Bij het loopje van Kindvall naar de AH Lijnbaan, was de poster me al opgevallen. “Donner moet blijven”. De QR-code leidde naar de gelijknamige Facebook-pagina. Opgericht door Hanna. Gisteren zag ik haar op TV. “Op het eerste gezicht lijkt het een grote ruimte met boeken, maar voor veel Rotterdammers is het meer dan dat”, zegt de journaliste. Ik knik naar de TV. Papier komt tot leven in deze winkel. De NOS-camera snort in Donner. Want dat is volgens de oud-medewerkster de enige echte naam van de lokaal beroemde boekhandel. Ze weigert te geloven dat zo’n ‘cultureel centrum’ zomaar naar de knoppen kan gaan. Fantasieloze holle namen kreeg het instituut toebedeeld door de ‘groterdenkers’. Zoals Selexyz (ik vraag me nog steeds af of ik het nu wel goed schrijf) en later Polare, waarvan ik alleen het logo wel aardig vond. Door het faillissement dreigt de winkel ten onder te gaan en daarmee verliezen veel Zuid-Hollanders hun gekoesterde boekenbolwerk. Hanna en vijf oud-collega’s achter de Facebook-pagina zijn strijdvaardig. Via crowdfunding willen ze het heiligdom behoeden voor de ondergang. Gaat het ze lukken? Ondernemen is wat anders dan liefhebben. Ik help het ze hopen. De campagne voor het nieuwe Donner is in elk geval al begonnen. Het reclamehart gaat open bij deze pure uiting van merkliefde. ‘Crowdvertising’ is het. Een naam uit het verleden wordt door het volk gereanimeerd met oplaaiende liefde voor een winkel. Donner. Hoe sterk kan een merk zijn.
