Gruwelijk mooi boek

Oké, ik citeer één zin uit De Gele Vogels van Irak-veteraan/dichter Kevin Powers:
“Of anders zou mijn antwoord misschien zijn dat ik niet meer wilde leven, niet in de zin dat ik vanaf die spoorbrug daar te pletter wilde laten vallen, maar als een altijddurende slaap, nooit meer wakker zijn, omdat het nooit meer valt goed te maken als je vrouwen hebt gedood of zelfs maar hebt toegekeken hoe ze werden gedood, zoals het evenmin valt goed te maken als je vijandelijke strijders hebt gedood door ze in de rug te schieten, ze met veel meer kogels te doorzeven dan nodig was om ze te doden, want je raakte overmand door de aandrang om alles te doden wat je zag omdat er een bijtend zuur in je ziel leek te lekken en uiteindelijk had je geen ziel meer over hoewel je bent opgevoed met de gedachte dat sommige dingen nooit meer kunnen worden goedgemaakt, heel je leven is dat tegen je gezegd, maar dan kom je thuis en is zelfs je moeder blij en trots omdat je de procedure hebt gevolgd en voor goede zichtlijnen hebt gezorgd en mensen ineen hebt doen zijgen en die zouden nooit meer opstaan, en ja, zeg je tegen jezelf, zij waren er ook op uit om jou te doden, dus wat moet je?, maar uiteindelijk doet dat er allemaal niet toe want uiteindelijk heb je gefaald in het enige wat je goed had kunnen doen, want de jongen van wie je beloofd had dat hij zou blijven leven is dood, en je hebt van alles en nog wat zien doodgaan op meer manieren dan je je wenst te herinneren en die hele klotezooi heeft je geestkracht totaal gesloopt, man, de geestkracht waarvan je niet eens wist dat je die had totdat je merkte dat alleen de dode dieren je nog aangrepen, de uitgeholde hondenlijken die gevuld waren met springstof en oude kogelhulzen en rottende ingewanden en overal de stank van brandend metaal en vuilnis en die stank trok diep in je huid en je vroeg je af waar al die vuilnis toch vandaan kwam en hoe kon metaal in godsnaam branden?, en zelfs nu je thuis bent vang je er nog vleugen van op en de kracht die je al voelde wegebben is intussen compleet verdwenen, maar daar lijkt het niet bij te blijven, de bodem waarop je was aangekomen lijkt nu ook nog open te splijten, steeds dieper zak je omdat iedereen zo walgelijk blij is dat je weer thuis bent, jij, de moordenaar, de medeplichtige, de op z’n minst medeverantwoordelijke voor wat er daar gebeurd is, iedereen wil je maar op de schouders slaan en jij wilt het liefst het hele land platbranden, de fik in al die godvergeten gele linten, krijg allemaal de tering denk je, maar ja, wees eerlijk, je hebt je toen wel zelf bij het leger aangemeld, dus het is je eigen schuld, je bent willens en wetens die oorlog ingegaan, dus je kunt nu geen kant meer op, dus waarom geen plekje zoeken om stilletjes te gaan liggen en dood te gaan?, liefst zo pijnloos mogelijk, want je blijft natuurlijk een lafbek, het was je lafheid waardoor je in deze ellende bent beland, omdat je zo graag een kerel wilde zijn en iedereen je atijd uitlachte en treiterde in de eetzaal en de gangen van de high school omdat je graag boeken en gedichten las, een watje werd je genoemd, een homo, en diep vanbinnen weet je dat je gegaan bent omdat je een echte man wilde zijn en staat nu wel vast dat dat nooit zal gebeuren en je bent een veel te grote lafbek om er actief een eind aan te maken, dus zoek maar liever een droog en rustig plekje en wacht daar maar het einde af met zo min mogelijk pijn, wacht daar maar tot je in slaap valt en nooit meer wakker wordt en laat ze allemaal de tering krijgen.”